tag:blogger.com,1999:blog-40421363289005568792011-04-21T14:11:25.419-07:00ေယာင္ခ်ာခ်ာ အေတြမ်ားနဲ႔ လြမ္းခ်င္ရာကုိ လြမ္းေနေသာ.....lwansaynoreply@blogger.comBlogger1211100tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-43769345982803087232009-02-19T01:38:00.000-08:002009-02-19T01:40:57.739-08:00မဂၤလာပါဗ်ာ... အခ်ိန္ရတုံးရခုိက္ ကသမ္းကရမ္း က်ေနာ္ ေမာင္ေပတုိးက<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႔ သူငယ္ခ်င္းေတြကုိ ေတာင္းပန္ပီး ႏုတ္ဆက္လုိက္ပါေၾကာင္း။<br />အားလုံးေသာ သူငယ္ခ်င္းမ်ား က်န္းမာၾကပါေစ ၊ ခ်မ္းသာၾကပါေစ။ :)<br /><span id="fullpost"><br />Type rest of the post here<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-4376934598280308723?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-25837525783872899772009-02-19T01:22:00.000-08:002009-02-19T01:37:18.504-08:00စိတ္ကုိ စိတ္နဲ႔ၿပန္ခ်ိတ္<br />ၿပန္ေခၚလုိ႔မရတဲ့အမွားကုိ<br />ၿပန္ေခၚတယ္...။<br />ေန႔နဲ႔ညေတြမွာ<br />ညေတြပဲ ငါတုိ႔ဆီေရာက္<br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိ ေ၀ဖန္ဖုိ႔ေတာ့<br />ေအာင္ၿမင္မွုေတြကုိ<br />အသုံးခ်ၾကတယ္...။<br />အႏုပညာဆုိတာ<br />အႏုၾကမ္းမစီးဘူး<br />ေဘာ့ဒုိင္လုိင္မဆုိခဲ့တဲ့<br />သီးခ်င္းေတြက<br />ငါတုိ႔အေၾကာင္းေတြပဲမဟုတ္လား...။<br />ကံဆုိတာ....<br />လိမ့္ေနတဲ့ေက်ာက္တုံးေပၚကမီးပဲ ...။<br />ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းဆုိတာ<br />ေမွ်ာ္စင္ေပၚက မ်က္လုံးဆုိပါစုိ႔<br />အသဲကြဲသမားတစ္ေယာက္ကေတာ့<br />ေသရည္ဆုိင္ကုိထြက္သြားတယ္<br />ဓားကုိ ေနာက္ၿပန္ၿပစ္ၿပီး...။ ။<br /><br /><span id="fullpost"><br />Type rest of the post here<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2583752578387289977?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-7804883722353435512008-08-16T05:25:00.000-07:002008-08-16T05:30:16.115-07:00<p><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေ၀းလ်က္ေန </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ေဆြးရက္ေတြ မေျပေသးတာမို႔ </span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ကဗ်ာကေလးေတြေရးကာပ</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;">ဆက္သရတယ္ ။</span><br /><span style="font-family:Zawgyi-One;"><br />ဆက္သစဥ္<br />တမင္ရည္႐ြယ္မထားေသာ္လည္း<br />အမွားေနာ္ ကိုယ္ကက်ဴးေလေတာ႔<br />သက္မွဴးပိုင္ ေ႐ႊညႇာနန္းမွာျဖင့္<br />စိတ္ပန္းလို႔ ႏြမ္းရပါတယ္<br />ဪ..ေပ်ာ္႐ႊင္ဖြယ္ ဆိတ္သုန္း ။<br /><br />အခ်စ္ဆံုးရယ္<br />မၾကင္မုန္းပယ္ ေသြခြာစိမ္းမယ္လား<br />ရင္ႏုန္းဖြယ္ မေျဖသာစကားေတြနဲ႔<br />အစဥ္မုန္းတယ္ ေ၀ဒနာမထားပါနဲ႔<br />ငဲ႔ညႇာဖို႔ ေတြးရည္႐ြယ္<br />ကြယ္..ၾကည္ျဖဴပါဦး ။<br /><br />ညိမ္းညိဳ+လြမ္းေစ</span></p><br /><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-780488372235343551?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-9661463961392306422008-06-28T12:55:00.000-07:002008-06-28T13:02:44.823-07:00<div style="text-align: center;">ႏွစ္ဆယ္႔သံုးႏွစ္ၾကာၾကံၾကံခံတဲ႔<br />ကၽြန္ေတာ္ရဲ႕ေနာက္ဆံုး<br />သူမၿပံဳးၿပံဳးႀကီး<br />သိမ္းပိုက္သြားေလတယ္...<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">(လြမ္းေစ)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-966146396139230642?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-87134228411635971752008-06-26T12:11:00.000-07:002008-06-26T12:17:30.639-07:00<div style="text-align: center;"><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>သတိ....</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>မ၀င္ရ မဟုတ္ပါ</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္း လက္တစ္စုံ</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ၾကင္နာေႏြးေထြးမဲ့ လက္ဖ၀ါးႏွစ္ဘက္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ဓနဂုဏ္ဆန္႔က်င္ေရး ႏွလုံးသားမာနနဲ႔</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ေလာကဓံကုိ ေၿပာင္းၿပန္လွန္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>နားလည္မွဳကုိ ယုံၾကည္မွဳနဲ႔</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>တည္ေဆာက္ၿပီးေတာ့...။</span></span><br /><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span></span></span><br /><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>၀င္သာ ၀င္ခဲ့ပါေလ</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>မင္းအတြက္ ေမတၱာမငတ္ေစရ...။</span></span><br /><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span></span></span><br /><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>အၿပတ္အသတ္ ငုိ သြားေစရမယ္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>မင္းကဗ်ာ</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ဟုိမွာ ... ၾကည့္ေနတယ္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ႏွစ္ခြၾကည့္တဲ့ မ်က္လုံးမ်ဳိး</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ရုိးေနၿပီ လာမလုပ္နဲ႔</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>မင္းအတြက္ကေတာ့</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ငါ ဟာ မွန္တစ္ခ်ပ္ပဲ</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ေနာက္ကြယ္က မင္းအက်င့္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ငါ မၾကည့္ပဲ ၿမင္တယ္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ေလခြ်န္ေနလုိက္မယ္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>´မာယာေတြ ရုိးေနၿပီ´ ပါသတဲ့...။</span></span><br /><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span></span></span><br /><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ေနာက္ဆုံးေတာ့ မင္း</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ညီးတြားသြားေစရမယ္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>လူ ဟာ လူ ပါပဲလို႔...။</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>.</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>.</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ယုံၾကည္မွဳကုိသာ ေဆာင္လာပါေလ</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>ဒီၾကဳိးကုိ ငါၿမဲေအာင္</span></span><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span>က်စ္ပါ့မယ္...။</span></span><br /><span style="display: block; padding-left: 6em;"><span><span style="font-weight: bold; color: rgb(0, 0, 153);">(လြမ္းေစ)</span></span></span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8713422841163597175?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-15906352454711108432008-06-06T05:35:00.000-07:002008-06-06T05:52:14.031-07:00<div style="text-align: center;">မင္းႏႈတ္က လာတဲ႔စကား<br />ပ်ားသကာလို ခ်ဳိသည္ေပါ႔<br /><br />မင္းမ်က္ဝန္းရဲ႕အၾကည္႔<br />လေရာင္ခ်ဳိလို ေအးျမတယ္<br /><br />ၾကည္လင္တဲ႔ အသံ<br />ေအးျမတဲ႔ အၾကည္႔<br /><br />ဒီအၿပံဳး ဒီမ်က္ခံုး<br />အမုန္းေတာ႔ မျဖစ္ေစနဲ႔ေပါ႔...။<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153); font-weight: bold;">(လြမ္းေစ)</span><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1590635245471110843?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-2308017648452494342008-05-10T06:09:00.000-07:002008-05-10T06:12:00.453-07:00အခ်စ္ကုိ မသိရင္<br /><br />လာပါ ...<br /><br />ငါေရွ႕မွာ တန္းဆီ<br /><br />ဟုိးေရွးေရွးတုန္းက<br /><br />အာဒမ္နဲ႔ ေအဝ<br /><br />ဘာမွန္း မသိတဲ့<br /><br />အစာကုိဖတ္(တြယ္)<br /><br />ခ်စ္ၿခင္းကုိ အေရာင္ဆုိးခဲ့ၾကတယ္...။<br /><br />အခု ေခတ္<br /><br />က်ေနာ္နဲ႔ ေကာင္မေလး<br /><br />ရုိးရုိးေလးပါပဲ<br /><br />ပန္သီးလည္း မစားခ်င္<br /><br />အခ်စ္ငတ္တဲ့ အခ်ိန္သာ<br /><br />သူ႔ရင္ခြင္ထက္<br /><br />ခုိလွဳံခြင့္ ရ,ပါရေစ...။<br /><br /><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-230801764845249434?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-16195235181663636082008-05-01T02:28:00.000-07:002008-05-01T02:39:52.234-07:00<div style="text-align: center;"><br /><br /><br /><div style="text-align: center;">တစ္ကယ္ေတာ့ ငါ က<br /></div><br />ေရေပၚ အရုပ္ေရးမိခဲ့တာလား<br /><br />မနက္ၿဖန္ေတြကုိ ေမွ်ာ္လင့္ရင္း<br /><br />ရူးေနသူ တစ္ေယာက္သက္သက္လားဆုိတာ<br /><br />ဘယ္အေတြးေခၚပညာရွင္ကမွ မသက္မွတ္ခဲ့ပါဘူးေလ<br /><br />လမင္းသာသာကုိမွ ပန္းအၿဖစ္ပန္ခ်င္သူအတြက္<br /><br />ငါ .. . က ၾကယ္တစ္ပြင့္ေလာက္ေတာင္ အၿဖစ္မရွိခဲ့ပါဘူး<br /><br />ဒါေပမဲ့ ....<br /><br />ငါ့ အသည္းကုိ ကတၱီပါ ထုပ္<br /><br />ပန္းဆက္ဖုိ႔ေတာ့ အသင့္ရွိသူပါ ... ။<br /><br /></div><span id="fullpost"></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1619523518166363608?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-51763145157859344612008-04-26T10:49:00.000-07:002008-04-27T03:35:23.295-07:00<p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ေမွာင္လုိက္တဲ့ည <?xml:namespace prefix = o /><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">မဲလိုက္တဲ့ မဟူေရာင္ေကာင္းကင္<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ေတာင္ေလကလည္း <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">အထီးက်န္ဆန္လုိက္ပုံ<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ေဟ့… ဖုိးလမင္း <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">အားရင္ ခဏေလာက္<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ေႏြပူညက <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ေလပူေတြ တုိက္လြန္းလုိ႔<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">မရွိတဲ့ ခ်စ္သူက <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">အလြမ္းေတြေပးခဲ့တာမ်ား…<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ငါ့…. မွာ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">တစ္ေထာင့္တစ္ည <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ပုံၿပင္တစ္ပုဒ္ထဲက <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ၿဂဳိလ္ဆုိးတစ္ေကာင္လုိ<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ကုိယ့္ဝိဥာဥ္ကုိ ၿပန္လန္႔<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ခပ္ည့ံညံ့ ေဆးၿပင္းတုိနဲ႔ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ငါ့ခႏၶာကုိယ္(ကုိ) <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">အေငြ႔ၿပန္ေနပုံမ်ား<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">လင္းဆြဲတစ္ေကာင္လုိ<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ကမာၻၾကီးကုိ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ေၿပာင္းၿပန္လွန္ၾကည့္လုိက္မိတယ္<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ငါ မွားေနလားလုိ႔ေပါ့ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ၿပီးေတာ့ …..<o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ငါ ခပ္တုိးတုိးေလး <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ညည္းဆုိလုိက္တယ္ <o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="MARGIN-BOTTOM: 0pt; LINE-HEIGHT: normal"><span lang="EN-US" style="font-family:Zawgyi-One;font-size:10;">ေၿခာက္ၿခာလြန္းတဲ့ ‘ည’ ပါလားလုိ႔ ။<o:p></o:p></span></p><span style="font-size:85%;"><br /><span style="COLOR: rgb(255,0,0)"></span><br /></span><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5176314515785934461?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-71260703580839102322008-04-22T14:24:00.000-07:002008-04-22T14:33:12.181-07:00<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US">ခ်ပ္ … ဆုိတဲ့ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>တဒဂၤအတြင္းမွာ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>က်ဳပ္ ရင္ဘက္ထဲက<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>ႏွလုံးသားက <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>ဘယ္ႏွစ္ၾကိမ္မွန္း မသိေအာင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>တုန္ခါသြားတယ္…. ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><br /><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>‘ေမာင္ေမာင္’<span style=""> </span>ေခၚတုိင္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>‘ဗ်ာ’ ထူးရမယ္ဆုိရင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>က်ဳပ္ ရင္ခုန္သံကုိ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>က်ဳပ္… <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>သဝန္တုိမိမွာ အမွန္ပဲ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>ေရတြက္လုိ႔ မရ့<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>အၾကမ္ေပါင္းမ်ားစြာနဲ႔<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>ေအာ္သံက <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style="font-size: 10pt; font-family: Zawgyi-One;" lang="EN-US"><o:p></o:p>တစ္ ဒုတ္ ဒုတ္္ …. ။<o:p></o:p></span></p> <br /><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7126070358083910232?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com9tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-65496573231254218632008-04-21T08:35:00.000-07:002008-04-21T10:50:50.815-07:00<p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ကြ်န္ေတာ္က အခ်စ္ဆုိတာကုို <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ပုစာၦ တစ္ပုဒ္လုိပဲ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >လြယ္လြယ္ေလးဟု<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >မွတ္ထင္ခဲ့တယ္...<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အခုေတာ့ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အခ်စ္ဆုိတာ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ေတာင္ေလေတြနဲ႔ အတူ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ေၿမာက္ဘက္ကို ေရြ႕တက္ၿပီး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ေၿပာင္းၿပန္ ၿပန္တုိက္ဖုိ႔ရာလည္း<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ေၿမာက္ၿပန္ေလေတြကုိ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ခ်ဥ္းကပ္ဖုိ႔ ဝန္မေလးၿပန္ဘူး … ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" ><o:p> </o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" ><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >တကယ္ေတာ့ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ကြ်န္ေတာ္ဆုိတဲ့ လူတစ္ေယာက္က <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အခ်စ္ဆုိတဲ့<br /></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ရင္ခုန္ရာအရပ္ကုိ<o:p></o:p> ဦးတည္ေနတက္တဲ့<br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အရာတစ္ခုေနာက္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >သူမရဲ႕ ေပ်ာ္ရႊင္မွဳ႕ဆုိတာကုိ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အရင္းတည္ရင္းနဲ႔ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >တိမ္ေတြစီးၿပီး <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >စိတ္ကူးယဥ္ေနသူ တစ္ေယာက္ေပါ့ … ။<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" ><span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" ><br /></span></p><p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အုိ...ဘုရားသခင္<span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အခ်စ္ဆုိသည့္အရာအား <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >လြယ္လြယ္ႏွင့္ ေမ့ေဖ်ာက္ႏုိင္ေသာ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ေဆးရွိက <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ကြ်ႏု္ပ္အား ေပးသနားေတာ္မူပါ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ကြ်ႏု္ပ္ ရဲရဲၾကီး<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ကတိေပးအပ္ပါသည္<span style=""> </span><o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ဤကမာၻ ေၿမေပၚတြင္<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အမုန္းမရွိေတာ့ေသာ အခ်ိန္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ေရာက္ခဲ့လွ်င္ေသာ္မွ<o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >အခ်စ္ နတ္ဘုရားထံတြင္ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ဘယ္ေသာအခါမွ <o:p></o:p></span></p> <p class="MsoNormal" style="margin-bottom: 0.0001pt; line-height: normal;"><span style=";font-family:Zawgyi-One;font-size:10;" lang="EN-US" >ဝပ္ဆင္းေတာ့မည္ မဟုတ္ေၾကာင္း ... ။<o:p></o:p></span></p><br /><span id="fullpost"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6549657323125421863?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-74988866088688009902008-04-19T14:45:00.000-07:002008-04-19T15:10:40.251-07:00ေလာကၾကီးမွာ<br /><br />အရာရာတုိင္း<br /><br />ပုံသ႑ာန္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔<br /><br />ေၿပာင္္းလဲတက္ၾကတယ္...။<br /><br />ဘယ္္အရာမွ မၿမဲ<br /><br />အခ်ိန္အၾကာၾကီး မဟုတ္ေတာင္<br /><br />လက္ခံႏုိင္မယ္ဆုိရင္<br /><br />သဘာတရားၾကီးရဲ႕ငုိသံကုိ<br /><br />အသင္ၾကားႏုိင္ပါတယ္ ...။<br /><br />အဲလုိပါပဲ<br /><br />လွဳပ္...ခတ္...ၿပီး<br /><br />က်န္ေနခဲ့တဲ့<br /><br />ကုိင္းဖ်ားေလးမွာ<br /><br />အလြမ္းေတးတစ္ပုဒ္ဆုိတာ<br /><br />အၿမဲတမ္း က်န္ရစ္ေနမွာပါ...။<br /><br /><span id="fullpost">ဒါေလးကေတာ့ ကြ်န္ေတာ့္ရင္ခုန္သံစစ္မဟုတ္ပါဘူး ။ဒါပမဲ့ ထပ္တူၾကေနတဲ့ စာသားေလးေတြပါ။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7498886608868800990?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-85324395999723977462008-04-12T17:05:00.000-07:002008-04-12T17:06:03.124-07:00<span id="fullpost"><span style="color: rgb(0, 153, 0);">ေပးခ်င္တဲ႔နာမည္ေပး ငါေခြးမျဖစ္ရင္ၿပီးေရာ</span><br /><br />အစေလးလံုး<br />အလယ္သံုး<br />အဆံုးငါးခုနစ္<br />ဘယ္သူခ်စ္ခ်စ္ မခ်စ္ခ်စ္<br />အားလံုးကို ငါခ်စ္တယ္<br />ေလးသံုးႏွစ္တစ္<br />ေလးႏွစ္ေလးႏွစ္<br />ဘယ္လိုျဖစ္ျဖစ္ ငါခ်စ္တယ္<br />မက်ည္း႐ြက္စိပ္ပဲျဖစ္ျဖစ္<br />သပ္ေစ႔ႏွက္ သံုးခ်က္ညီပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ဘီလူးရယ္သံပဲျဖစ္ျဖစ္<br />ခ်စ္တယ္ဆို ခ်စ္တယ္ပဲကြာ<br />ငါ႔ရင္ခုန္သံကိုပဲ<br />ခ်စ္ခ်စ္ခ်စ္ခ်စ္....<br />ပိုဒ္စံုရတုတစ္ပုဒ္ ေရးခ်လိုက္တယ္<br />သူငယ္ခ်င္းေတြဆီကရတဲ႔ ၾသဘာသံ<br />"ေတာ္ပါေတာ႔" တဲ႔<br />ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ သူငယ္ခ်င္းတို႔<br />ဒီအသံကို ငါေစာင့္ေနတာ...။<br /><br />ဒီညအလြမ္းေတြကို<br />အႀကိမ္ႀကိမ္ခါခ်တယ္<br />တစ္သံုးခုႏွစ္သုည<br />ႏွစ္ေတြသာ အခါခါထပ္သြားတယ္<br />ငါတို႔ မနက္ျဖန္ေတြ<br />ဘယ္ေတာ႔ေတြ႕ေလမလဲ<br />အထပ္ထပ္အႀကိမ္ႀကိမ္<br />ငါေတြးတယ္<br />ႀကိတ္မ်ိဳခ်လိုက္မိလိုက္တဲ႔<br />`အားလံုးကိုအတည္´ ေျပာၾက<br />ဆိုတဲ႔စကားသံေတြ<br />နားပိတ္ထားလိုက္မိတယ္<br />ငါ႔အေတြးေတြကိုခ်စ္တယ္<br />ငါ႔အျမင္ေတြယံုၾကည္တယ္<br />တစ္ေန႔ ငါတုိ႔<br />အနာဂတ္ေတြ နဂါးေငြ႔တန္းရဲ႕<br />တစ္ဖက္မွာ လင္းလက္ရမွာေပါ႔....<br />ဒြိဟအေတြးေတြ<br />ခပ္ျမင္႔ျမင္႔ အထပ္ေပၚက ပစ္ခ်<br />အိပ္ပ်က္တဲ႔ညေတြကို<br />စြန္႔ပစ္မယ္ သူငယ္ခ်င္း .....။<br /><br />မနက္ၿဖန္ ဘာၿဖစ္မယ္<br />ငါမသိ<br />ဒီေန႔ အေကာင္းဆုံးကုိ<br />ငါထိေတြ႔ၿပီး ငါခံစားတယ္<br />ဒီေန႔ ဘာေန႔လည္း?<br />ငါမသိဘူး ...<br />ငါမခံစားတတ္ခဲ့ဘူး...<br />ဒါေပမဲ့<br />လြတ္လြတ္လပ္လပ္<br />ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္ရႊင္ေပါ့<br />ငါ.....<br />စိတ္ေတြကုိ<br />ေလေပၚတင္လႊတ္လုိက္တယ္....။<br /><br />ေခြးမျဖစ္၇င္ ၿပီးေရာတဲ့<br />သိပ္အဆင္ေျပတာေပါ့<br />ျဖစ္ခ်င္လည္း ျဖစ္ေပါ့ကြယ္<br />ျမတ္ႏိုးစရာဆုိလုိ့ ဒါေလးေတြပဲရွိတာ<br />ေဟာ .... ပါးစပ္ဖ်ားက ထြက္ၾကလာတာ မဟုတ္ဘူး<br />ရင္ဘတ္ထဲက ပစ္စလက္ခတ္ၾကလာတာ<br />သိပ္မ်ားမ်ားမၾကည့္ပါနဲ့<br />ေျခဖ်ားေလးေလာက္ပဲ ျမင္ေအာင္ၾကည့္ေပါ့<br />လက္ေတြကို ဆုပ္ခ်ည္ျဖန့္ခ်ည္နဲ့<br />ေျဖခ်လိုက္ေတာ့ ပါးပါးေလးတဲ့<br />တကယ္ကို ပါးပါးေလးပဲ<br />လွပ္ၾကည့္လိုက္မယ္<br />မ်က္ေတာင္မခတ္ေၾကး<br />........................<br />ဘာေတြလဲ မေမးနဲ့<br />ခင္ဗ်ား အသည္းကြဲသြားမယ္ ....။<br /><br />ေလာကရဲ႔ ျဖစ္ပ်က္ခဲ့တဲ့ အမွန္တရား<br />ေတြ႔ခဲ့သူအတြက္<br />အံ့ၾသမိလုိ႔ခ်ျပမိတယ္<br />ငါ့ေစတနာကို ငါ့သူငယ္ခ်င္းေတြ<br />ျမင္ႏိုင္ေလာက္ရဲ႕။<br />ေလာကရဲ႕လြတ္လပ္မႈတရား<br />ဒီညမွာ အားရပါးရေတြ႔ခဲ့ရတယ္<br />ဆံုေနက်အထီးက်န္မႈေတြ<br />ဒီညမွာေတာ့ သူငယ္ခ်င္းတစ္စုေၾကာင့္<br />အေ၀းဆံုးမွာ လြင့္ပါးလို႔<br />စိတ္ရဲ႕ အၾကြင္းမဲ့ဟာ<br />ႏွစ္သစ္သၾကၤန္မွာပဲ လြင့္ေမ်ာထားေစတယ္...။<br /><br />ဒီနွစ္သစ္မွာလည္း အထီးက်န္ေနဆဲပါပဲ<br />အရာရာဟာ အသစ္အသစ္ေတြနဲ႔ ေန႔သစ္ေတြစေနပါေစ<br />လြမ္းေမာမႈ႔ေတြ အထီးက်န္မႈ႔ေတြ အားလံုးထားခဲ့မယ္<br />မနက္ျဖန္မွာ နွစ္သစ္ရဲ့ ေန႔သစ္ေတြ ရွိေနမယ္<br />အားလံုးဟာ သကၤၡရ သေဘာပဲေပါ့<br />ခင္ဗ်ားဟာ မေန႔ကထက္ ဒီေန႔အတြက္ေတာ့လူသစ္ပဲေလ<br />ခင္ဗ်ားေျပာလိုက္ပါ ဒါဟာ ကြ်န္ေတာ္တို႔အတြက္ ေျဖသိမ့္မႈ႔တစ္ခုမဟုတ္ခဲ့ဖူးလား ။<br /><br />မနက္ျဖန္ရဲ့အတြက္ ကြ်န္ေတာ္ အိပ္မက္ မက္ဦးမယ္<br />ကြ်န္ေတာ့္တို႔ ေကာင္းကင္မွာ ၾကယ္ေတြ လင္းလက္ေနမယ္<br />ခင္ဗ်ာအတြက္ဆိုတာထက္ ကမာၻေျမအတြက္ ၾကယ္ေတြ လင္းလက္ေနတယ္<br />တစ္ကိုယ္ေကာင္းစိတ္ေလးေတာ့ ေလွ်ာ့<br />မနက္ျဖန္ဟာ ၁၃၇၀ ေန႔သစ္ေတြပဲေပါ့<br />မေပ်ာ္ခဲ့ဖူးတဲ့ေန႔ဟာ တေစၱအေခ်ာက္ဆံုးေန႔ဆိုရင္<br />ကြ်န္ေတာ္ ခင္ဗ်ားကို ေႏြလည္ ေန႔ေတြ လက္ေဆာင္ေပးမယ္<br />နွစ္သစ္ဟာ အသစ္ အသစ္ေတြနဲ႔ ဖူးပြင့္လို႔ေကာင္းေနတံုး ။ ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ညိမ္းညိဳ၊ တင့္ထူးေရႊ၊ မွ်ားျပာ၊ မင္းက်န္စစ္၊လြမ္းလုင္၊ လြမ္းေစ</span><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8532439599972397746?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-9627629319913479152008-04-09T07:26:00.000-07:002008-04-09T07:27:05.606-07:00<span id="fullpost">မုိးေကာင္းကင္ကုိ<br />ဒူးနဲ႔လည္း မတုိက္ႏုိင္ဘူး<br />ဓူဝံၾကယ္ကုိလည္း<br />ရူးသြပ္စြာ ခူးဆြတ္မေပးႏုိင္ဘူး<br />ဒါ ေပ မ့ဲ<br />မင္းအတြက္<br />လုံၿခဳံ ေႏြးေထြးတဲ့<br />အခ်စ္အိမ္ေလး<br />ဖန္တီး ေပးႏုိင္တယ္<br /><br />ဒဏၰာရီ ဆန္ဆန္<br />အခ်စ္သူရဲေကာင္းေတြလုိ<br />အသက္ေပး ခ်စ္ဖုိ႔လည္း<br />မတက္ႏိုင္ၿပန္ဘူး<br />ဒါ ေပ မဲ့<br />တစ္ဘဝလုံး ပုံ ခ်စ္ဖုိ႔<br />ငါ့ ႏွလုံးသားက ၿပတ္သားပါတယ္<br /><br /></span><span id="fullpost">ၿမန္ၿမန္ခ်စ္ ၿမန္ၿမန္မုန္းဆုိတာ<br />မဆန္းေပမဲ့<br />ၾကာရွည္တဲ့ အခ်စ္ဆုိတာ<br />ရွားလြန္းလုိ႔<br />မင္းနဲ႔သာဆုိရင္ သက္တမ္းအရွည္ဆုံး<br />အခ်စ္မွတ္တမ္းတစ္ခုေတာ့<br />ငါ အကၡရာတင္ခ်င္တယ္<br /><br />အခ်စ္အတြက္ေတာ့<br />ဘာနဲ႔မွ မေရြးခ်ယ္ခ်င္ဘူး<br />ႏွလုံးသားကပဲ<br />ၿဖဴစင္ ရုိးသားစြာ<br />အသိအမွတ္ၿပဳပါရေစ....။<br /></span><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-962762931991347915?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-51444163356185719812008-04-07T13:41:00.000-07:002008-04-07T14:52:30.407-07:00ေတာင္ေလေတြ တုိက္ၿပန္ေတာ့<br />ငါ့ .... ရဲ႕<br /><span id="fullpost">တည္ၿငိမ္တဲ့ စိတ္ေတြက<br />ေဖါက္........ၿပန္<br />ေလ်ာ့ရြဲလာၾကၿပန္ေပါ့<br />ေႏြဦးမွာ ေလရူးတာ<br />မဆန္းေပမဲ့<br />အလြမ္းနဲ႔စတဲ့ ပုံၿပင္ကေတာ့<br />အပိုင္း.......ဆက္<br />ဇာတ္လမ္းရွည္လုိ<br />အဆုံးမသတ္ႏုိင္ေသးဘူး<br /><br />ေၿမာက္ၿပန္ေလနဲ႔ ပါသြားတဲ့<br />ေအးစက္ၿခင္းေတြက<br />ဘယ္လုိမ်ား<br />ငါ့ရင္ကုိ ပူေလာင္ေစခဲ့လည္း<br />ဥဩတြန္သံက<br />ငါ့.........အေပၚ<br />အလြမ္းမုိးရြာေစတယ္<br />ကိႏၷရာေၿခာင္းၿခား<br />သီခ်င္းၾကားတုိင္းလည္း<br />ငါ့...........ရင္မွာ<br />မ်က္ရည္မုိးက<br />တိတ္တ္ိတ္ေလး ရြာတယ္<br /><br />ကဲ....ေႏြဦးေရ<br />အဆုံးမသတ္ေသးတဲ့<br />ငါ့ အလြမ္း ဇာတ္လမ္း<br />ဘယ္မွာ စခန္းရပ္မလည္း<br />ေမွ်ာရင္ ေမာတယ္<br />ေပၚမလာေတာ့နဲ႔ ေႏြဦးေရ....။<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5144416335618571981?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-9001763923187178382008-04-06T16:20:00.000-07:002008-04-06T17:02:21.312-07:00ကဲ.....ေယာက္ဖေရ<br />ေနညဳိ ေလပ်ဳိပီေလ<br />ရြာအစြန္ ကုိသာေအးထန္းေတာ<br />ခစားဖုိ႔ အခ်ိန္တန္ေပါ့<br /><br />ဒီအခ်ိန္...<br />ပ်ဳိေမတုိ႔ေရခပ္ဆင္း<br />ရူ႕မဝစရာ ရွု႕ခင္းေတာ့<br />မရုိးမအီၾကည့္ဖုိ႔<br />ရြာလမ္းစုံမွာ တစ္ေထာက္နားၾကဦးစုိ႔<br /><br />က်ဳပ္တုိ႔အပုိင္ ရြာလယ္လမ္း<br />အေဖာ္တစ္သုိက္နဲ႔<br />လာလုိက္ခဲ့ၾကေတာ့ ေရာင္းရင္းတို႔ေရ<br />ေနာက္ၾကရင္ ေရခ်ိန္ကုိက္စရာ<br />ေရပဲ ရွိေတာ့မေပါ့...<br /><br />ၿမဳိ႕မွာလုိ ၀ီစကီေတြ ဘာေတြေတာ့<br />ငါတုိ႔မွာ မရွိ<br />ကုိၾကီးေက်ာ္ၾကဳိတ္တဲ့ အရည္နဲ႔<br />အၿမည္းဆုိတာ<br />ဖက္ၾကမ္းတစ္ဖြာ ေရတစ္မုတ္ပါ<br /><span id="fullpost">နတ္သုဒၵရာေတာင္ မမွီေပါင္ဗ်ာ...<br /><br />ေအ့....<br />ေဟ့ .... ေယာက္ဖေရ<br />ေရ ခ်ိန္ကုိက္လုိ႔<br />အိမ္ၿပန္ဖုိ႔လည္း သင့္ေပါ့<br />ဒီအခ်ိန္ဆုိ<br />ကြမ္းေတာင္ကုိင္ အပ်ဳိေခ်ာကုိ<br />ေနဝင္ရီသေရာ<br />သီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေတာ့ ပုိးေၾကးပန္းေၾကး<br />ဆက္ၾကဦးစုိ႔....။<br /><br /><br />ၿပန္လာပီဗ်ဳိ႕ .....။ ဒီကဗ်ာေလးနဲ႔ က်ေနာ္ၿပန္လာပါပီ။ ေမွ်ာ္ေနတဲ့သူမ်ား ေမာေနပီေပါ့ :P ။ ဘာပဲေၿပာ ကုိ႔ခ်စ္သူကုိေတာ့ ဘယ္ၿဖတ္ႏုိင္မလဲဗ်ာ... ေနာ...။ ဘေလာ့ဂ္ေလးကုိ ေၿပာတာပါ။ အားလုံးကုိ ေက်းဇူးပါဗ်ာ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-900176392318717838?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com11tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-79359718736702029682008-03-12T11:20:00.000-07:002008-03-12T11:27:41.854-07:00ဒီပု႔ိစ္ကုိ ေရးဖုိ႔ ေတာ္ေတာ္ စဥ္းစားယူရပါတယ္။ က်ေနာ္ခ်စ္တဲ့ ဒီအသုိက္အၿမဳံေလးကို စြန္႔ၿပစ္ဖုိ႔ ေခါင္းေၿခာက္ေအာင္စဥ္းစားၿပီးမွ ေရးရပါတယ္။ ဘာမွေတာ့ မဟုတ္ပါဘူး ။ အားလုံးေသာ ညီအစ္ကုိ ေမာင္ႏွမ ဘေလာ့ဂ္ဂါ မ်ားကုိ ႏုတ္ဆက္ပါတယ္။ အၿပီးအပုိင္လည္း ၿဖစ္ခ်င္ၿဖစ္သြားႏုိင္ပါတယ္။ ခဏ အနားယူတာလည္း ၿဖစ္ႏိုင္ပါတယ္။ အားလုံးအဆင္ေၿပပါေစဗ်ာ.... :)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7935971873670202968?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-20781038874276338572008-03-08T05:09:00.000-08:002008-03-08T05:35:44.879-08:00အေမ့ဝမ္းက လူ႔ေလာကၾကီးအတြင္းစေရာက္လာကတည္းက က်ေနာ့္ကုိ အလိုလုိက္ခ်စ္ခဲ့ၾကတဲ့ အေဖနဲ႔ အေမကုိမၿမင္ရ မၾကားရေပေမဲ့ ဒီေနရာကေနၿပီးေတာ့ သားကန္ေတာ့ပါတယ္။ ေနာက္ၿပီးေတာ့ က်ေနာ္ငယ္ငယ္ကတည္းက သားအရင္းတစ္ေယာက္လုိ ၿပဳစုခဲ့တဲ့ က်ေနာ့္ရဲ႕ ေမြးစား အေမ၊အစ္ကုိ၊အစ္မ က်ေနာ္ဆုိးသမွ် ခြင့္လႊတ္ေပးခဲ့ၾကတဲ့ ေဆြးမ်ဳိးေတြအားလုံး။ က်ေနာ့္ရဲ႕ အခ်စ္ဆုံးသူငယ္ခ်င္းေတြ အားလုံး၊ ဘေလာဂ္ဂါအားလုံး ဒီကေနပဲ က်ေနာ့္ရဲ႕ ၂၃ ႏွစ္ေၿမာက္ေမြးေန႔မွာ ေက်းဇူးတင္ေၾကာင္းေၿပာပါရေစဗ်ာ။ ေမြးေန႔မွာ စားစရာကေတာ့ နည္းတယ္ မ်ားတယ္ သေဘာမထားၾကပါနဲ႔ဗ်ာ။ အားရပါးရသာ စားသြားၾကေပေတာ့။<br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R9KToMlDBdI/AAAAAAAAAGg/tjIWrqUsKzk/s1600-h/1008-001-177-1068%5B1%5D.gif"><img style="cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R9KToMlDBdI/AAAAAAAAAGg/tjIWrqUsKzk/s400/1008-001-177-1068%5B1%5D.gif" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175361240582784466" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R9KUIclDBeI/AAAAAAAAAGo/wcdzp-fnKk4/s1600-h/1652-z.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer; width: 400px; height: 393px;" src="http://bp0.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R9KUIclDBeI/AAAAAAAAAGo/wcdzp-fnKk4/s400/1652-z.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175361794633565666" border="0" /></a><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /><br /><br /></span><br /><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><br /><span id="fullpost"><br /><br /></span><br /><span id="fullpost"><br /><br /></span><br /><span id="fullpost"><br /></span><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R9KUjslDBfI/AAAAAAAAAGw/ooHARv7soBU/s1600-h/IFG-071_s.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R9KUjslDBfI/AAAAAAAAAGw/ooHARv7soBU/s400/IFG-071_s.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175362262785000946" border="0" /></a><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp1.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R9KVuslDBhI/AAAAAAAAAHA/fCbdkcci4FI/s1600-h/heineken-cooler.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp1.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R9KVuslDBhI/AAAAAAAAAHA/fCbdkcci4FI/s400/heineken-cooler.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5175363551275189778" border="0" /></a><br /><span id="fullpost"><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2078103887427633857?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com21tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-15981514688897345322008-03-05T01:24:00.000-08:002008-03-05T05:24:32.325-08:00ပုစာၦ တစ္<br /><br />သူမ မရွိတဲ႔ေန႔ကုိ<br />က်ေနာ္ ေမွ်ာ္တဲ့ေန႔နဲ႔<br />ေပါင္းတယ္...<br /><br />ပုစာၦ ႏွစ္<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္း အေပါင္းလကၡဏာကုိ<br />ယုံၾကည္ခ်က္နဲ႔<br />ေၿမွာက္တယ္...<br /><br />ပုစာၦ သုံး<br /><br />သူမ အၿငင္းလကၡဏာကုိ<br />က်ေနာ့္ အခ်စ္နဲ႔<br />ႏုတ္တယ္...<br /><br />ပုစာၦ ေလး<br /><br />ပုစာၦသုံးပုဒ္ အားလုံးေပါင္းရလဒ္ကုိ<br />က်ေနာ့္ သစၥာ<br />က်ေနာ့္ ေမတၱာနဲ႔<br />စားတယ္....။<br /><br />ရလဒ္ဟာ အေၿဖမွန္ဆုိရင္<br />လကၡဏာမွားခ်င္ မွားပါေစ<br />သူမအတြက္ ပုစာၦတစ္ပုဒ္<br />က်ေနာ့္အခ်စ္နဲ႔ သရုပ္ေဖာ္<br />အေၿဖထုတ္ခဲ့သည္...။<br /><span id="fullpost"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1598151468889734532?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-73115830680969487682008-03-03T15:07:00.001-08:002008-03-03T15:25:42.781-08:00ငါတုိ႔ဟာ...<br /><br />ကဗ်ာဆရာေတြ<br />မဟုတ္ၾကဘူး<br />ကဗ်ာရဲ႕ေတးသြားအလုိက္ကုိ<br />ကခုန္ေနတဲ့<br />ကဗ်ာခ်စ္သူမ်ားသာၿဖစ္တယ္<br /><br />ငါတုိ႔ဟာ...<br /><br />ကဗ်ာကုိ အသုံးခ်ေနတာလည္း<br />မဟုတ္ၾကဘူး<br />ကဗ်ာရဲ႕ ဝိဥာဥ္ထဲမွာ<br />စီးေမ်ာေနတဲ့<br />ကဗ်ာကုိ ခံစားသူမ်ားသာၿဖစ္တယ္<br /><br />ငါတုိ႔ဟာ...<br /><br />ကဗ်ာကုိ စာလုံးအေရအတြက္နဲ႔<br />သတ္မွတ္မထားၾကဘူး<br />ခံစားခ်က္မ်ားနဲ႔သာ<br />ဝါက်တစ္ခုကုိ<br />ခ်ယ္မွုန္းထားၿခင္းၿဖစ္တယ္<br /><br />ငါတုိ႔ဟာ...<br /><br />ကဗ်ာကုိ ကဗ်ာလုိေတြးၿပီး<br />ကဗ်ာလုိခံစားတယ္<br />ကဗ်ာရဲ႕ အလွတရားမွာ<br />ေပ်ာ္ေမြ႔ေနသူမ်ား<br />ၿဖစ္လုိမွုသက္သက္<br />ရပ္တည္ေနၿခင္းသာ ၿဖစ္တယ္။<br /><br /><br /><span id="fullpost"><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7311583068096948768?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-74004797732419269732008-03-02T11:54:00.000-08:002008-03-02T21:35:03.527-08:00တစ္ရာ့တစ္ၾကိမ္ေၿမာက္ က်ိန္စာ...<br /><br />အၿငဳိးမေၿပတဲ့ က့ၾကမၼာက<br />အရုိးေၾကေၾက အေရခန္းခန္း<br />ငါ့ေနာက္ကုိမ်ား လုိက္ေနေရာ့သလား<br /><br />ညတုိင္း ငါ့အိမ္မက္ေတြကုိ<br />အဆိပ္ၿပင္းၿပင္းတစ္ခြပ္ တုိက္တယ္<br /><br />ေန႔တုိင္း ငါ့ဝိဥာဥ္ကုိ<br />မီးၿပင္းၿပင္းနဲ႔ ယစ္ပူေဇာ္တယ္<br /><br />အခ်ိန္တုိင္း ငါ့အသိစိတ္ကုိ<br />ပုဆိန္တစ္လက္နဲ႔ ထိန္းခ်ဳပ္တယ္<br /><br />ၿပီးေတာ့...<br />ငါ့ သစၥာတရား ငါ့ ယုံၾကည္မွုေတြ<br />ငါ့ ေမတၱာတရား ငါ့ ခံစားခ်က္ေတြ<br />အေရာင္အမ်ဳိးမ်ဳိးနဲ႔ သမခံလုိက္ရတယ္...။<br /><br /><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7400479773241926973?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com7tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-88577593537750402602008-03-02T01:12:00.001-08:002008-03-02T02:53:23.285-08:00သူမရဲ႕<br /><br />ဒီအၿပဳံးေတြ ေအာက္မွာ<br />က်ေနာ္ ႏုည့ံစြာေပ်ာ္ဝင္တယ္...<br /><br />အဆိပ္မပါတဲ့ အၿပဳံးေတြက<br />ႏွလုံးသားကုိ ညင္သာစြာ<br />ထုိးစုိက္တယ္...<br /><br />ဒီအၿပဳံးေတြနဲ႔ပဲ<br />ခုန္ေနတဲ့ ရင္ဘက္တစ္စုံလုံး<br />ရပ္တန္႔သြားေအာင္ ညဳိ႕ယူတယ္<br /><br />ဝုိင္ခ်ဳိလုိ အၿပဳံးေတြက<br />အသိစိတ္ေတြအားလုံး<br />ရစ္မူးသြားေအာင္ ဖမ္းစားတယ္<br /><br />အၿပဳံးဆုိတာ သူမရဲ႕ ဝွက္ဖဲတစ္ခ်ပ္ဆုိရင္<br />က်ေနာ့ အခ်စ္ေတြ<br />သူမကစားဝုိင္းမွာ က်ရွုံးသြားတယ္...။<br /><br /><span id="fullpost"><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8857759353775040260?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-29946983323604715032008-02-28T11:31:00.000-08:002008-02-28T11:40:51.164-08:00ရယူၿခင္းလည္း အခ်စ္မည္၏<br />ေပးဆပ္ၿခင္းလည္း အခ်စ္မည္၏<br />ထုိႏွစ္မ်ဳိးလုံး ႏွင့္မဟုတ္လည္း<br />အခ်စ္မည္၏<br />အခ်စ္ဟာ အခ်စ္ပဲၿဖစ္သည္။<br />အခ်စ္ကုိ<br /><span id="fullpost">ဘာနာမ္စားႏွင့္မွ ထုတ္ေဖၚလုိ႔မရ<br />ဘာအေရာင္မွလည္း ဆုိး၍မရ<br />ထုတ္ေဖၚရန္ၾကဳိးစားေနသူ<br />အေရာင္ဆုိးရန္ၾကဳိးစားေနသူမ်ား<br />အခ်စ္၏ဆန္႔က်င္ဘက္သို႔ သြားေနေသာ<br />အတၱဆန္ဆန္<br />ကိေလသာ ဒုကၡမ်ားသာၿဖစ္သည္<br />အခ်စ္ကုိ ထုတ္ေဖၚရန္မၾကဳိးစားသူမ်ားသည္<br />သံေယာ္ဇဥ္၏ ခ်ည္ေႏွာင္ရာေနာက္သုိ႔<br />တစ္ေကာက္ေကာက္လုိက္ေနတက္ၿပီး<br />အခ်စ္ကုိရွာေတြ႔လိမ့္မည္ မဟုတ္<br />အခ်စ္၏ေစရာေနာက္သုိ႔ လုိက္ေနလွ်င္လည္း<br />အခ်စ္၏ေက်းကြ်န္ၿဖစ္လတ္တံ<br />အခ်စ္ကုိ အခ်စ္ဟုမွတ္ပါ<br />အခ်စ္ရွိလွ်င္ အခ်စ္ရမည္<br />အခ်စ္မရွိလွ်င္လည္း<br />အခ်စ္ႏွင့္ေဝးကြာေနလိမ့္ဦးမည္<br />အခ်စ္ကုိရွာေဖြလုိ႔ မရ<br />သူ႕အလုိလုိသာ<br />ေပၚေပါက္လာတက္သည္<br />ထုိအခ်ိန္မ်ဳိးမွသာ.....<br />အခ်စ္ကုိ<br />ရယူ....ႏုိင္ၾကေစ...။<br /><br />မွတ္ခ်က္။ ။ အခ်စ္အေၾကာင္းေရး၍ အခ်စ္ဆရာၾကီးလည္းမဟုတ္ပါ။ ေတြးမိသေလာက္သာ ေရးထားၿခင္း က်ေနာ့္ အၿမင္သက္သက္သာၿဖစ္ပါသည္။ မွားေနလွ်င္လည္း မွားေနပါလိမ့္မည္...။ သည္းခံဖတ္ေပးၾကတာ ေက်းဇူးအထူးတင္ပါတယ္။<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2994698332360471503?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-22270277890670166792008-02-28T04:05:00.000-08:002008-03-03T14:51:40.047-08:00ရႊီ...<br />ေဟာ...ပုဆိုးဘုိသီဘတ္သီနဲ႔ လယ္ဖီ(Refree) ဝီစီမွုတ္လုိ႔၊<br />ကြင္းထဲကုိသခတ္သုတ္သုတ္ဆင္းလာ ၿပီး နာရီမသုံး-<br />(၂)လုံးဆုိ ဟက္ပဒုိင္း(half time)ေပးမယ္<br />(၄)လုံးဆုိ ပြဲအၿပီး၊<br />ဒါေပမယ့္ ၿမဳိ႕ကဒုိင္လူၾကီးေတြလုိ႔ပဲ ေနာက္(man out)ေတာ့ ငါမသိ၊<br />လက္ထိရင္ ဟုိင္းေဘာ(hand ball) ဂုိးေရ့ွမွာဆုိ ပုိင္နယ္တီ<br />ကဲ.....စၿပီ၊<br /><span id="fullpost">-လယ္ဖီ ဝီစီအမွုတ္<br /> ခတ္သုတ္သုတ္ ေတာင္ဘက္ကုိခုတ္တင္<br /> ေမာင္သင့္ကုိေပး၊ ေမာင္သင္ကေခြးပု<br /> ေခြးပုကၿမၾကည္၊ ၿမၾကည္က ဂုိလီဗာ( Goal Keeper ) ကုိၾကည့္....<br /> ကန္သြင္း....ကစ္ၿပင္းပေစ့ေနာ္....<br />-ေက်းေတာသားေတြရဲ႕ သက္လုံမွု၊ ၾကဳိးစားမွု၊ ဇြဲၾကီးမွု<br /> (မာရာဒုိနာ) တုမမွီႏုိင္<br /> ေနာက္တန္းလူ....သူတုိ႔အေခၚ ဘက္သား<br /> ထန္းတစ္ဖ်ား ကစ္နဲ႔ ေၿပးအကန္<br /> ပရိတ္သတ္ၾသဘာသံ....ကြင္းလုံးလွ်ံ....<br />-အရွုံးအႏိုင္မစဥ္းစား<br /> ယွဥ္ၿပဳိင္ၿခင္းသည္ အဓိကထား<br /> မင္းန္ေအာက္လည္းမရွိ<br /> ေကာ္နာ..လည္းမရွိ<br /> ေလာ္မာမွုလည္းမရွိ<br /> ေဖာင္း..ေဘာလည္းမရွိ<br /> ေလာင္းေဘာ လည္းမရွိ<br /> လုိင္းစ္မင္းလည္းမရွိ<br /> ပကတိရုိးသား၊ ၾကဳိးစားတဲ့<br /> ေက်းေတာသားေတြရဲ႕ ဒီေဘာပြဲ<br />(တကယ္ပဲ) ၿဂဳိလ္တုကရုိက္ ကမာၻ႔တီဗီလုိင္းထဲ<br /> လႊင့္လုိက္ဖုိ႔ ေကာင္းတယ္.....။<br /><br /> <span style="color: rgb(255, 0, 0);"> (ပန္းလွဳိင္စုိး)</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2227027789067016679?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-1209921684784794652008-02-27T16:15:00.000-08:002008-02-27T16:16:20.864-08:00ငါ စိတ္ညစ္တဲ့အခါ<br /><br />ငါ့ေဘးမွာ ငါနဲ႔ ငါ့ကဗ်ာ<br /><br />ကဗ်ာေတြက ငိုတယ္<span id="fullpost"><br /><br />ငါက ႏွစ္သိမ့္တယ္<br /><br />ငါေပ်ာ္ရႊင္တဲ့အခါ<br /><br />ငါ့ေဘးမွာ ငါနဲ႔ ငါ့ကဗ်ာ<br /><br />ကဗ်ာေတြ ေတးသြားနဲ႔ကခုန္ၾကတယ္<br /><br />ငါက ခံစားတယ္<br /><br />ငါေနထုိင္တဲ့အခါ<br /><br />ငါ့ေဘးမွာ ငါနဲ႔ ငါ့ကဗ်ာ<br /><br />ကဗ်ာဝိဥာဥ္ေတြ စီးေမ်ာၾကတယ္<br /><br />ငါက လုိက္ပါေပ်ာ္ဝင္တယ္<br /><br />ငါေသဆုံးတဲ့အခါ<br /><br />ငါ့ေဘးမွာ ငါနဲ႔ ငါ့ကဗ်ာ....။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-120992168478479465?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-28558135150395911602008-02-27T14:18:00.000-08:002008-02-27T14:19:03.698-08:00ခ်ာတိတ္ေလးတဲ့<br /><br />ၾကားရတာေတာ့<br /><br />အဆင္မေၿပ<br /><br />ဒါေပမဲ့ေလ...<br /><br />နားစီအိမ္မယ္<br /><br />သေဘာေတာ္ေခြ႔<br /><br />က်ေနာ့္ရင္ဝယ္<br /><br />ေရႊဘဝင္ၿငိမ့္(တယ္)<br /><br />အို....မမေရ<br /><span id="fullpost"><br />နတ္ရွင္ေနာင္ဓါတုကလ်ာလို<br />မခြဲတမ္းပဲ ခ်စ္လုိက္ခ်င္ၿပီ<br />တစ္ပြဲတစ္လမ္းေတာ့အခ်စ္ပြဲ(ကုိ)<br />စစ္ပြဲတစ္ရာဆုိၾကေပမဲ့<br />အသည္းကြ်မ္းမွာေတာ့ေၾကာက္လွတယ္<br />ေရာက္ရရာတုိင္း ဘဝေလဝယ္<br />မေထာက္မစ မစာနာဖြယ္<br />မခ်စ္ႏုိင္ဘူး မၿငင္းေစခ်င္<br />အၿပစ္မၿမင္ ခ်စ္ခင္မိတဲ့<br />ေမာင္ေမာင္မွာေလ<br />ေန႔စဥ္ရက္စက္ မပ်က္မကြက္<br />ပန္းဆက္တဲ့ဗ်တၱသူရဲေကာင္း(လုိ)<br />တစ္ေန႔တစ္လံ ပုဂံဘယ္ေရြ႕<br />မ,အခ်စ္ပန္းမၿငဳိးႏြမ္းေအာင္<br />ၾကဳိးပမ္းပါရေစ ခ်စ္ေသာ,မ။<br /><br />မမမ်ားကုိၾကဳိးစားေနၾကေသာ အေပါင္းအပါမ်ားသုိ႔.....။ :P<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2855813515039591160?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-89294881190941759952008-02-26T11:14:00.000-08:002008-02-26T12:15:54.502-08:00က်ေနာ့ဘေလာ့ဂ္လည္း အလြမ္းေတြ အေဆြးေတြနဲ႔ၿပည့္ေနပီထင္တာပဲ။ ဒါေၾကာင့္ စိတ္ဝင္စားၾကမလားလုိ႔။သရဲေၿခာက္တဲ့ အေၾကာင္းေလးေတြေပါ့။က်ေနာ့္ရြာမွာ က်ေနာ္ ကိုယ္တုိင္မၾကဳံခဲ့ရေပမဲ့ က်ေနာ္နဲ႔ပတ္သတ္ တဲ့လူေတြ ေတြ႔ၾကဳံခဲ့ရတာေလးေတြေပါ့...။<br /><br /><span id="fullpost"><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေဟ့ေကာင္ေတြ မုိက္ရင္လုိက္ခဲ့ကြ</span><br /><br />ဒီအေၾကာင္းေလးကေတာ့ က်ေနာ့္ေယာက္ဖေတြ႔ၾကဳံခဲ့ရတာေလးပါ။ ဒါေလးမေၿပာၿပခင္ နည္းနည္းေလးေတာ့စကားပလင္ခံရမယ္ထင္တယ္။ က်ေနာ္တုိ႔ရြာရဲ႕ အေရ့ွေၿမာက္ဘက္ တစ္မုိင္ေလာက္္မွာ ေတာင္ရင္းရြာဆုိတဲ့ ရြာတစ္ရြာရွိပါတယ္။ အဲဒီရြာကေန က်ေနာ္တုိ႔ရြာကုိလာခ်င္ရင္ ရြာအေရ့ွဘက္ေပါက္ရယ္ ေၿမာက္ဘက္ေပါက္ရယ္ကေန ဝင္ရပါတယ္။အေရ့ွလမ္းကေတာ့ မ်ားေသာအားၿဖင့္ရာခင္းေတြနဲ႔ဆုိေတာ့ အမ်ားအားၿဖင့္ လမ္းက ၾကမး္ပါတယ္။ ေၿမာက္ဘက္လမ္းက ကားလမ္းေဖါက္ထားတယ္ဆုိေတာ့ သြားေရးလာေရးအဆင္ေၿပပါတယ္။ ဒါေၾကာင့္ အဲဒီရြနဲ႔ ေတာင္ရင္းရြာကုိ ေၿမာက္ဘက္လမ္းကုိပဲသုံးၾကပါတယ္။<br />အဲ....ရြာေၿမာက္ဘက္ အထြက္မွာပဲ က်ေနာ္တုိ႔ရြာရဲ႕ သခၤ်ဳိင္း ရွိပါတယ္။ လမ္းနဲ႔ လယ္တစ္ဧကစာကြာပါတယ္။<br />စကားပလင္ခံတာ မ်ားသြားတယ္... ဟဲ ဟဲ။<br /><br />တစ္ေန႔ေပါ့ဗ်ာ။ က်ေနာ္တုိ႔ရြာဘုရားပြဲ ဝါေခါင္လာၿပည့္ေန႔ေပါ့ ။ဒီေန႔ဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ရြာမွာ အၿငိမ့္ပြဲရွိတယ္ဗ် ၾကဳံရင္ ဝင္ခဲ့ၾကေနာ..မႏၱေလး-ၿမစ္ၾကီးနားလမ္းေပၚမွာပါ ။ ရြာနာမည္က ပဒူရြာတဲ။ (ဒါကေၾကာ္ၿငာ :P ) ။က်ေနာ့ေယာက္ဖကပြဲၾကည့္ဖုိ႔ဆုိပီး သူ႕ရြာက လွည္းၿပန္လာယူပီး အၿပန္ ရြာအဝင္ဝမွာပဲ အဲဒီသခၤ်ဳိင္းကုိၾကည့္ၿပီး <span style="color: rgb(0, 0, 0);"> <span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေဟ့ေကာင္ေတြ မုိက္ရင္ လုိက္ခဲ့လုိ႔ </span>ေ</span>ခၚတာ။ ဘယ္ေၿပာေကာင္းမလည္း လူကလည္း အေရေလးနည္းနည္းဝင္ထားတာကုိး ။ မူးေနေတာ့ ေခၚရဲတာေပါ့။ က်ေနာ္တုိ႔ရြာသားေတြ တစ္ေယာက္မွ မလုပ္ရဲဘူး။ ဒါနဲ႔ သူလည္း အဲလုိ ေခၚၿပီးေရာ ႏြားႏွစ္ေကာင္စလုံး နဖားၾကဳိးကုိ ဆြဲခံရသလုိမ်ဳိး ၿဖစၿပီး ေရ့ွဆက္သြားလုိ႔မရ၊ လွည္းဦးကလည္း လွန္ပါေလေရာ( လူေတြ လွည္းေနာက္ပုိင္းကုိ တက္တာမ်ားေနရင္ ေရ့ွလွည္းဦး လွန္သြားတာကုိ ေၿပာတာပါ)။ ဒါလည္းၿဖစ္ေရာ က်ေနာ့္ေယာက္ဖ သူရဲေကာင္းၾကီး ေရ့ွဆက္လွည္းလည္း ေမာင္းလုိ႔မရ၊ ႏြားေတြလည္း ရွဴးရွဴးရွားရွားေတြၿဖစ္ေန၊ ဘာလုပ္လုိ႔လုပ္ရမွန္းမသိ။(ငါ့လူ ၿဖစ္ေနပုံ ၾကည့္ေကာင္းလုိက္မဲ့ပုံမ်ား :) )။ ဒါနဲ႔ ေနာက္ဆုံးေတာ့ သူ႔မွာ ၿပန္ေတာင္းပန္းခဲ့ရတယ္ဗ်ာ။ <span style="color: rgb(255, 0, 0);">မင္းတုိ႔ေတြကုိေတာင္ပန္းပါတယ္ဗ်ာ။ မလုိက္ခဲ့ၾကပါနဲ႔ေတာ့။ ငါ့လမ္း ငါပဲသြားပါေတာ့မယ္</span> ဆုိၿပီး လွည္းကုိ ဒုန္းဆုိင္းၿပန္ေမာင္းခဲ့ရပါေလေရာတဲ့ဗ်ာ။ အိမ္ကုိ ေရာက္လာပုံမ်ား လွည္းကုိ ၿပဳိင္ကားေမာင္းလာသလားမွတ္ရတယ္။ က်ေနာ္တုိ႔အိမ္က လမ္းေဘးမွာမရွိပဲ အတြင္းပုိင္းက်ေနေတာ့ အိမ္ထဲကုိဝင္ဖုိ႔လမ္းက်ဥ္းက်ဥ္းေလးကုိ ဒုန္းဆုိင္းေမာင္းလာတယ္ဆုိတာ ေတာ္ရုံ လွည္းေမာင္းကြ်မ္းတဲ့လူ မလုပ္ႏုိင္ပါဘူး။ သူပဲ အေၾကာက္လြန္ၿပီး လုပ္ႏုိင္တာ။<br /><br />ဒါကုိသူက မမွတ္ဘူးဗ်။ ေနာက္တစ္ခါဆက္ၿဖစ္ေသးတယ္။ ဒီတစ္ခါက စက္ဘီးနဲ႔ဗ်။ ရြာအဝင္မွာ စက္ဘီးကုိ ရပ္ပီး အဲဒီသခၤ်ဳိင္းဘက္ကုိလွည့္ၿပီး ခဏေလာက္ၾကည့္တယ္ဗ်။ ၿပီးေတာ့ ဆက္နင္းမယ္လည္းလုပ္ေရာ။ စက္ဘီးေပၚ လူသုံးေယာက္ေလာက္ တက္ပါလာသလုိ ေတာ္ေတာ္ၾကီးေလးေနတာတဲ့ဗ်။ ရြာအဝင္ေပါက္ေရာက္မွပဲ ေပါ့သြားတယ္လုိ႔ေၿပာတယ္။ ဒီတစ္ခါၾကေတာ့ သူလည္း ေခြ်းေတြၿပဳိက္ၿပဳိက္က်လုိ႔ဗ်။<br />က်ေနာ့္မွာ ေရေအးေအးေလးေတာင္ တုိက္လုိက္ရေသးတယ္(ေယာက္ဖ ၾကက္ဥတုိက္တာ့ မဟုတ္ဘူးေပါ့ဗ်ာ)။<br />က်ေနာ့္ ေယာက္ဖအေၾကာင္းကေတာ့ ဒါပါပဲေနာ...။ ေနာက္စိတ္ဝင္စားၾကမယ္ဆုိရင္။ အေၾကာင္းေတြ အမ်ားၾကီးရွိပါေသးတယ္။ ဆက္ရန္ေပါ့........ :P ။ မယုံရင္ေတာ့ ပုံၿပင္လုိ႔မွတ္လုိက္ေနာ္..။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8929488119094175995?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com8tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-13160550732800277772008-02-21T09:57:00.000-08:002008-02-21T15:05:22.063-08:00ေဒါက္...ေဒါက္...ေဒါက္( တံခါး ေခါက္သ ံ)<br /><br />"ဘယ္သူလည္း ? ? ?"<br /><br />" ကြ်န္မဝင္လာလုိ႔ရမလား..."<br /><span id="fullpost"><br />"မင္း သေဘာရွိသလုိလုပ္ပါ..."<br /><br />ကြ်ီ......ဂ်ေလာက္( တံခါး ပိတ္သံ )<br /><br />"ကြ်န္မသြားေတာ့မယ္..."<br /><br />"မင္း သေဘာရွိသလုိလုပ္ခဲ့ပါ..."<br /><br />ကြ်ီ.....ဂ်ိမ္း( တံခါး ပိတ္သံ )<br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေနာက္ဆုံးေတာ့ မင္းဟာ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဧည့္သည္တစ္ေယာက္လုိ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ငါ့ၿပတင္းတံခါးကုိေခါက္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ငါ့အရိပ္ထဲကုိဝင္ေရာက္လာၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ငါ့ေနရာကုိ ေၿခရာေတြထပ္ေအာင္</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လုပ္ခ်င္တုိင္း လုပ္ၿပီးမွ</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ဖြေတး..ဖြေတး ဆုိၿပီး</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ၿပန္ထြက္သြားတာပဲမဟုတ္လား...။</span><br /><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ငါ့မွာသာ...<br /><br /></span><span style="color: rgb(255, 0, 0);">ေနၿမဲဆုိေပမဲ့</span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">မင္းထားခဲ့တဲ့ ေၿခရာေတြ<br />ရင္ထဲမွာ</span><span style="color: rgb(255, 0, 0);"> ေဆြးေၿမ့ေနၿပီ...။</span><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1316055073280027777?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-203675449733636792008-02-20T16:13:00.000-08:002008-02-20T16:15:19.812-08:00ငါ့မွာေလ...<br /><br />ဘယ္လုိမွ ၿပန္ၿပင္လုိ႔မရတဲ့<br />စိတ္တစ္ခုရယ္...<br /><br /><span id="fullpost">ဘယ္လုိမွ ၿပန္မေကာင္းႏုိင္ေတာ့မဲ့<br />ကံၾကမၼာတစ္ခုရယ္...<br /><br />ဘယ္ေတာ့မွ ေသြးမတိတ္ေတာ့မဲ့<br />ရင္ဘက္ထဲက ဒဏ္ရာတစ္ခုရယ္...<br /><br />ဘယ္အခ်ိန္မွ မရႏုိင္ေတာ့မဲ့<br />ႏွလုံးသားရဲ႕ ငတ္မြတ္မွုရယ္...<br /><br />ဘယ္ေတာ့မ်ားမွ ၿပန္ႏိုးထမလည္းမသိတဲ့<br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ရယ္...<br /><br />ၿပီးေတာ့...<br /><br />ငါရယ္...။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-20367544973363679?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com5tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-74907716777787146292008-02-18T16:10:00.000-08:002008-02-18T16:12:06.745-08:00လာပါ လာပါ<br /><br />ငါ႔အရိပ္မွာ ခုိနားပါ<br /><br /><span id="fullpost">အကုိင္းအခက္ အရြက္အလက္ေတြ<br /><br />မၿပည့္စုံေပမဲ့<br /><br />ငါ့အရိပ္မွာ ခ်စ္သူေတြ<br /><br />ၾကည္ႏူးေပ်ာ္ရႊင္ၾကတယ္<br /><br />အရိပ္ခုိသူတုိ႔ရင္ကုိ<br /><br />ေအးခ်မ္းေစတယ္<br /><br />ရုပ္ဆင္းအဂၤါ မလွေပမဲ့<br /><br />ၾကဳိးတုိးၾကားတား ငါ့ကုိင္းလက္ေတြကေတာ့<br /><br />မင္းရင္ကုိ ၿငိမ္းေအးေစပါ့မယ္<br /><br />အုပ္ဆုိင္းလွပတဲ့ ေညာင္ညဳိပင္ေအာက္<br /><br />သြားမ်ားမခုိေလနဲ႔<br /><br />ဇရက္သံေတြ မင္းနားခံႏုိင္မယ္မထင္<br /><br />လာပါ လာပါ<br /><br />ငါ့အရိပ္ကုိ ခုိပါ....။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7490771677778714629?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-7587707861867844652008-02-16T15:52:00.000-08:002008-02-17T00:44:52.101-08:00မနက္ခင္းမွာ သြားေနၾက<br /><br />စက္ရုံေလးတစ္ခုရယ္<br /><br />ေန႔လည္ခင္းမွာ အိပ္ငုိက္ေနၾက<br /><span id="fullpost"><br />အလုပ္စားပြဲေလးတစ္ခုရယ္<br /><br />ညေနခင္းမွာ ေစာင့္ေနမဲ့<br /><br />မိသားစု ထမင္းဝုိင္းေလးရယ္<br /><br />ၿပီးေတာ့<br /><br />မနက္ၿဖန္ဆက္ရန္ ဇာတ္လမ္းတစ္ပုဒ္ရယ္....။<br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-758770786186784465?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-31874636600339204142008-02-16T09:04:00.000-08:002008-02-16T11:53:06.567-08:00ေရးခ်င္တာေတြ ပလုံစီေနတယ္<br />ဂုဏ္မဲ့တဲ့ ရင္ဘက္တစ္ခုမွာ<br />ၾကဳိးၿပတ္သြားတဲ့စြန္တစ္ခုအေၾကာင္း<br />ခ်စ္သူမုန္းသြားေသာ<br />အရူးတစ္ေယာက္အေၾကာင္း<br /><br /><span id="fullpost">အုိ...<br />ကဗ်ာေတြ ကဗ်ာေတြ<br />အနားမွာ ရွိေနၿပီပဲ<br />မေန႔ညက မက္ခဲ့တဲ့အိမ္မက္ထဲမွာ<br />ကဗ်ာကုိဘာလုိ႔ခ်စ္တာလည္းတဲ့<br />အခ်စ္ဆုိတာ<br />အေဝးတစ္ေနရာက<br />ငါမသိတဲ့ ငါ့ခႏၵာတြင္းက<br />ထြက္လာတာပဲ<br />အေၿဖမရွိတဲ့ ပုစာၦကုိ<br />ဘာလုိ႔ေမးခြန္းထုတ္ခ်င္ၾကလည္း<br /><br />သုံညေအာက္ေလွ်ာ့ေနတဲ့<br />ရင္ဘက္တစ္ၿခမ္းမွာ<br />ေနမသာခဲ့ပါဘူး<br />ေမွ်ာ္သူမဲ့ ေရေဘးဒုကၡသည္အတြက္ေတာ့<br />ကြ်န္းေလဟာ သူ႕ဘဝတစ္ခုအၿဖစ္<br />မခံယူခ်င္ပဲလည္း ခံယူခဲ့ရၿပီေလ<br /><br />ဂ်စ္ပစီတစ္ေယာက္ရဲ႔ႏွလုံးသားမွာေရာ<br />အခ်စ္မရွိရေတာ့ဘူးလား<br />ဘီလွ်ံနာတစ္ေယာက္မွာေရာ<br />အခ်စ္ေတြေပါမ်ားေနၾကလား<br />ငါေၿပာလိုက္မယ္<br />အခ်စ္ဆုိတာ ေငြနဲ႔ဝယ္လုိ႔ရရင္<br />ငါ့အတြက္<br />ရင္ခုန္စရာ<br />ႏွလုံးသားတစ္ခု မလုိအပ္ေတာ့ပါဘူး<br /><br />အခ်စ္ဆုိတာ ရယူၿခင္းတဲ့<br />စြန္႔လြတ္ရၿခင္းမွာ ေရာ<br />ပုိင္ဆုိင္မွုဆုိတာ ဒြန္တြယ္ပါမလာႏုိင္ဘူးလား<br />ခံစားခ်က္မဲ့ေနတဲ့ ဒီလူတစ္ေယာက္မွာ<br />အခ်စ္ကုိ ရယူၿခင္းလား<br />ေပးဆပ္ၿခင္းလား မသိႏုိင္ခဲ့ဘူး<br />အခုေတာ့....<br />အခ်စ္သီခ်င္းတစ္ပုဒ္<br />ကဗ်ာတစ္ေၾကာင္းရယ္ ဂစ္တာအုိတစ္လက္ရယ္<br /><br /><br />တန္းဖုိးမဲ့ေနတဲ့ ပန္းခင္းေလးတစ္ခုရယ္<br />အေရာင္ၿပယ္ေနတဲ့ ပန္းခ်ီကားတစ္ခ်ပ္ရယ္<br />ေပါင္းစီးမိသြားတဲ့အခါ<br />အလွပဆုံးေသာ အႏုပညာရသေလးတစ္ခု<br />ဖန္တီးေပးခဲ့သလုိ...<br />အခ်စ္တစ္ခုကို<br />အရူးတစ္ေယာက္ ဖန္တီးခဲ့တယ္။</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3187463660033920414?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-61011703380466160952008-02-15T13:18:00.000-08:002008-02-15T15:47:30.065-08:00ေတာင္စြယ္ေနကြယ္တဲ့ေန႔မွာ<br />ငါ့ရဲ႕ အကုိင္းအရြက္ေတြကုိ<br />ခႏၵာရဲ႕ရာဇပုလႅင္မွာ<br />ကြပ္မ်က္ခဲ့တယ္<br /><br /><span id="fullpost">ငါဟာ ငါမဟုတ္ေတာ့တဲ့ေနာက္<br />ငါ့ ေရေသာက္ၿမစ္ဟာ<br />လမ္းေၾကာင္းလြဲ ေနရာသစ္မွာ<br />စီးဝင္ေပ်ာ္ပုိက္သြားခဲ့တယ္<br /><br />ငါ ၿမတ္ႏုိးခဲ့တဲ့<br />ေၿမဆီဩဇာေတြ မုိးစက္ပြင့္ေလးေတြ<br />ငါစြန္႔ထားခဲ့ဖုိ႔<br />အခု အခ်ိန္တန္ၿပီ<br /><br />ငါဟာ ငါမဟုတ္ေတာ့တဲ့ေနာက္<br />ငါ့ အကုိင္းအရြက္နဲ႔ ခႏၵာေတြ<br />မီးေရာင္ေဖ်ာ့ေဖ်ာ့ေတြ အၿဖစ္<br />ကုန္ဆုံးေတာ့မည္သာ<br /><br />ေနာက္ဆုံးေတာ့<br />ငါ့ကုိင္းထက္မွာ နားခဲ့တဲ့<br />ငါခ်စ္ၿမတ္ႏုိးစြာေသာ ငွတ္ကေလးတစ္ေကာင္<br />ကုိင္ကူးနားေတာ့မည္...။<br /><br />ဒီကဗ်ာေလးကုိ က်ေနာ့္ခံစားခ်က္နဲ႔ ေရးထားတာပါ။ တစ္ၿခားကဗ်ာနာမည္ေတြနဲ႔<br />တူေနရင္လည္းတူေနႏိုင္ပါတယ္။ က်ေနာ့္ခံစားခ်က္သက္သက္သာၿဖစ္ပါေၾကာင္း။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6101170338046616095?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-24216976600293197492008-02-14T04:46:00.000-08:002008-02-14T04:49:22.299-08:00(၆)<br /><br />ေတာင္ညိဳမွာ ပ်ဳိးတဲ့မုိးေတြ<br /><br />နင့္မ်က္ႏွာလုံးကုိ တုိးသက္တဲ့အခါ<br /><br />ေတာင္ပင္လယ္က ေဗဒါေတြဟာ<br /><br />ေဆာက္တည္ရာမရ ျဖစ္ကုန္ၾကတယ္။<br /><br /><br />ေဟး … ငါေျပာမယ္ …<br /><br />… … အက္ဆစ္တိမ္ခုိး…တုိ႕<br /><br />မုတ္သုန္ကုိ ႏႈိးပါ<br /><span id="fullpost"><br />ဒီလူဆုိးအတြက္လည္း<br /><br />မုိးၾကမ္းတုိ႕ တစ္စက္စက္ရြာပါ…။<br /><br /><br />“မထုိက္တန္သူဆုိတာ<br /><br />လြင့္ေမ်ာရမွာပါပဲ…”<br /><br />ခြဲခြာျခင္းဟာ …<br /><br />ခရမ္းျပာက်ည္ဖူးကုိ<br /><br />အဆိပ္ခ်ဳိေတြ လိမ္းသုတ္<br /><br />ႏွလုံးသား တည့္တည့္ဆီ<br /><br />ခ်ိန္ရြယ္ ေမာင္းျဖဳတ္လုိက္တယ္ …။<br /><br /><br />သက္ျပင္းေ၀ေ၀<br /><br />ခေရတုိ႕ ႏွင္းစက္ဖားလ်ား<br /><br />မ်က္ရည္ကုိစားတဲ့<br /><br />ေခ်ာက္ခ်ားဖြယ္ စကားမဲ့ည<br /><br />ငါဟာ … ထက္ပုိင္းခ်ဳိးခံရတဲ့<br /><br />တစ္ျခမ္းပဲ့ “လ”ပဲ ျဖစ္တယ္။<br /><br /><br />အိပ္မက္ထဲက ကမၻာစစ္လုိ<br /><br />အရုိးၿပိဳင္းၿပိဳင္းညေနအုိက…<br /><br />ေျမကုိရွိခုိး …<br /><br />ျမဴခုိးတုိ႕ ေပ်ာင္းအိညြတ္တြဲ<br /><br />လူငယ္ဘ၀ရဲ႕<br /><br />ညရိပ္တုိ႕ မႈန္ေ၀၀မ္းနည္းခဲ့ရတယ္။<br /><br /><br />အခင္ဆုံး မျဖစ္ခဲ့ေပမဲ့<br /><br />အခင္ဆုံးေတြအေၾကာင္္း ေျပာတုိင္း<br /><br />သတိရမိေနက် သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ဆီ<br /><br />ငါ…မေရာက္ေရာက္ေအာင္ သြားမယ္…။<br /><br /><br />ၿပီးေတာ့…<br /><br />ခရိုးခရိုင္…လက္ဖက္ရည္ဆုိင္ေလးမွာ<br /><br />ကဗ်ာအေၾကာင္း စာအေၾကာင္းေတြေျပာရင္း<br /><br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ ျပန္လည္ဖန္ဆင္းပစ္မယ္..ကြယ္။<br /><br /><br />အရက္သမားက<br /><br />သူတစ္ပါးကုိ လြမ္းဆြတ္တာ<br /><br />ရယ္စရာ မဟုတ္ပါဘူး<br /><br />တစ္ရံတစ္ခါရဲ႕<br /><br />ျပန္မလာတဲ့သူတုိ႕<br /><br />သိၾကဖုိ႕ေကာင္းတယ္…။<br /><br /><br />ေလညင္းကေလးေရ…<br /><br />ငါ ခ်စ္ျမတ္ရတဲ့ ကမ ၻာရဲ႕ထိပ္ထားကုိ<br /><br />သူ႕ဆံႏြယ္ခက္ေလးေတြ<br /><br />ဖြားခနဲ လြင့္၀ဲသြားရုံ<br /><br />တစ္ခ်က္ေလာက္ အုံ႕သည္း တုိက္ခတ္ေပးပါ…။<br /><br /><br />ေလစီးထဲမွာ<br /><br />ဖြာၾကဲလွပေနရွာမဲ့<br /><br />သူ႕ရဲ႕ေကသာဆံျမကုိ<br /><br />အေ၀းကေန…ရႈိက္ေမႊး လြမ္းဆြတ္ပါရေစဦး ေနာ္…။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2421697660029319749?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-72308820834121922002008-02-13T13:03:00.000-08:002008-02-13T14:34:00.800-08:00မနက္ၿဖန္အတြက္<br />ေမွ်ာ္လင့္အသက္ရွင္ေနတယ္ဆုိရင္<br />ငါ့ နံနက္ခင္းေတြရဲ႕ လွပမွုဟာ<br />မင္းတစ္ေယာက္ေၾကာင့္ၿဖစ္သလုိ<br />အတိတ္ကဒဏ္ရာရဲ႕<br />နာက်င္ေၾကကြဲ လြမ္းဆြတ္မွုေတြ<br />အနာက်က္မဲ့ တစ္ခ်ိန္ဟာလည္း<br />မင္းရဲ႕ရင္ေငြ႔ကုိ ခုိလွဳံေန႔ရက္ေပါ့<br /><span id="fullpost"><br />ဟုိး.......တစ္ခ်ိန္က<br />ရူးသြပ္ခဲ့သမွ် အခ်စ္ေတြဟာ<br />မင္းအတြက္ အၿမဲရွင္သန္မဲ့<br />စိမ္းလမ္းသစ္ပင္ေလးတစ္ပင္ဆုိရင္<br />ရြက္စိမ္းေလးေတြရဲ႕<br />ေရေသာက္ၿမစ္ဟာ<br />မင္းရဲ႕အခ်စ္ေတြ ၿဖစ္ေစခ်င္တယ္....။<br /><br />မင္းအတြက္...<br />အခ်ိန္တုိင္း ေနရာတုိင္း<br />စကၠန္႔မလပ္<br />အသက္ရွင္ေနမဲ့<br />ေဟာ....ဒီ<br />ငါ့ ႏွလုံးသားရဲ႕<br />ရင္ခုန္သံ အပုိင္းအစတစ္ခု<br />လည္္ပတ္ေနသမွ်<br />ငါဟာ မင္္းအတြက္ၿဖစ္သလုိ<br />ငါ့ရွင္သန္ၿခင္းဟာလည္း မင္းပါ။<br /><br />မင္းအတြက္ သက္ေသၿပစရာ<br />ငါ့မွာ<br />အေဆာင္အေယာင္ေတြမရွိ<br />ဘယ္ဘက္ရင္တစ္ၿခမ္းနဲ႔<br />အသည္းပန္းေလးတစ္ခုပဲ<br />ပုိင္ဆုိင္တယ္ခ်စ္သူ...။<br /><br />ငါ့ အတြက္ အခ်စ္ဆုိတာ<br />ေသဆုံးခဲ့ဘူးပါၿပီ<br />မင္းအတြက္ေတာ့<br />အခ်စ္သစ္တစ္ခု<br />ၿပန္လည္ေမြးထုတ္ေပးလုိက္ခ်င္တယ္<br />ငါ့ႏွလုံးသားကုိ သန္႔စင္ၿပီးေတာ့ေပါ့..။<br /><br />ခ်စ္သူမ်ား ေန႔ အမွတ္တရ တစ္ေယာက္ေသာသူအတြက္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7230882083412192200?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-91878024987517558932008-02-12T01:15:00.000-08:002008-02-12T01:34:03.612-08:00တစ္ေထာင့္တစ္ည ပုံၿပင္ေတြထဲကလုိ<br />ဖြဲ႔ဖြဲ႔ႏြဲ႔ႏြဲ႔ မလြမ္းတက္ေပမဲ့<br />ငါလြမ္းေနတာကေတာ့<br />ပုံၿပင္မဟုတ္ဘူး ခ်စ္သူ....<br /><span id="fullpost"><br />ကိႏၵရီ ကိႏၵရာ ေမာင္ႏွံလုိ<br />ရာဇဝင္ထဲက အေၾကာင္းေတြ<br />မွန္ေဘာင္ထဲ ရုိက္သြင္း<br />ဟုိး.... ပေဝသဏီမွာ ထား<br />ငါ့အလြမ္းေတြပဲ အစားသြင္း<br />ကဗ်ည္းတင္ခဲ့မယ္...<br /><br />ေပ်ာ္ရာမွာ မေနရတဲ့ဘဝ<br />မေပ်ာ္ရာမွာ ေပ်ာ္ေအာင္ေန,ေနရေပမဲ့<br />စိတ္မွာတမ္းတမိတာ<br />ေမ့မရတဲ့ အတိတ္<br />ပုံရိပ္ေတြ ေၿဖာက္မရေအာင္<br />ငါ့ ဝင္သက္ ထြက္သက္တုိင္း<br />ေအာက္ေမ့သတိရမိတယ္ ခ်စ္သူ...<br /><br />အခုေလ....<br />ေန႔ေန႔ ညည<br />ငါ့သီခ်င္းေတြေၾကာင့္<br />ဂစ္တာအုိေလး မ်က္ရည္ေဝ<br />ငါ့ကဗ်ာေတြ<br />အလြမ္းေတးေတြ ဆုိလုိ႔<br />ရာသီစက္တုိင္း လြမ္းေနၿပီ...။<br /><br />ေဝးေနၾကတဲ့ ခ်စ္သူမ်ား အၿမန္ဆုံစည္းႏုိင္ပါေစ....။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-9187802498751755893?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-46035341220369620982008-02-11T08:00:00.000-08:002008-02-11T08:05:24.886-08:00ဒီလုိ....<br />ခ်မ္းေအးတဲ့ည<br />အာသီသရွိလုိက္ပုံ<br /><span id="fullpost">ၾကက္ေၾကာ္တစ္ဘက္နဲ႔ စက္ေတာ္ေခၚ<br />ဘီယာတစ္က်ဳိက္ မီးတစ္ၿမဳိက္မွာ<br />အဟြတ္...အဟြတ္ (မီးခုိးမြန္တယ္)။<br />ၾကင္ေဖာ္ကႏွစ္ဘက္<br />လက္ဝဲ ၊ လက္ယာၿခံ<br />တစ္ေယာက္က အပ်င္းေတာ္ေၿဖ<br />တစ္ေယာက္က အေညာင္းေတာ္ေၿဖ<br />ေအာင္မငွီးဗ် !!!!!! (ဒူးေခါင္းနဲ႔ ခုံေစာင္း)။<br /><br />ဘာမွမဟုတ္ပါဘူးေနာ္။ ဒီ ေပါက္ကရကဗ်ာေလးကုိ ဖတ္ပီး အၿပဳံးတစ္ခ်က္<br />ရုတ္တရက္ထြက္သြားရင္ေတာင္ က်ေနာ္ေပါရက်ဳိးနပ္တာေပါ့။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-4603534122036962098?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-17902747312671177982008-02-11T06:23:00.000-08:002008-02-11T06:42:02.617-08:00တစ္ေယာက္အေတြး ၊ တစ္ေယာက္ေရးကုိ<br />ရွင္းရွင္းေဝဖန္ ၊ စိတ္ရင္းမွန္ႏွင့္<br /><span id="fullpost">ေပ်ာ္ကာရႊင္ၿပဳံး ၊ အမွန္သုံးသည္<br />ၾကည္ရႊင္စရာ ၊ ဒုိ႔ဘေလာ့ဂ္ဂါ ။<br />တစ္ေယာက္အေရး ၊ တစ္ေယာက္ေဘးကုိ<br />ကုိယ့္ကုိယ္ေရးလား၊ ေဖးမလက္တြဲ<br />ဝုိင္းဝန္းကူညီ ၊ ခ်စ္တူညီသည္<br />ေတြးကာၾကည္ႏူး ၊ ၿမဴးမိလွသည္<br />ၿဖဴစင္သန္႔စြာ ၊ ဒုိ႔ဘေလာ့ဂ္ဂါ ။<br />ငါသည္သာလွ်င္ ၊ ငါေကာင္းသည္ဟု<br />ငါစြဲမထား ၊ မွ်မွ်ေတြးသည္<br />ၾကာလွ်င္ငါသာ ၊ ေမတၱာမၿပတ္<br />ၿဖတ္ေသာ္မရ ၊ ခက္ၾကဳံရမည္<br />ငါၿမတ္ႏုိးသည့္ ဘေလာ့ဂ္ရပ္ဝန္း...။<br /><br />ဒီကဗ်ာေလးကုိ ေရးထားတာၾကာပါၿပီ။ အေၾကာင္းတစ္စုံတစ္ရာေၾကာင့္မတင္ၿဖစ္ခဲ့တာပါ။<br />အခုေတာ့ စိတ္ေလးနည္းနည္း ၿပန္ၾကည္လာတာနဲ႔တင္လုိက္တာပါ။မေတာက္တစ္ေခါက္<br />ပညာေလးနဲ႔ပါ ေကာင္းမေကာင္းေတာ့ ဆုံးၿဖတ္ေပးၾကပါဦး။<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1790274731267117798?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-86734134050186819322008-02-09T05:02:00.000-08:002008-02-09T05:11:48.130-08:00သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ငါတုိ႔ကုိသတိရလုိက္ပါ<br />မင္းရဲ႕ခံစားခ်က္မွန္သမွ်ကုိ<br />ငါတုိ႔နားလည္း ခံစားႏုိင္တယ္ဆုိတာ<span id="fullpost"><br />လုံး၀ေမ့မသြားနဲ႔ေနာ္<br />ငါတုိ႔ကုိ မင္းေမ႔သြားတဲ့ေန႔ဟာ<br />မင္းရဲ႕၀ိဥာဥ္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာလဲေလွ်ာင္းတဲ႔<br />ေန႔တစ္ေန႔ပဲ ၿဖစ္ေစခ်င္တယ္...<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />တုိ႔ေတြက တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္<br />နားလည္ခ်စ္ခင္ခဲ့တာ ၁၅၀၀ ေမတၱာထက္<br />ပုိတယ္ေနာ္<br />လူဆုိတဲ့ လူေတြ ေလာကဆုိတဲ့<br />ဘ၀သံသရာၾကီးထဲမွာ<br />ေရ့ွတည့္တည့္ကုိပဲ ကူးခတ္ေနၾကတယ္<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />ေနာက္မွာ မက်န္ရစ္ခဲ့ေစနဲ႔ေနာ္<br />ေနာက္ကုိက်န္ခဲ့ရင္ ၀ါးကူထုိးမဲ့<br />လူေတြနဲ႔ပဲ မင္းေတြ႕လိမ့္မယ္<br />ၾကဳိးစားၿပီး ေလွ်ာက္လုိက္ပါကြာ<br />ေရ့ွက အနာဂတ္အသစ္က မေ၀းေတာ႔ပါဘူး...<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />သတိမေမ႔ေက်းေနာ္...........။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ အခုတေလာ ကဗ်ာေတြမေရးႏုိင္ေသးလုိ႔ အေဟာင္းထဲကေနပဲ ၿပန္တင္ေပးလုိက္တယ္ကြာ။<br /><br /><br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8673413405018681932?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-58979103982067132802008-02-09T01:39:00.000-08:002008-02-09T07:43:34.727-08:00အဲဒီေန႔က မုိးမရြာဘူး<br />ဘယ္ ဟုတ္မလည္း<br /><span id="fullpost">ေနသာခဲ့တာမွ မဟုတ္တာ<br />ပူတလဲွ႔ ေဖာင္းတလွဲ႔<br />ရင္ခြင္ တစ္ၿခမ္းကေတာ့<br />အသက္ရွုေတြ ၿပင္းလုိ႔<br />အၾကည့္တစ္ခ်က္မွာ<br />ရင္ခုန္သံ ရပ္သြားတဲ့ခဏ<br />ငါ့ကုိယ္ငါ ေမးၾကည့္တယ္<br />ဘာၿဖစ္လည္း...<br />ဘာၿဖစ္လည္း...<br />မသိလုိက္ဘူး<br />မိန္းကေလးေရ<br />အႏွစ္ႏွစ္ အလလ<br />ဆုေစာင္းထားတဲ့<br />ငါ႔ရဲ႕ ၁၅၀၀ က်ပ္တန္<br />တစ္ပတ္ႏြမ္းေလ<br />လုယူခံလုိက္ရတယ္။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5897910398206713280?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-19526020412724952762008-02-08T17:05:00.000-08:002008-02-08T17:09:54.050-08:00(၅)<br /><br />အဲ့ဒီေန႕ရက္ေတြမွာ<br /><br />မာရ္နတ္ရဲ႕ ဘယ္ဘက္လက္က<br /><br />အနက္ေရာင္ က်မ္းခ်ပ္တစ္ပုိဒ္ဟာ<br /><br /><span id="fullpost"><br />ငါ့ကုိ စီးနင္းတုိက္ခုိက္ဖုိ႕<br /><br />ျမင္းကႀကိဳးတုိ႕ကုိ ျပင္လုိ႕“သ”လုိ႕ေနခဲ့ေပါ့။<br /><br /><br />ဘာပဲေျပာေျပာ<br /><br />ေရႊနဲ႕စက္၀ယ္လုိ႕ မရတဲ့<br /><br />ေနာက္ဆုံးကလူရဲ႕ အေတြ႕အၾကံဳမွာ…<br /><br />သံမႈန္ေတြ ကပ္ပါေနရဲ႕<br /><br />ငါ…ဘာကုိမွ မေၾကာက္ခဲ့ဘူး။<br /><br /><br />ေဟာဒီေလာက ေတာက္ေလွ်ာက္<br /><br />“ေက်ာက္သင္ပုန္းေပၚက သုညနဲ႕စာရင္<br /><br />ဗလာစာအုပ္ေပၚက သုညကျမတ္တယ္”တဲ့<br /><br />အဲဒီေအာ္သံကုိ ငါရယ္ေနခဲ့တယ္။<br /><br /><br />“မင္းကေကာ…ဘာလဲ” လုိ႕<br /><br />အနႏ ၱေတြက ၀ိုင္းေမးေတာ့<br /><br />၁…၂…၃…၄…၅…<br /><br />ငါ…အကုန္စဥ္းစားတယ္<br /><br />၆…၇…၈…၉…၀…<br /><br />တစ္ခုမွမဟုတ္ဘူး<br /><br />ငါ့အတြက္ ဂဏန္းမရွိဘူး …။<br /><br /><br />ေသြးနဲ႕ယက္တဲ့ ကတၱီပါစလုိ<br /><br />နီလြရွင္းေတာက္<br /><br />ေၾကာက္ခမန္းလိလိ လွပတဲ့<br /><br />ႏွလုံးသားက ဂီတသံစဥ္<br /><br />ႏွင္းဆ၀ိညာဥ္မွာ တင္တဲ့ကမၺည္း<br /><br />လကြယ္ညေရာက္တုိင္း…ငါ<br /><br />ဂစ္တာတီးေနမယ္…။<br /><br /><br />က်ဆုံးေတာ့မဲ့ စစ္သူရဲအုိက<br /><br />ငယ္ဘ၀က ဓားနဲ႕ခ်စ္သူကုိ<br /><br />ျပင္းရွစြာ သတိရလုိက္သလုိမ်ဳိး<br /><br />နင့္ကုိ ငါသတိရေနတယ္။<br /><br /><br />ထိပ္ထားေရ…<br /><br />ထိပ္ထားေရ…<br /><br />ထိပ္ထားေရ…<br /><br />သစ္ခုတ္သမားေတြ မရွိတဲ့တုိင္းျပည္မွာ<br /><br />ငါ…လယ္သမား ျဖစ္ခ်င္တယ္ …<br /><br />နင္…ဘုရင္မ…လာမလုပ္ရဘူးေနာ္။<br /><br /><br />ေတာ္ေတာ္ၾကာ…<br /><br />တံစဥ္တစ္လက္ရဲ႕ က်င့္၀တ္မွာ<br /><br />သန္လ်က္အတြက္ ပန္းခူးေပးခြင့္ မပါလုိ႕…<br /><br />ရြာဇနပုဒ္နဲ႕ မုိးေရထဲ<br /><br />ငါ…တစ္ေယာက္တည္း<br /><br />မ်က္ရည္၀ဲေနရပါဦးမယ္…။<br /><br /><br />ငါကလည္း ခက္တယ္…<br /><br />ကဗ်ာတစ္ပုဒ္နဲ႕<br /><br />ေနမ၀င္ အင္ပါယာ<br /><br />ဘယ္ဟာယူမလဲလုိ႕ ေမးလာရင္<br /><br />ဒုတိယအရာကုိ ငါ…ျငင္းတယ္…။<br /><br /><br />အဲဒီလုိနဲ႕ပဲ<br /><br />ေမွာက္ထားတဲ့<br /><br />ငါ့ရဲ႕ ကံေကာ္ရြက္ ဖဲခ်ပ္ကေလးေတြ<br /><br />ေလာကႀကီးကုိ အမွ်ေ၀ရင္း<br /><br />ကာလမ်ားစြာ…ၾကာၿပီေကာေလ…။<br /><br />ကုိယ္တုိင္ကဗ်ာေတြ မေရးႏုိင္ေသးတဲ့အတြက္ ကဗ်ာဖတ္ခ်င္သူမ်ားကုိ မီးေတာက္ရက္သမ္ေလးနဲ႔ပဲ<br />တင္ဆက္လုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1952602041272495276?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-33001179504660183362008-02-06T07:39:00.000-08:002008-02-06T07:54:36.589-08:00ညတစ္ညရဲ႕<br />အေတြးဟင္းလင္းၿပင္တစ္ခုမွာ<br />စိတ္အလွ်င္ကုိ ခႏၶာတုိ႔စီးႏွင္း<br /><span id="fullpost">ဝါက်တစ္ေၾကာင္းရဲ႕ အဓိပၸာယ္<br />ကဗ်ာရဲ႕ဝိဥာဥ္ တစ္ခု<br />စီးခ်င္းထုိးပြဲ<br />ကေလာင္တံ တစ္ခ်က္တုိင္း တစ္ခ်က္တုိင္း<br />ပုံေဆာင္ခဲတုိ႔ရဲ႕ ခြာသံ<br />တစ္ခ်က္တုိင္း တစ္ခ်က္တုိင္း<br />အေသြးအသား ခံစားခ်က္ေတြ<br />တဖြားဖြားၾကဲလုိ႔<br />က်ရွုံးသူ ဝိဥာဥ္တုိ႔ေနာက္<br />ေလာကနိယာမေတြ ဒူးေထာက္က်<br />ေအာင္ႏုိင္သူရဲ႕ အၿပဳံးတစ္ပြင့္မွာ<br />ကဗ်ာတုိ႔ တြဲလႊဲခုိလုိ႔<br />အဲဒီ အခ်ိန္မွာပဲ<br />ကဗ်ာရဲ႕ ေမွာ္ဆရာက<br />ငါ့ဝိဥာဥ္ကုိ ႏုတ္<br />ယစ္ပူေဇာ္လုိက္ၾကတယ္...။<br /></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3300117950466018336?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com6tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-36859294585946426322008-02-05T18:24:00.000-08:002008-02-05T18:27:11.562-08:00ဘေလာ့ဂ္ဂါေမာင္ႏွမေတြအၾကား<br />ခ်စ္ခင္ရင္းႏွီးစြာ စေနာက္ၾကရင္း \"ၿမိဳ႕စားႀကီးေနဘုန္းလတ္\" လို႔<br />နာမည္တြင္ခဲ့တဲ့သူ။ မႏွစ္က ဒီလုိေန႔မွာပဲ \"လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္\" ဘေလာ့ဂ္ေလးကို<br />သူကိုယ္တိုင္ အသက္သြင္းခဲ့တယ္။ ဒီေန႔ ေတာ့ တစ္ႏွစ္တင္းတင္း ျပည့္သြားျပီေပါ့။<br />မွတ္မွတ္ရရ သူ ့ ဘေလာ့ဂ္မွာ ပထမဆံုးတင္လိုက္တဲ့ ပို႔စ္နာမည္ကလည္း<br />\"လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္\" တဲ့။ လက္ေတြ႔ဘဝမွာ သူလြတ္က်ခဲ့တဲ့ စာေရးဆရာ၊ ဒါမွမဟုတ္<br />အႏုပညာသမားဆိုတဲ့ အမည္နာမေတြအတြက္ သူ ့ဘေလာ့ဂ္ဟာ သစၥာရိွတဲ့ လူယံု၊ အစြမ္းထက္တဲ့<br />လက္နက္၊ အရိပ္ေကာင္းတဲ့ ေညာင္သစ္ပင္လို အသံုးေတာ္ခံခဲ့တယ္။ ရက္ေပါင္း ၃၆၅<br />ရက္အတြင္းမွာ သူ ့ျမိဳ႕ေတာ္က စာေကာင္းစာသန္႔ ၁၂၂ ပုဒ္ ေမြးထုတ္ေပးခဲ့ျပီးၿပီ။<br />ဒီစာေတြေၾကာင့္ ဖတ္သူေတြအတြက္ သုတပန္းေတြ လန္းလာခဲ့တယ္ ၊ ရသလမ္းေတြ ဆန္းလာခဲ့တယ္ ၊<br />ပညာမီးေတြ လင္းပလာခဲ့တယ္ ။ သူကေတာ့ သတိထားမိခ်င္မွ ထားမိလိမ့္မယ္။<br /><br /><br /><br />ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြ အတြက္<br />ပထမဆံုးဆိုတဲ့ စကားလံုးေတာ္ေတာ္မ်ားမ်ားမွာ သူနဲ႔ လြတ္က်ခဲ့တဲ့ျမိဳ႕ေတာ္လည္း<br />ရင္းနွီးကၽြမ္း၀င္ခဲ့တယ္္။ ဘေလာ့ဂ္ပို႔စ္ေတြကို ပထမဆံုး ပံုႏွိပ္မယ့္စာအုပ္အတြက္<br />တက္တက္ၾကြၾကြနဲ႔ သူ အစြမ္းကုန္ႀကိဳးစားခဲ့တယ္။ စာအုပ္ကိစၥ ေဆြးေႏြးပြဲတိုင္းကိုု<br />မပ်က္မကြက္တက္ေရာက္ခဲ့သူဟာလည္း သူ တစ္ဦးတည္း ရိွခဲ့တယ္။ ေနာက္ျပီး ရန္ကုန္မွာ<br />ပထမဆံုးက်င္းပခဲ့တဲ့ Blog Day Seminar အတြက္လည္း သူ ပါ၀င္ခဲ့တယ္။ MRTV4 နဲ႔<br />အျခားေသာ မီဒီယာေတြအၾကားမွာ ဘေလာ့ဂ္ေလာက အေၾကာင္းကို သူခ်ျပရဲခဲ့တယ္။<br />ေဝဖန္မႈေတြကို လက္ခံခဲ့တယ္။ ေမးခြန္းေတြကို အျပံဳးနဲ႔ ေျဖၾကားေပးႏိုင္ခဲ့တယ္။<br /><br /><br /><br />ျမန္မာဘေလာ့ဂ္ဂါရပ္၀န္းမွာ<br />ဓေလ့ထံုးတမ္းတစ္ခုရိွတာက ဘေလာ့ဂ္တစ္ခု ဒါမွမဟုတ္ ဘေလာ့ဂ္ဂါတစ္ေယာက္ရဲ႕<br />အထိမ္းအမွတ္ေန႔ေတြမွာ အထူးေရးသားတဲ့ ပို႔စ္ေတြ တင္တတ္္ၾကတယ္၊ သူငယ္ခ်င္းေတြက<br />လာႏႈတ္ဆက္ၾကတယ္၊ Comment ေတြ ခ်ီးျမွင့္ၾကတယ္။<br /><br /><br /><br />ဒီေန႔ သူ ့ရင္နဲ႔<br />တည္ထားတဲ့ ျမိဳ႕ေတာ္ၾကီး တစ္ႏွစ္ျပည့္တယ္။ ခုလိုအခ်ိန္မွာ သူသာ<br />လြတ္လြတ္လပ္လပ္ေရးသားခြင့္ရမယ္ဆ<div id="1fa3" class="ArwC7c ckChnd"><wbr>ိုရင္ သူ႕ဘေလာ့ဂ္အတြက္ အထိမ္းအမွတ္ပို႔စ္တင္မယ့္<br />အစီအစဥ္ရိွမယ္ဆိုတာ အေသအခ်ာပဲ။ ဒါေပမယ့္ သူ … ဘယ္မွာလဲ ။ သူေရးမယ့္ ပို႔စ္မွာ<br />Comment ေရးဖို႔ ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းက သူငယ္ခ်င္းေတြ သူ႔ရဲ႕ စာဖတ္ပရိသတ္ေတြ<br />ေမွ်ာ္လင့္တႀကီး ေစာင့္ေနၾကတယ္။ \" ျမိဳ႕စားၾကီး \" လို႔ စေနာက္ၾကဖို႔<br />ေစာင့္ေနၾကတယ္<br />… ဇန္နဝါရီ ၂၉ ကတည္းက ေျခာက္ေသြ႕ေနခဲ့ရတဲ့ သူ ့ျမိဳ႕ေတာ္မွာ အျပံဳးေတြနဲ႔<br />ဖုံးလႊမ္းေနေစခ်င္တာ … ရယ္သံေတြနဲ႔ စည္ညံေနေစခ်င္တာ … ဒါေတြအတြက္<br />အားလံုးက ေစာင့္ေမွ်ာ္ေနဆဲပါ<br />..။<br /><br /><br /><br />ဘေလာ့ဂ္ဂါေတြကို ခ်စ္ၾကည္ေစခ်င္တဲ့ သူ႕အတြက္၊<br />လူငယ္ေတြကို ေကာင္းေစခ်င္တဲ့ သူ ႔အတြက္၊ တိုင္းျပည္ကို တကယ္ခ်စ္တဲ့ သူ ့အတြက္<br />ေဘးဒုကၡဆိုတာ ျမဴတစ္မႈန္စာေတာင္ က်ေရာက္မလာေစဖို႔ ဘေလာဂါ့ရပ္၀န္းမွ<br />ညီအကိုေမာင္နွမအားလံုးက ဒီအမွတ္တရ ပို႔စ္ေလးနဲ႔ ဆုေတာင္းလိုက္ပါတယ္။</div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3685929458594642632?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-39721924173949945042008-02-04T07:15:00.000-08:002008-02-04T07:37:15.612-08:00က်ေေနာ္ကေတာ့ သတ္သတ္မွတ္မွတ္ရယ္မရွိပါဘူး။ ရုိးရုိးေလးနဲ႔ ယဥ္တဲ့သူ၊ ဆန္းဆန္းေလးနဲ႔ လွတဲ့သူ၊ အမ်ားနဲ႔မတူ တစ္မူထူးၿခားတာကုိေတာ့ စိတ္၀င္စားတက္ပါတယ္။ဒါပေမဲ့ ဒါေလးေတြေတာ့ သတ္မွတ္ထားခ်င္တယ္။<br />၁။ သူမက ကုိယ့္ကုိမခ်စ္ဘူးဆုိရင္ေတာင္ သံေယာဇဥ္ေလးေတာ့ ရွိရမယ္။ သံေယာဇဥ္ရွိရင္ ေနာက္ပုိင္းခ်စ္သြားမယ္လုိ႔ ယုံၾကည္ထားတယ္။<br />၂။ ကုိ႔အေပၚ အေကာင္းၾကီးနားလည္မေပးႏုိင္ေတာင္ လူ႔သေဘာသဘာ၀ကုိ အနည္းနဲ႔ အမ်ားသိတက္ရမယ္။<br />၃။ ေငြအသုံးအၿဖဳန္းၾကီးသူ၊ အလွအပမက္ေမာသူ(လွခ်င္တာကုိ မဆုိလုိပါ)မၿဖစ္ေစရ။ မဟုတ္ရင္ အလွအပပစၥည္းဖုိးနဲ႔တင္ လူေမြးလူေယာင္ေၿပာင္ႏုိင္မွာ မဟုတ္။<br />၄။ ဆႏၵေတြ မ်ားလြန္းေနတဲ့သူလည္း မၿဖစ္ေစရဘူး။ ေတာ္ၾကာ ကားစီးခ်င္ပါတယ္၊ တုိက္၀ယ္ခ်င္ပါတယ္ဆုိရင္<br />ဆုိက္ကားေတာင္ ဝယ္ေပးႏုိင္ဖုိ႔ အခုေခတ္က မလြယ္ပါ။<br />၅။ ေဘာလုံးသမားေတြကုိ အားက်လြန္းသူလည္း မၿဖစ္ရ။ ဟုိက ေဘာလုံးသမားေတြက ပုိက္ဆံေတြ လႊတ္ရေနတာ၊ မေတာ္ ကုိယ့္ကုိ ေဘာလုံးသြားကန္ပါဆုိရင္ ပင္ပန္းတဲ့အလုပ္ဆုိ ဒီက ငွက္ေပ်ာသီးေတာင္ အခြန္ႏႊာစားခ်င္တာမဟုတ္။ :P<br />၆။ က်န္တာေတြေတာ့ စိတ္မ၀င္စားေတာ့ပါ။ စိတ္ဝင္စားတာတစ္ခုကေတာ့ ကုိယ့္လုိ၀ါသနာတူဆုိရင္ ပုိၾကဳိက္ဗ်ာ။<br />ရ။ တစ္ခုက်န္ေသးတယ္ဗ်။ အအိပ္ၾကမ္းသူ မၿဖစ္ေစရ။ က်ေနာ္လည္း အအိပ္ၾကမ္းလုိ႔ ။ ညညဆုိရင္ အိပ္ရင္း<br />တစ္ေယာက္နဲ႔တစ္ေယာက္ ကန္ခ်ေနရင္ေတာ့ မမိုက္။ အိပ္ေရးပ်က္တယ္။ :D<br /><br />မေလးမေရ က်ေနာ္လည္း စဥ္းစားထားတယ္ရယ္လုိ႔ မရွိပါဘူး။ ဒါေတြထဲကေတာ့ တစ္ခုမဟုတ္ တစ္ခု လာတူေနမယ္လုိ႔ ထင္ပါတယ္။ ဒါမ်ဳိးေတြၾကီးပဲ ေတြ႔ေနမယ္ဆုိရင္ေတာ့လည္း လူပ်ဳိၾကီးလုပ္မလားဆုိ၊<br />မလုပ္ပါ။ မရရင္ အေမ့ကုိ ရွာခုိင္းမယ္။ ဟဲ ဟဲ။ အမေရ ဒီေလာက္ဆုိ ေက်နပ္လားခင္ည။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3972192417394994504?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com10tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-77444997621566959562008-02-02T04:41:00.000-08:002008-02-02T04:42:42.148-08:00မ်က္စိတစ္ခ်က္မိွတ္လုိက္ရုံနဲ႔<br />အရာအားလုံးကုိေမ့ၿပစ္လုိက္ႏုိင္ရင္<br />မင္းအတြက္ တစ္ခဏတာေလာက္<br />ေမွးစက္လုိက္ခ်င္တယ္...<br /><br />ေဝး..ေဝးသြားတဲ့ တိမ္ေတြကုိ<br />ေငးၾကည့္ရတာလည္း ငါ့အတြက္<br />မၿဖစ္ႏုိင္တဲ့ ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ<br />တစ္ၿဖည္းၿဖည္းေပ်ာက္ဆုံးသြားသလုိပါပဲ...<br /><br />ယုံၾကည္ခဲ့တဲ့ မင္းအတြက္<br />ငါ့အၿပစ္တစ္ခုလုိ႔ ဆုိလာၾကရင္<br />ခ်စ္ခဲ့တဲ့ အၿဖစ္တစ္ခုအတြက္<br />ရဲရင့္စြာပဲ ေခါင္းငုံ႔ေနလုိက္မယ္...<br /><br />မုန္း..ေမ့..ႏုိင္ၿပီလားလုိ႔<br />ေမးရက္ဖုိ႔လည္း<br />အတၱေတြမထားခ်င္ေတာ့<br />မေနႏုိင္သူအတြက္<br />လမ္းတစ္ခု<br />ငါ့ႏွလုံးသားဖဲၾကဳိးေလးနဲ႔<br />ဖြင့္ေပးလုိက္မယ္<br />မင္းသြားမဲ့လမ္း<br />ေၿဖာင့္ေၿဖာင့္သြားႏုိင္ပါေစ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7744499762156695956?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-39051595264672573412008-02-02T02:08:00.000-08:002008-02-02T02:11:52.562-08:00(၄)<br /><br />ၿမိဳ႕ျပင္လမ္းေကြ႕က<br /><br />ေတြ႕ခဲ့ဖူးတဲ့ ဂ်စ္ပဆီေတြလုိ<br /><br />ျဖစ္ခဲ့သမွ်ကုိ<br /><br />ရယ္ကာေမာကာ ျပန္ေျပာႏုိင္တဲ့ အက်င့္ေလး<br /><br />ေသြးေအးေအးနဲ႕ ႀကိဳးစားေမြးႏုိင္ခဲ့ၿပီ။<br /><br /><br />ဘာပဲျဖစ္ျဖစ္<br /><br />ေက်ာက္ေခတ္၊ေၾကးေခတ္<br /><br />ႏ်ဴကလီးယား ကင္ဆာ၊ အနာဂတ္ေခတ္<br /><br />အားလုံးအတြက္<br /><br />ေသခ်ာတဲ့ ငါ့…ေၾကညာခ်က္ကေတာ့<br /><br />နင့္ကုိ ထာ၀ရ ခ်စ္ေနမယ္ဆုိတာပါပဲ…။<br /><br /><br />ထိပ္ထားရယ္…<br /><br />ျဖစ္ႏုိင္မယ္ဆုိရင္…<br /><br />ဂႏ ၳ၀င္ ပန္းပုရပုဒ္မွာ…<br /><br />နန္းသုံးအကၡရာနဲ႕ ျခယ္မႈန္း<br /><br />နင့္နာမည္ေလး စာသုံးလုံးကုိ<br /><br />စီရီသီကုံးေပးခ်င္တယ္…။<br /><br /><br />နင့္အေပၚထားတဲ့ ငါ့ရဲ႕ခ်စ္ျခင္းေမတၱာဟာ<br /><br />မုိးေပၚကုိဦးေမာ့ၿပီး<br /><br />၀င္းပစြာ လင္းျမတုန္ခါေနတဲ့<br /><br />ေရႊ၀ါေရာင္ မီးေတာက္မီးလွ်ံလုိပါပဲ…။<br /><br /><br />ေက်ာင္းေရွ႕က စံပယ္ရုံမွာ<br /><br />ဗီးနပ္စ္ရဲ႕ နကၡတ္တုိ႕ တလက္လက္ ျပာေ၀မႈန္သင္း<br /><br />ေက်ာင္းခန္းတြင္းမွာ…<br /><br />လမင္းကေလး သာခဲ့ဖူးတယ္… …။<br /><br /><br />ခ်စ္ေသာ ေက်ာင္းသြားေဖာ္ရဲ႕<br /><br />ပန္းရုပ္လႊာကုိ ေမွ်ာ္ေတြးရင္း<br /><br />ေဆြးလ်ညိႈးေခြ ေျဖမေျပသူေလး အတၳဳပၸတၱိ<br /><br />ျမရာပင္ႀကီး သိပါတယ္။<br /><br /><br />ကမ ၻာဦးလူတုိ႕လည္း (ဂူနံရံမွာ)<br /><br />ငယ္ကၽြမ္းမ်က္ႏွာေ၀၀ါး<br /><br />ပညာရွင္ႀကီးမ်ားရယ္…<br /><br />ပါဠိစာလုံးေတြနဲ႕<br /><br />ငါ့အေပၚ မဆုံးျဖတ္ပါနဲ႕ဦး…။<br /><br /><br />“ခ်စ္သူကုိေတာင္<br /><br />ခ်စ္တယ္လုိ႕ မေျပာရဲတဲ့ေကာင္…<br /><br />ရာစုတစ္ေထာင္ေနရစ္ခဲ့…<br /><br />ထုိသုိ႕ျဖင့္ စကားမဲ့ေစသတည္း”<br /><br /><br />ျမရာပင္ႀကီးရဲ႕<br /><br />ညည္းတြားသဲ့သဲ့ သန္းေခါင္ယံ<br /><br />ငွက္ဆုိးအုပ္နဲ႕အတူ<br /><br />ရုတ္တရက္လန္႕ပ်ံသြားတယ္…။<br /><br /><br />ခ်ိဳ႕တဲ့ေသာ ေက်ာင္းသားဘ၀<br /><br />ဆႏၵရဲ႕ မေျပလည္မႈ<br /><br />အနီေရာင္မွတ္တမ္းတစ္ခုနဲ႕ ခ်စ္သူအတြက္ ပန္သစၥာ<br /><br />ေၾသာ္…ငါ့ကုိေလ…<br /><br />နားလည္ပါ…နားလည္ပါ…<br /><br />နားလည္စမ္းပါ…။<br /><br /><br />မီးေတာက္ရက္သမ္ေလးနဲ႔ပဲ ေက်နပ္ေပးၾကပါဦး။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3905159526467257341?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-90463281813961740122008-01-29T04:44:00.000-08:002008-01-29T04:47:35.521-08:00အေဖာ္မပါ တစ္ကုိယ္ေရ အလြမ္း<br />ေမွ်ာ္မွန္းၾကည့္ၿပန္ေတာ့<br />ေအာ္..<br />အလြမ္းေတြ အလြမ္းေတြ<br />ၾကမ္းၿပင္ေပၚၿပန္႔က်ဲလုိ႔<br />လုိက္မေကာက္နဲ႔ အဆိပ္တက္မယ္<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေဟ့...ေကာင္ ခဏကြာ လမ္းဖယ္ဦး ။ မင္းက လမ္းပိတ္ရပ္ေနတယ္။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဘာေကာင္လည္းကြာ ရူးေၾကာင္ေၾကာင္နဲ႔ လမ္းမၾကီးေပၚ။ေၾကာင္ေန</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">လားမသိဘူး။ ကဗ်ာရူးလုိလုိ စာရူးလုိလုိနဲ႔ ။</span><br />ေတာက္... ခံစားရတာ ပ်က္လုိက္တာကြာ။ လူေတြ လူေတြ။ လူေတြ<br />အေၾကာင္းဆက္မေတြးတာေကာင္းတယ္။ကဗ်ာဆက္ရြတ္မယ္ကြာ။<br /><br />မေတြးခ်င္ပဲလည္း ေခါင္းထဲသူ႔အလုိလုိ<br />သတိမရခ်င္ပါဘူးဆုိတာေတာင္<br />ငါ့ အသိစိတ္ကုိ လာလာႏူိးတယ္<br />ေအာ္..<br />စိတၱဇလုိပါပဲလား<br />မခ်စ္ဘူးလုိ႔ အခ်စ္ရူး, ရူးတယ္ ဆုိခ်င္ဆုိ<br />အရူးတစ္ပုိင္းနဲ႔ ခ်စ္မိခဲ့တာပဲ<br />ငါ့ အၿပစ္ၿဖစ္ေရာ့သလား..<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေဟ့..ေကာင္ ဖုန္းလာေနတယ္။ ရြာက ဘၾကီးဘုန္းၾကီးက သတိရလုိ႔တဲ့။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အဲဒါ ဘာေၿပာလုိက္ရမလည္း။ ၾကီးေဒၚၾကီး ေဒါဖြားစိန္ကလည္း အေၾကြး</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေတြဘယ္ေတာ့ လာေပးမလည္းတဲ့။ အဲဒါ.. ဘာေၿပာလုိက္ရမလည္းကြ။</span><br /><br />ဟူး............ ကဲ ....<br />ဘာမွ မလုပ္တာပဲ ေကာင္းတယ္။ အိပ္ေနတာ စိတ္ေအးမယ္ထင္တယ္။<br /><br />လြမ္းေစ...<br />ကဗ်ာရြတ္ေနတယ္<br />နယ္လြန္အေတြးေတြနဲ႔<br />စြယ္စုံအေရးအသားေတာ့<br />မေရးႏုိင္ပါ<br />တစ္ကယ္ေတြးမိတာ<br />ေၿပာၿပရရင္ေတာ့<br />ဟင္းးးးးးးးး<br />ေမာရရုံ, ရွိေပမေပါ့<br />ဥာဏ္ နီ, ဝါ, ၿဖဴ, ၿပာ<br />ေရာင္စုံအေတြး<br />အေဖာ္မပါအေတြးဟု<br />ေခါင္းစဥ္တပ္..<br />ေဟ့....လာမေႏွာက္ယွက္နဲ႔<br />အိပ္တာေကာင္းမယ္...။ :D<br /><br />ရယ္ေမာၿခင္းၿဖင့္ အသက္ရွည္ႏုိင္ပါေစ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-9046328181396174012?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-41017135458399140412008-01-28T07:42:00.000-08:002008-01-28T07:47:41.581-08:00(၃)<br /><br />“လူဆုိတာ…<br /><br />လင္းေ၀စိမ္းျမတဲ့ ပန္းညမ်ားစြာထက္<br /><br />သရဲေျခာက္ရာ ညတစ္ညကုိ..ပုိသတိရတတ္တယ္”<br /><br /><br />ငါေသသြားခဲ့လုိ႕ရွိရင္<br /><br />ငါ့ရဲ႕သခၤ်ဳိင္းဂူမွာ…<br /><br />ၾကက္ေျခခတ္တစ္ခုကုိသာ<br /><br />မွတ္တုိင္အျဖစ္ စုိက္ေပးထားပါ။<br /><br />တကယ္ေတာ့…အဲဒါဟာ<br /><br />ငါသိသမွ် ေလာကဓမၼကုိ<br /><br />အၾကြင္းမဲ့ ေဖာ္ျပသြားျခင္းပဲ ျဖစ္လိမ့္မယ္။<br /><br /><br />ဟုိးငယ္ငယ္…ေက်ာင္းမေျပးတတ္ခင္တုန္းက<br /><br />ခေရပြင့္ျပထားတဲ့ သခ်ၤာတစ္ပုဒ္<br /><br />ငါ့အေပၚ ခုန္အုပ္ၿပီး<br /><br />မင္နီေတြ ရဲခနဲ သုတ္သြားဖူးတယ္။<br /><br /><br />ငါ…သတၱိေကာင္းကင္မွာ..နီလြင္ထစ္ခ်ဳန္း<br /><br />တစ္…ႏွစ္…သုံး<br /><br />အနက္ရႈိင္းဆုံး ထုိးက်ပစ္လုိက္တယ္။<br /><br />ထူးလွတယ္ေတာ့လည္း မဟုတ္ပါဘူးေလ…<br /><br /><br />ေၾကာက္မက္ဖြယ္ရာ လူေတြရဲ႕<br /><br />မဟာဘုတ္ ေဗဒင္ထဲမွာမွ<br /><br />ငါကလည္း “အဓိပတိဘြား” ျဖစ္ခ်င္ခဲ့တာကုိး။<br /><br /><br />အိမ္အျပန္ ညမ်ားစြာမွာ…<br /><br />ဘယ္သူမွ မေျပာခ်င္တဲ့စကားေတြ ေပြ႕ပုိက္<br /><br />ကုိယ့္ကုိယ္ကုိယ္ “လူမုိက္”လုိ႕ျပန္ေခၚခဲ့ရတယ္။<br /><br /><br /><br />ငါ့ကဗ်ာေလးေတြ ေဆြးေျမ႕ေၾကကြဲ<br /><br />လမ္းေဘးအုတ္ခုံေပၚ လဲက်ေနတယ္…။<br /><br /><br />ႏွင္းျမွားတစ္လက္ရဲ႕ အဆိပ္နဲ႕<br /><br />နိမိတ္မေကာင္းတဲ့ပုံျပင္<br /><br />မျမင္ဘူးေသာ ေန႕မ်ား…ညမ်ား<br /><br />ပိေတာက္ပုိင္းဖ်ားမွာ…၀ပ္တြားစုရုံး<br /><br />ငါ့ကုိ…ခ်ည္ထုံးခဲ့တာ…<br /><br />(ခု…အခ်ိန္တုိင္ေအာင္…)<br /><br />အလင္းစိမ္းတန္းေတြ ရစ္ဖြာလုိ႕ကြယ္။<br /><br />ဒါလည္း တာရာမင္းေဝကဗ်ာပဲ။ :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-4101713545839914041?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-4428386565228053452008-01-27T14:02:00.000-08:002008-01-27T14:03:39.140-08:00(၂)<br /><br />အေရွ႕ေလေတြတုိက္တုန္းက<br /><br />ခါးကုန္းေနတဲ့ ငါတုိ႕ရဲ႕ ျမရာပင္အုိႀကီးဟာ<br /><br />တုန္ယင္ခ်ည့္နဲ႕စြာ ယိမ္းထုိးေနေတာ့တယ္ …။<br /><br /><br />ေက်ာင္းေတာ္ရဲ႕ စည္းအျပင္<br /><br />ေႏွာင္းရိပ္ေတြ တစ္လြင္လြင္နဲ႕<br /><br />ထင္ေယာင္ထင္မွား<br /><br />လမ္းေပၚမွာ ငါစဥ္းစားတာ…<br /><br />နင့္အေၾကာင္း ေခါင္းစဥ္မ်ားစြာပါပဲ။<br /><br /><br />ထိပ္ထားရယ္...<br /><br />အီဂ်စ္ ျပကၡဒိန္ထဲက<br /><br />မုိးတိမ္ေတြ ရြာမယ့္ေန႕<br /><br />နင္နဲ႕ငါ ျပန္လည္ဆုံေတြ႕ၾကရင္<br /><br />ဒီအေၾကာင္းေတြ ေျပာျပခ်င္ပါေသးတယ္..။<br /><br /><br />ငါက ဆပ္ျပာပူေဖာင္းကုိ ခုိစီးၿပီး<br /><br />ျမင့္မုိရ္ေတာင္ႀကီးနဲ႕တုိက္မိမွာ<br /><br />စုိးရိမ္ရွာသူ မဟုတ္ခဲ့…၊<br /><br />ဒါေပမဲ့…<br /><br />ေလေပြလမ္းေၾကာင္းမ်ားမွ<br /><br />တုန္၀ါးေဖ်ာ့ေအး<br /><br />“သစၥာ”ကုိ ပဲ့တင္သံနဲ႕ပဲ ျပန္ေပးႏုိင္ခဲ့သူ…။<br /><br /><br />ငါ့ကုိသတ္…ငါ့ရင္ဘတ္ကုိ ထုိးခြဲေဖာက္လွန္ၾကည့္<br /><br />ငါ့လက္သီးထဲမွာ က်စ္က်စ္ပါေအာင္ ဆုပ္ထားတဲ့<br /><br />သုညတစ္လုံးပဲ ရွိလိမ့္မယ္…။<br /><br /><br />၀ုိင္ယာႀကိဳးေတြ<br /><br />“ေထာင္း”ခနဲ မီးပြင့္ျပတ္ေတာက္ၿပီး<br /><br />ရုတ္ခ်ည္း ေမွာင္အတိက်သြားတဲ့<br /><br />“အႏၶ”တုိ႕ရဲ႕ အိမ္အုိမွာ…<br /><br />ေတေလပီသစြာ…ငါေနတယ္။<br /><br /><br />တိတ္ဆိတ္…ျပာလဲ့ေနတဲ့ည…<br /><br />ေရတြင္းထဲ ေခါင္းငုံၿပီး…<br /><br />“….”ကုိ ခ်စ္တယ္…လုိ႕<br /><br />ဘယ္ဆီဘယ္၀ယ္…ဟစ္ေအာ္ တမ္းတရတာ..<br /><br />ဘာေၾကာင့္ပါလဲ…။<br /><br /><br />“အုံ႕ပုံးခ်စ္” သီခ်င္းကုိ<br /><br />မဆုိခ်င္ဘဲ ဆုိရတာ<br /><br />ေရႊရည္စိမ္ထားတဲ့ လက္ပစ္ဗုံးကုိ<br /><br />ကုိက္မ်ဳိရသလုိပါပဲ…လုိ႕<br /><br />အက္ကြဲေနတဲ့ မယ္ဒလင္ႀကီးက…<br /><br />ငါ့ကုိေျပာျပတယ္။<br /><br /><br />အဲဒီလုိနဲ႕…<br /><br />မုိးကုိ ဆန္႕ေျမွာက္ထားတဲ့<br /><br />မမီႏုိင္ေသာ ကမ္းလက္ေတြဟာ<br /><br />ဟုိး…တုန္းကလုိပဲ<br /><br />ငါ့ဆီမွာ…ေျမမႈန္ေတြ စြန္းထင္လွ်က္ပါပဲေလ…။<br /><br />ကုိယ္တုိင္ ကဗ်ာေတြ ေရးလုိ႔ မရေသးလုိ႔ တာရာမင္းေဝကဗ်ာေလးပဲ မွ်ေဝေပးလုိက္ပါတယ္ဗ်ာ။<br />ကဗ်ာေတြကေတာ့ က်ေနာ့ ကဗ်ာေလာက္ ဘယ္ေကာင္းမလည္းေနာ...။ :P<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-442838656522805345?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-20404073380960966742008-01-24T17:15:00.000-08:002008-01-25T03:54:29.790-08:00ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္း ေ၀ဒနာ...<br /><br />ပုံေသမူကြဲေနတဲ့<br />ေရာင္စုံေ၀ဒနာေတြၾကားမွာ<br />ငါအေၾကာက္ဆုံးအရာတစ္ခု၊<br />စိတ္ထြက္ေပါက္တုိ႔ အေၿဖရွာမရတဲ့<br />နာက်င္မွုတစ္ခုလုိ႔ပဲ သတ္မွတ္ရမလား...<br /><br />"<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေမွ်ာ္သာ,ေမွ်ာ္ ေပၚမလာ</span>" ဆုိတဲ့<br />၀ါက်တစ္ခုလုိေတာ့<br />ငါ့ေ၀ဒနာကုိ<br />ပုဒ္မ, မခ်ပါရေစနဲ႔<br />အပုိက္ခြဲ တစ္, ဆုိၿပီး<br />ဆက္ခ်င္ေသးတယ္...<br /><br />ဘယ္လုိ, ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ ကုန္ဆုံးေနပါေစ<br />တာ၀န္တစ္ခုကုိ ထုပ္ပုိးထားတဲ့<br />ႏွလုံးသားေနရာ တစ္ခုကေတာ့<br />မ၀ံ့မရဲနဲ႔<br />ဘုရားရွင္ထံ ဆုပန္ေနမိရဲ႕...<br /><br />မိန္းမူးဖြယ္ ဒီ, ပ်င္းရိမွုေတြေအာက္မွာ<br />ငါ့ခႏာၱတုိ႔ က်ဆုံးခန္းေရာက္မွာလည္း<br />ဒီ..လုိ ဇာတ္သိမ္းပုိင္းကုိ<br />ငါ့ ၀ိဥာဥ္တုိ႔က<br />မၾကည့္ရက္ႏုိင္ရွာဘူးေလ...<br /><br />ဒီ..လို, ဒီ..အတုိင္းသာ<br />အခ်ိန္ယႏၵရား စက္၀န္းကုိ<br />၀, လုံး သဏၭာန္ဆြဲၿပီး<br />သုည... ဟု သတ္မွတ္ၿခင္း<br />လက္မခံလုိပါ...<br /><br />လူတုိင္း ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္နဲ႔<br />အသက္ရွင္သန္ေနသလုိ<br />ငါ ၏ ၀ိဥာဥ္တုိ႔သည္လည္း<br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ကုိ ေသာက္သုံးၿပီး<br />ရွင္သန္လွ်က္သာ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2040407338096096674?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-31741630983595869802008-01-24T06:25:00.000-08:002008-01-24T06:52:45.731-08:00ဟဲ ဟဲ... ဒါက က်ေနာ့ရဲ႕ ပထမဆုံးေကြ်းပြဲေပါ့။ စီေဘာက္စ္အသစ္ဖြင့္ပြဲေလးပါ။<br />အရင္စီေဘာက္စ္ အေကာင့္ကုိ ေမ့ေနလုိ႔ အသစ္ၿပန္တင္လုိက္ရတာပါ။<br />စားၾကေပေရာ႔ဗ်ာ ။ က်ေနာ့မွာ ဘာမွမရွိတဲ့အတြက္လုလု ဆီကေန ေကာ္ပီ။:P<br />လုလု ေရ ခြင့္မေတာင္းပဲ တင္မိတဲ့အတြက္ ေဆာရီးေနာ္။ ရတယ္ဟုတ္...<br />လုလုက သေဘာေကာင္းပီးသားပါ။ းဒီီ<br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R5ihbf0va0I/AAAAAAAAAGA/su0RR3RF6Dk/s1600-h/P1010365.JPG"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R5ihbf0va0I/AAAAAAAAAGA/su0RR3RF6Dk/s400/P1010365.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159050866924153666" border="0" /></a><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R5iiPf0va1I/AAAAAAAAAGI/Z3R1A1xtDlI/s1600-h/P1010353.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R5iiPf0va1I/AAAAAAAAAGI/Z3R1A1xtDlI/s400/P1010353.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159051760277351250" border="0" /></a><br /><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R5ii0f0va3I/AAAAAAAAAGY/6oxhQfsJOaE/s1600-h/P1010383.JPG"><img style="cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/R5ii0f0va3I/AAAAAAAAAGY/6oxhQfsJOaE/s400/P1010383.JPG" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5159052395932511090" border="0" /></a><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3174163098359586980?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-9032857117041278892008-01-24T01:30:00.000-08:002008-01-24T06:23:52.050-08:00ေပ်ာက္ဆုံးခဲ့ဘူးေသာ...<br /><br />ငါ၏ စိတ္ဝိဥာဥ္တုိ႔သည္<br />မေဝးလြန္းေသာ အတိတ္ရက္ေတြမွာ<br />ေပ်ာ္လြန္ခဲ့သည္ဟု<br />ေနရက္မ်ားက ေၿပာၿပခဲ့ၾကဘူးသည္...<br />သုိ႔ေသာ္...<br />ထုိေန႔ရက္မ်ား၏ တုိက္စားမွုေၾကာင့္<br />လြန္ခဲ့ေသာ နံနက္ခင္းတစ္ခုမွ<br />သူ, မနဲ႔ ၿပန္ေတြ႔ခဲ့ေသာအခါ<br />အတိတ္၏ စိတ္, ခံစားမွုမ်ား<br />ၿပန္လည္ႏုိးထ အသက္ဝင္လာၾကမွာ<br />ငါ, စုိးရိမ္စိတ္ ၾကီးခဲ့တယ္..<br />ထုိအရာမ်ားကုိ မသိမသာ<br />တမ္းတေနမိသည္မွာလည္း<br />ငါ့ရင္ဘက္ကုိ ေဖါက္၍<br />မေန႔က ၿပန္ၿမင္လုိက္ရၿပီဟု<br />ကုိယ္ေစာင့္နတ္ကုိယ္တုိင္က ေၿပာၿပခဲ့တယ္<br />ဒါသည္ သူ, မ အတြက္<br />စိတ္၏ခံစားမွု<br />တစ္ခု, သက္သက္သာဟု...။<br /><br /><br />ဟူး.....တုိက္ဆုိင္မွုေလးတစ္ခုေၾကာင့္ တစ္ခါတည္းခ်ေရးထားေသာ စာပုိဒ္ေလးပါ။<br />အဓိပၸာယ္ ကေတာ့ က်ေနာ္ ကုိယ္တုိင္ သိသလုိလုိပါပဲ။ :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-903285711704127889?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-55678314382856635162008-01-22T19:29:00.000-08:002008-01-22T19:37:59.648-08:00ကံဇာတ္ဆရာ အလုိက်<br />ကၿပရတဲ့ ၿပပြဲတစ္ခုမွာမွ<br />မ်က္ရည္ေတြ အသုံးခ်ခြင့္မရွိရင္<br />ငါ့ရဲ႕ အဆိပ္သင့္ဒဏ္ရာေတြ<br />ဘယ္မွာ သိမ္းဆည္းခြင့္ရွိမလည္း...<br /><br />ငါ့မ်က္ရည္ တစ္စက္<br />က်တုိင္း...က်တုိင္း<br />အလြမ္းၿမစ္ရဲ႕ ကမ္းပါးေတြၿပဳိတာ<br />မင္းသိေစခ်င္ရဲ႕...<br /><br />ေဆြးေၿမ့ေနတဲ့<br />ၾကဳိးမဲ့ဂစ္တာတစ္လက္ကုိ<br />သံေယာဇဥ္ေတြတပ္ၿပီး<br />ဒဏ္ရာေတြ ထုတ္ၿခစ္ခဲ့တာလည္း<br />ဥဩငွက္ေလး တစ္ေကာင္ပဲ<br />နားေထာင္ေပးခဲ့တယ္...<br /><br />ေၿခာက္ေသြ႔ ၿငိမ္သက္ခဲ့ေသာ<br />အိမ္မက္ညေတြ အလည္မွာ<br />ငါ့တစ္ေယာက္တည္း အထီးက်န္ဆန္ဆန္<br />ကဗ်ာေတြ ရြတ္ခဲ့တာလည္း<br />တိတ္..ဆိတ္..<br />ၿငိမ္..သက္ သြားခဲ့ၿပီ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5567831438285663516?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-60009901424844908282008-01-20T13:11:00.000-08:002008-01-20T13:24:42.887-08:00အခုလုိ …<br /><br />လွပေအးစက္ေနတဲ့ညမွာပဲ<br /><br />ငါ … ပ်ဳိးထားတဲ့ ျမႏွင္းဆီဟာ …<br /><br />ၾကယ္တစ္ရာ ျခံရံၿပီး ေၾကြက်သြားခဲ့တယ္။<br /><br /><br />တိမ္လႊာမ်ဥ္းေကာက္ေတြကလည္း<br /><br />ခ်စ္သူတစ္ေယာက္ရဲ႕ မီးအိပ္မက္မွာ<br /><br />ေရႊမ်က္ရည္ေတြ စုိလက္လာၿပီလုိ႕<br /><br />မႈိင္းညိဳ႕ေနတဲ့ ေကာင္းကင္ႀကီးကုိ<br /><br />တီးတုိးေျပာၾကားလုိက္တယ္။<br /><br /><br />“ခ်စ္ျခင္းေမတၱာ”… ဟာ<br /><br />ေမွာ္ဆရာတစ္ေယာက္ရဲ႕နိဂုံးလုိ<br /><br />ေနာက္ဆုံးမွာ …<br /><br />မီးခုိးလုံးမ်ား ျဖစ္သြားေရာ့မလား…လုိ႕<br /><br />ႏႈတ္ခမ္းကုိက္ၿပီး…ငါစဥ္းစားဖူးတယ္။<br /><br /><br />လူငယ္တစ္ေယာက္ကုိ ျပဳစားဖုိ႕<br /><br />နင့္လက္ေတြ ျဖန္႕ကာ ေတာင္းခံခဲ့သလား …<br /><br />ငါ့ရာဇ၀င္ ခပ္က်ဲက်ဲကုိ<br /><br />ငရဲမီးထဲ တြန္းခ်လုိက္ခ်င္တယ္။<br /><br />သံေယာဇဥ္…ဆုိတာ<br /><br />အေရာ၀င္လုိ႕မေကာင္းတဲ့ ေခြးကေလးပါပဲ …။<br /><br /><br />ေလာကဓံဦးတုန္းက …<br /><br />အလြန္းအၾကဴး ေသာက္ခဲ့တဲ့ အရက္တစ္ခြက္<br /><br />ခုမွ…စံပယ္ရြက္ေပၚမူးလဲ…<br /><br />အသည္းကြဲတယ္…ဆုိတာ<br /><br />သီခ်င္းေလးေတြ တုိးတုိးညည္းရင္းက …<br /><br />ထိရွခဲ့တဲ့…ေသြးမဲ့ဒဏ္ရာ တစ္ခ်က္ပါ…<br /><br />သုိးေက်ာင္းသားရဲ႕ ခံႏုိင္ရည္နဲ႕<br /><br />နတ္ဘီလူးေတြရဲ႕ သတိရျခင္းမ်ဳိးက<br /><br />ငါ့ကုိ…ဆီးမုိးထားတယ္…။<br /><br /><br />စက္ရုပ္ကုိ ဒူးေထာက္က်ေစတဲ့<br /><br />နင့္ရဲ႕…မ်က္၀န္းစိမ္းလဲ့မွာ…<br /><br />ငါ…ဘယ္လုိမွ ေမ့မရတဲ့<br /><br />မဟာလကာၤ တစ္ပုိင္းတစ္စ…ရွိေနေလရဲ႕။<br /><br /><br />အဲဒီလုိနဲ႕ပဲ<br /><br />ငါ ျပန္လည္ ခ်ည္ေႏွာင္ခဲ့ပါမယ္…<br /><br />ခ်စ္ေသာ..ဖဲႀကိဳး၀ါကေလးရယ္…<br /><br />(လက္နက္မပါဘဲ…<br /><br />စစ္၀ကၤပါမွာ ငါ…မတုိက္ရဲဘူး…)<br /><br />ညံ့တယ္လုိ႕ပဲ…<br /><br />လက္ညိႈးထုိးၿပီး ေျပာလုိက္ပါေတာ့…။<br /><br /><br />လွ်ပ္စစ္မွ်င္တန္းလုိ…<br /><br />ပူလင္းျပင္းထန္လြန္းတဲ့<br /><br />သူရူးတစ္ေယာက္ရဲ႕ ေပြ႕ဖက္မႈေတြထဲ…<br /><br />ခု…ရထားတုိ႕ ဥၾသဆြဲလုိက္ၾကၿပီ…<br /><br />“…ၿပီးဆုံးသြားပါၿပီ…<br /><br />…အားလုံး ၿပီးဆုံးသြားပါၿပီ…”တဲ့။<br /><br /><br />တာရာမင္းေဝရဲ႕ မီးေတာက္ရစ္သမ္ကဗ်ာထဲကအပုိင္းအစေလးပါ။ အေနာ္ေရးတာမဟုတ္ပါဘူး။ ဟီး ဟီး။<br />ၾကဳိက္လုိ႔ မွ်ေဝေပးတာ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6000990142484490828?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-1443882289337032682008-01-19T03:50:00.001-08:002008-01-19T03:50:50.507-08:00သြားကြာ ....သြားကြာ ........ဒါလည္း မေကာင္းေသးဘူး<br />အင့္....အင့္... ေနာက္တစ္မ်ဳိးကြာ<br />ဟာ.... ဒါလည္း မေကာင္းေသးဘူး။ ဝူး........ စိတ္ေမာတယ္ ဝိတ္ေပါရယ္။<br />ေနဦး... ေဟ့ေကာင္ မၿပန္ေသးနဲ႔ဦး ။ ငါ့အတြက္ ကဗ်ာတစ္ပုဒ္ ေတြးေပးဦး။<br />ဟင္း........မင္းကေတာ႔ကြာ။<br />ဟ... ဘာဖစ္တာလည္းဟ။<br />သြားေတာ့ကြာ ...သြားေတာ့။<br />မင္းပဲ ေနဦးဆုိကြာ။ ေဟ့ေကာင္ ...<br />ေအး.... ဒါပဲ ဒါပဲ ။<br />ေနဦး... မင္းေရးထားတာေတြ လာၿပန္ဖ်က္ဦး စာဖတ္တဲ့ သူေတြ ပါ မင္းလုိ<br />ေဂါက္သြားဦးမယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-144388228933703268?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-37061673310727050422008-01-16T18:25:00.000-08:002008-01-16T19:08:48.277-08:00တူေပါင္...တူေပါင္..တဲ့ဒယ္..တဲ့ဒယ္...ေနာင္ပိန္..ေနာင္ပိန္<br />တူေပါင္...တူေပါင္..တဲ့ဒယ္..တဲ့ဒယ္...ေနာင္ပိန္..ေနာင္ပိန္<br />တူေပါင္...တူေပါင္..တဲ့ဒယ္..တဲ့ဒယ္...ေနာင္ပိန္..ေနာင္ပိန္<br />တူေပါင္...တူေပါင္..တဲ့ဒယ္..တဲ့ဒယ္...ေနာင္ပိန္..ေနာင္ပိန္<br />ဘာမွမဟုတ္ဘူးေနာ္။ အင္တာနက္မရလုိ႔ ကနားပြဲေလး လုပ္ၿပီးပင့္ဖိတ္ေနတာ။ ဘယ္နဲ႔ဗ်ာ ေရမခ်ဳိးခင္ေလး ဝက္ဖ္ဆုိဒ္ေလးဖြင့္ထားခဲ့ပါတယ္ ေရခ်ဳိးၿပီးလည္းမရ။ ထင္းမင္းစားလုိက္ပါဦးမယ္ေလဆုိၿပီးဆက္ေစာင့္ မရ။ဟာဒီေကာင္(အဲ...ဒီအင္တာနက္ေတာ့ ငါနဲ႔ေတြ႔ေတာ့မွာပဲ)။တကယ္ပဲဗ်ာ ဘာမွကုိလုပ္လုိ႔မရဘူး စိတ္ကုိတုိလုိ႔။<br />သည္းခံေလာ့ သည္းခံေလာ့။ စိတ္ကုိေရွာ့ ၊ (အင္တာ)နတ္ကုိေခ်ာ့တဲ့။ အဲဒါေၾကာင့္ ဒီပုိ႔စ္တင္လုိ႔ရသြားတာ(:P)။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3706167331072705042?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-24095459617824921992008-01-14T20:31:00.000-08:002008-01-14T20:45:42.155-08:00တကယ္...ဆုိ<br />ကြ်န္ေတာ္လည္း လူသားတစ္ေယာက္ပါပဲေလ<br />ခ်စ္ၿခင္းမုန္းၿခင္းေတြကုိ ခံစားတက္သလုိ<br />အတၱေတြ မာနေတြလည္း ရွိတက္ပါတယ္<br />ကြ်န္ေတာ္႔ေလာကၾကီးကုိ ရုိးသားေစခ်င္ေပမဲ့<br />ေလာကၾကီးကကြ်န္ေတာ္႔ကုိေဆးၿခယ္ခဲ့တယ္ေလ<br />ဟန္ေဆာင္မွုေတြဆီမွာ ပညာသင္ၿပီးေတာ႔<br />အတၱဆန္ဆန္ေတြးတက္ဖုိ႔<br />လူသားေၿမာက္ခဲ့တာဟာ ေလာကၾကီးအတြက္<br />ေကာင္းက်ဳိးလားဆုိတာေတာ႔<br />ဘုရားရွင္မွတစ္ပါး ဘယ္သူမ်ားခြဲၿခားသိႏုိင္မလဲ<br />ဒါလည္း လူသားဆန္ေသာေမးခြန္းတစ္ခုပဲလား<br />လူေတြက...လိပ္မ်ဳိးတဲ့<br />ကုိယ္လုိရာကုိဆြဲေတြးႏုိင္တဲ့ အေတြးအေခၚေတြ<br />မသင္ၾကားပဲတက္ေၿမာက္ခဲ့ၾကတာပဲေလ<br />ကြ်န္ေတာ္လည္း လုိရာကုိဆြဲၿပီးေတြးလုိက္မယ္<br />ကြ်န္ေတာ္ၾကီးၿပင္းလာတာဟာ<br />ကြ်န္ေတာ္႔အတြက္လား<br />ေလာကၾကီးအတြက္လား<br />ဘယ္သူ႔အတြက္မွ မဟုတ္ေစရဘူး<br />လူသားေတြအတြက္ပဲလား<br />ဟင့္...အင္း<br />ကြ်န္ေတာ္လည္း လူသားတစ္ေယာက္ပဲ<br />မုိးၿပဳိတာကုိ မေၾကာက္ဖုိ႔အတြက္ေတာ႔<br />ကြ်န္ေတာ႔ခႏာၱကုိယ္ကုိ မြန္းမံရဦးမယ္<br />စိတ္...ဓာတ္<br />ဟင့္...အင္း<br />အေရးမၾကီးဘူး<br />ကြ်န္ေတာ္႔အနာဂတ္ အတြက္ေတာ႔<br />ပုတ္သင္ညဳိတစ္ေကာင္လုိ<br />အေရာင္ေၿပာင္းတက္ရဦးမယ္ေလ<br />ဒါဆုိရင္ ေမးရဦးမယ္<br />ကြ်န္ေတာ္ေရာ....<br />ေလာကၾကီးရဲ႕ လူသားတစ္ေယာက္ပဲလား...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2409545961782492199?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-40655030294756546172008-01-14T13:37:00.000-08:002008-01-14T13:42:20.598-08:00ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး။ဒီလုိ ဟုိလုိပါပဲ။စာေမးပြဲက နည္းနည္းပါ။ အလုပ္ရွုပ္ခ်င္ေယာင္ေဆာင္ေနတာပါ။ဒီရက္ပုိင္းအတြင္း လာလည္ၾကတဲ့ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမအားလုံးကုိ ေက်းဇူးလည္း တင္ အားလည္းနာပါတယ္။ ပုိ႔စ္အသစ္မရွိတဲ့ ဘေလာဂ္ကလည္းပ်င္းစရာၾကီးၿဖစ္ေနမွာေပါ့ ေနာ....ဗ်ာ။ အားလုံးကုိေက်းဇူးပါဗ်ာ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-4065503029475654617?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-54461699858862562212008-01-14T13:35:00.000-08:002008-01-14T14:39:17.922-08:00မ်က္လုံးႏွစ္စုံဖြင့္မိတုိင္း<br />ကြ်န္ေတာ္႔လိပ္ၿပာကုိ ရွာေဖြၾကည့္တယ္<br />ဘာရယ္လုိ႔ေတာ႔အေၾကာင္းမၿပတက္<br />ေန႔...တုိင္း<br />ကြ်န္ေတာ္လုပ္ေနၾက ၿဖစ္ရုိးၿဖစ္စဥ္ေလး<br />ည ညဆုိ အေတာင္ေပါက္ၿပီး<br />ခ်စ္သူရွိရာ မသိမသာေလးခုိးခုိးထြက္သြားတက္လြန္းလုိ႔<br />ကြ်န္ေတာ္ကုိယ္တုိင္က ေမ့ၿပီးဆုိတာေတာင္<br />သူက ရူးသြပ္ခ်င္ေသးတယ္<br />ကြ်န္ေတာ္ မအိပ္ၿဖစ္တဲ့ညမ်ားဆုိ<br />တိတ္တိတ္ေလး ၾကိတ္ငုိေသးတယ္ဗ်ာ<br />မဆီမဆုိင္ကြ်န္ေတာ႔္ခ်စ္သူအေၾကာင္း<br />စဥ္းစားမိလုိ႔ ေခါင္းထဲကထုတ္ၿပစ္မိရင္ေတာင္<br />သူ မရ ရေအာင္ဆြဲသြင္းခ်င္တက္ေသးတယ္<br />အလြမ္းသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ေလာက္ဆုိၿငီးမိရင္<br />အသည္းမခုိင္လုိ႔တဲ့ ထြက္ေၿပးတယ္<br />ဟုိး...အေ၀းက<br />သူလြမ္းေနၾက ေနရာေလးေပါ့<br />တၿဖည္းၿဖည္းနဲ႔ပဲ သူဟာကြ်န္ေတာ္နဲ႔ဆက္က်င္ဘက္<br />ရန္ေတြတစ္က်က္က်က္ၿဖစ္ၿပီး<br />ကြ်န္ေတာ႔္ခ်စ္သူရွိရာအရပ္ကုိ ေရာက္သြားေတာ႔တယ္<br />ကြ်န္ေတာ႔္တစ္ေယာက္သာ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5446169985886256221?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-61290153131849135482008-01-05T14:01:00.001-08:002008-01-06T05:00:50.777-08:00ေရာက္မလာေသာ... ဧည့္သည္<br />ရာသီေတြေၿပာင္းၿပီ...<br />ေဟာင္းတဲ့ အသစ္<br />ႏြမ္းညစ္မွု႔တြလည္း<br />ရက္၊ လ၊ ႏွစ္ ေတြ<br />စီးဆင္းတုိက္စား<br />ငါ႔ႏွလုံးသား<br />ဧည့္ခန္းေလးလည္း<br />၀င္မလာပဲ<br />တံခါးေခါက္ခဲ့တဲ့<br />မင္းတစ္ေယာက္ေၾကာင့္<br />အခုထိ...<br />မွီတြယ္ရာမဲ့။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6129015313184913548?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-763055303137180042008-01-04T11:29:00.000-08:002008-01-04T11:30:42.178-08:00ဒါက ဒီလုိ<br />ဟုိဟာက ဟုိလုိ<br />ဒီလုိ ဟုိလုိနဲ႔<br />ဘာလုိလုိ ညာလုိလုိ<br />ငါလည္း..<br />ေရာင္ေတာင္ ေၾကာင္ကန္း<br />မၿမင္မကန္းနဲ႔ ခ်စ္မိလုိ႔<br />ဘာမွန္းမသိတဲ့ ေ၀ဒနာတစ္ခု<br />ဘယ္ဘက္ရင္အုံမွာ<br />ဒဏ္ရာတစ္ခ်က္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-76305530313718004?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-32607376579333710592007-12-31T13:13:00.000-08:002007-12-31T13:30:56.316-08:00ဒီေန႕ ...<br />တို႕ညီအကိုတေတြ ေပ်ာ္ဖို႕ေကာင္းလိုက္တာ<br />ေလာကၾကီးတစ္ခုလံုး လွပလို႔..<br />လွ်ပ္ပန္းလွ်ပ္ႏြယ္ေတြ<br />ရြီး..ေဖာက္ ဆိုတဲ့ အသံေတြ<br />တစ္လက္လက္ အလင္း၀တ္မႈံေတြနဲ႕အတူ<br />ငါတို႕ေတြ ၾကိဳဆိုေနမိရဲ႕<br />ရင္ဆိုင္ေတြ႕ရမဲ႕ အနာဂတ္ကို<br />လက္ေဖ်ာက္တီးၾကိဳဆိုေနၾကတာ ၾကည္ႏူးစရာအတိပါပဲ<br /><br />ငါတို႔ ရွဴသြင္းလိုက္တဲ့ အေငြ႕အသက္တိုင္း<br />ငါတို႔ ေျပာေနတဲ႔ အေၾကာင္းအရာတိုင္း<br />ငါတို႔ၾကားေနတဲ႔ ဘာသာေဗဒတိုင္း<br />အနာဂတ္ေတြ အျပည့္နဲ႔<br />ဒီဇင္ဘာ ၃၁ ကို ထြန္းညိွလိုက္ၿပီ<br /><br />ေမွ်ာ္လင့္ခ်က္ေတြ လင္းလက္ေနတဲ့ မနက္ျဖန္ကို<br />ဘာေတြနဲ႔ ျခစ္ထုတ္ၾကမလဲ<br />ရင္ခုန္သံတိုင္းကို စာလံုးထြင္းပစ္လိုက္<br />ေပ်ာ္ရႊင္ဖြယ္ ေန႔သစ္ေတြ ေရာက္လာလိမ္႔မယ္<br /><br />ႏြမ္းညစ္တဲ့အေတြးႏုပ္ေတြကို<br />ငါတို႕ႏႈတ္ဆက္အနမ္းတစ္ခ်က္ ေပးထားခဲ့ၿပီးၿပီပဲ<br />ဒုကၡေတြနဲ႕ လံုးေထြးသတ္ပုတ္ေနတဲ႔ ဘ၀ခ်ိဳခ်ိဳေတြကို<br />ေကာင္းကင္ရဲ႕ အလင္းသစ္ေတြနဲ႕<br />ခြန္းဆိုလက္ဆြဲႏႈတ္ဆက္ရင္း ၾကိဳဆိုေနမိၿပီ ၂၀၀၈ ေရ....<br /><br />အၿငဳိးအာဃာတေတြ အတၱအမုန္းေတြကုိ<br />စစ္မွန္ေသာအၿပဳံးခ်ဳိေတြ ျဖန္႔ခင္းလို႔<br />ေႏြးေထြးေနမဲ့ ခ်စ္စရာ ေန႔သစ္မ်ားနဲ႔<br />ေဆးေၾကာလုိက္ၾကမယ္<br />တုိ႔တစ္ေတြ<br />အနာဂတ္ကုိ ေပ်ာ္ရႊင္စြာ<br />ေမွ်ာ္လင့္ၾကပါစုိ႔...<br /><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"><a href="http://tinthtooshwe.blogspot.com/">တင့္ထူးေရ</a>ႊ +<a href="http://www.phyonge1985.blogspot.com/"> ၿဖဳိးငယ္ </a>+<a href="http://www.nyeinnyo.blogspot.com/http://"> ညိမ္းညဳိ</a>+ လြမ္းေစ</span><br /><span style="color: rgb(153, 0, 0);"><br /><a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://bluearrow.myanmarbloggers.org/">မွ်ားၿပာ</a><span style="color: rgb(153, 0, 0);"> +</span><a style="color: rgb(153, 0, 0);" href="http://shweyaungkaungkin.blogspot.com/"> ေရႊေရာင္ေကာင္းကင</a><span style="color: rgb(153, 0, 0);">္( ဧည့္ တာ၀န္ခံ ) ။</span></span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3260737657933371059?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-57424995817963137272007-12-30T01:33:00.000-08:002007-12-30T01:37:58.960-08:00ကဲကြာ ...မွတ္ၿပီလားကြ<br />ခ်စ္ခ်င္ဦး ဒီႏွလုံးသား<br />ၾကဳိက္ခ်င္ဦးကြ ငါလုိေကာင္<br />သံေယာဇဥ္ေတြကုိ<br />အခ်စ္လုိ႔ထင္<br />ရင္ခုန္တာကုိပဲ<br />ႏွလုံးသာရဲ႕သေကၤတလုိ႔<br />ယုံမွတ္မွားမိတဲ့ ငါ<br />အခုေတာ႔...<br />သူရဲ႕ၿဖဴစင္ေသာ သံေယာဇဥ္ေလး<br />ငါ႔ကုိ အဆိပ္ခတ္ခဲ့ၿပီ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5742499581796313727?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-69567980761713391172007-12-28T01:18:00.000-08:002007-12-28T01:22:08.477-08:00တစ္ေန႔ေသာအခါ ဆင္းရဲသားတစ္ေယာက္သည္ နတ္စင္တစ္ခုေရ့ွတြင္ အစားအေသာက္မ်ားလွဴေနစဥ္ နတ္တစ္ပါးေပၚလာၿပီး ထုိလူအားေမးေလသည္။<br />“<span style="color: rgb(0, 0, 153);">အုိ...အသင္လူသား သင္ကြ်ႏု္ပ္ထံတြင္ အသင္အစဥ္မၿပတ္လွဴဒါန္းစည္းကပ္ေနသည္မွာ ႏွစ္ေပါင္းမနည္းေတာ႔ၿပီ။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ထုိ ကာတစ္ေလွ်ာက္လုံး သင္သည္ အစားအေသာက္မ်ားကုိသာ လွဴဒါန္းခဲ့သည္သာ ၿဖစ္သည္။ ထုိေၾကာင့္</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ယခုအခ်ိန္အထိ သင္သည္ အခုထိ ငါ၏အေစာင့္အေရွာက္အား အၿပည့္အ၀ မေပးၿခင္းကုိ ခံရသည္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">သင္ ဘာေၾကာင့္ အစားအေသာက္မွအပ က်န္ေသာ လွဴဖြယ္ပစၥည္းမ်ားကုိ မလွဴဒါန္းသနည္း...။</span>"<br />ထုိ အခါလူသားမွာ အံၾသသြားၿပီး ၿပန္၍ေမးခြန္းထုတ္ေလသည္။<br />“<span style="color: rgb(255, 0, 0);">အရွင္နတ္ဘုရား...ကြ်ႏု္ပ္တုိ႔လူသားမ်ား၏ ထုံးစံအတုိင္း လွဴဒါန္းၿခင္းၿဖစ္ပါသည္။ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">က်န္ေသာ လူသားမ်ားသည္လည္း အစားအေသာက္မ်ားကုိသာ သူတုိ႔၏ နတ္မ်ားကုိ လွဴဒါန္းၾကပါတယ္...။</span>"<br />“<span style="color: rgb(0, 0, 153);">အုိ အသင္လူသား.. သင္ ထုိ့သုိ႔ႏုံလြန္းအလြန္း၍ ယခုထိ ဆင္းရဲေနၿခင္းၿဖစ္သည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);"> ငါလည္း နတ္ဘုရားတုိ႔အလယ္တြင္အဆင္းရဲခ်ဳိ႕တဲ့စြာေနရသည္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အဲဒါ အသင္ အသုံးမက်၍ ၿဖစ္သည္..။</span>"<br />“<span style="color: rgb(255, 0, 0);">ၾကီးၿမတ္လွစြာေသာ ငါ၏နတ္ဘုရား .. ဘယ္သုိ႔ေသာ အေၾကာင္းေၾကာင့္ ကြ်ႏု္ပ္ကုိ အၿပစ္တင္ရသနည္း။ </span><br /><span style="color: rgb(255, 0, 0);">လမ္းညႊန္ေပးပါ...</span>"<br />“<span style="color: rgb(0, 0, 153);">ယခု လူသားမ်ားသည္ သူတုိ႔ဥစၥာမ်ား ေပါၾကြယ္ရေအာင္ နတ္ကနားပြဲမ်ားကုိ က်င္းပ၊ နတ္မ်ားထံေငြမ်ား ကုိလွဴဒါန္းၿပီး </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ဆုေတာင္းၾကသည္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ထုိေၾကာင့္ အၿခားနတ္မ်ားမွာ ခ်မ္းသာသည္ထက္ ခ်မ္းသာလာၾကသည္။ ဥစၥာမ်ားလည္း ေပါမ်ားလာၾကသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကြ်ႏု္ပ္သည္သာ သင္၏အသုံးမက်မွုေၾကာင့္ လူပုံအလယ္တြင္(မွားလုိ႔..နတ္မ်ားအလယ္) ဆင္းရဲစြာေနေနရသည္။</span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကြ်ႏု္ပ္ခ်မ္းသာမွပင္ သင့္အား ကြ်ႏု္ပ္ေကာင္းေကာင္းေစာင္မ ၾကည့္ရွု႕ႏုိင္မည္။ </span><br /><span style="color: rgb(0, 0, 153);">အသင္ စဥ္းစားေလာ႔... စဥ္းစားေလာ႔..</span>"<br /><div style="text-align: justify;">ထုိလူသားသည္လည္း နတ္ဘုရား၏ အလုိေတာ္အတုိင္း သူ၏ရွိစုမဲ့စု အိမ္ေလးအားေရာင္း၍ နတ္ဘုရားထံတြင္ လွဴဒါန္းလုိက္ေလသည္။<br />ထုိေနာက္ အခ်ိန္မ်ားတြင္ လွဴဒါန္းေသာ ေငြမ်ားမွာ နတ္ဘုရားသုံးစြဲ၍ကုန္သြားသလုိ၊ ထုိဆင္းရဲသားမွာလည္း အိမ္ေၿခမဲ့ ရာထူးအား<br />အၿပီးအပုိင္ စြတ္ခူးရရွိသြားေလသတည္း...။ ထုိနတ္မွာ ခ်မ္းသာသြားလား ဘာလားေတာ႔မသိပါ။ ဟီး ဟီးမယုံရင္ ပုံၿပင္လုိ႔သာမွတ္လုိက္ၾကကုန္...။<br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6956798076171339117?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-13454573658281854782007-12-25T00:40:00.001-08:002007-12-25T00:42:15.550-08:00အခ်စ္ဆုိတာ ငါ႔အတြက္ေတာ႔<br />တစိမ္းတစ္ေယာက္လုိပါ<br />မရင္းႏွီးေသးခ်ိန္<br />ေၾကာက္စရာလုိ႔ထင္ေပမဲ့<br />ရင္းႏွီးသြားတဲ့အခါ...<br /><br />သူ႔အေၾကာင္းစဥ္းစား<br />အေတြးေခါင္းစဥ္တုိင္း<br />နာရီစည္းခ်က္ေတြနဲ႔အတူ<br />ငါ႔ႏွလုံးသာခုန္ေနတာ<br />ဘာလုိ႔ေခၚသလည္း...<br /><br />စြန္႔ခြာသြားမလား<br />မေတြးရဲပါ<br />တစ္ကယ္လုိ႔သာ ငါ႔ႏွလုံးသာက<br />စကားေၿပာတက္မယ္ဆုိ<br />မင္းေၾကာင့္ေပါ႔...<br /><br />မေနႏုိင္ပါ သူမရွိတဲ့ေန႔<br />မေတြးခဲ့ပါ သူ႔အေၾကာင္း<br />ေန႔ရက္တုိင္း အခ်ိန္တုိင္း<br />စဥ္းစားမိတာ<br />သူတစ္ေယာက္တည္းပါ...<br /><br />အခုေတာ႔လည္း မခ်စ္တက္တဲ့ငါ<br />အခ်စ္ငတ္ေရာဂါ တုိးရင္းတုိးရင္း<br />တုိးရင္းသာ...။<br /><br />သူငယ္ခ်င္းတစ္ေယာက္ အဆင္ေၿပႏုိင္ပါေစ......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1345457365828185478?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-72395357941277917752007-12-23T18:12:00.002-08:002007-12-23T18:16:24.516-08:00အဟမ္း... အဟမ္း...<br />အဟြန္း...အဟြန္း...<br />အခုတင္မဲ့ပုိ႔စ္အသစ္အတြက္ကေတာ႔ ကုန္ၾကမ္းမရွိလုိ႔ မတင္ၿဖစ္ေတာ႔ပါဘူးခင္ဗ်ာ။ အဲဒီကုန္ၾကမ္းကုိေတာ႔ ေဘာလုံးပြဲအတြက္ အသုံးၿပဳလုိက္ရလုိ႔ ကုန္သြားၿခင္းၿဖစ္ပါေၾကာင္း ၀န္ခံပါရေစ။ သုိ႔ကလုိ႔ေၾကာင့္ ၊ ထုိသုိ႔ၿဖစ္ပါေသာေၾကာင့္ .... ဘာမွေတာ႔ မဟုတ္ပါ ။ဟီး ဟီး<br /><br />က်ေနာ္လည္း ဘေလာဂ္ထဲမေရာက္ၿဖစ္တာၾကာ၊ ပုိ႔စ္အသစ္လည္းမတင္ၿဖစ္ပါ၍ စာဖတ္သူမ်ားပ်င္းေနမည္ စုိးရိမ္ေသာေၾကာင့္လည္းေကာင္း ၊ ဤသုိ႔ေသာ အေၾကာင္းအမ်ဳိးမ်ဳိးေၾကာင့္ ဘေလာဂ္ညီအစ္ကုိ အစ္မမ်ား ကုိ ဘာမေၿပာညာမေၿပာ ေပ်ာက္ေပ်ာက္သြားတက္ေသာ ဤဘေလာဂ္ပုိင္ရွင္အစား ေတာင္းပန္ခ်င္ပါေသာေၾကာင့္ တစ္ဖုံ၊ ထုိသုိ႔ေသာ ကိစၥ၀ိစၥအခ်င္းအရာမ်ားႏွင့္ပဲ ပုိ႔စ္အသစ္တင္လုိက္ရပါေၾကာင္း......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7239535794127791775?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-37920027691928545232007-12-19T18:49:00.000-08:002007-12-19T18:56:28.222-08:00ေတာၾကပါေတာ႔ ....<br />ရင္ထဲကအႏွစ္မပါတဲ့ အၿပဳံးေတြ<br />ငါ႔ကုိလာၿပဳံးမၿပၾကနဲ႔<br />ပြင့္လင္းစြာပဲမဲ့ၿပဳံး ၿပဳံးလုိက္စမ္းပါ<br />အလွၿပဳံးေနရုံနဲ႔ အၿပဳံးလွေတြၿဖစ္မလားဘူး<br />သူတုိ႔ေတြေၿပာေနတဲ့ အမွန္တရားဆုိတာ<br />ဘာေတြနဲ႔ တည္ေဆာက္ထားလည္း<br />ၿပန္ေမးၾကည့္လုိက္ အေၿဖကသုံညပဲ<br />ေမတၱာကုိေရာ ဘယ္ေနရာမွာ<br />သိမ္းစည္းခြင့္ ေပးထားၾကလည္း<br />သစၥာတရားကုိ ဦးထိပ္ပန္တယ္ဆုိၿပီး<br />အမွုိက္ေတြစြန္႔ၿပစ္ေနမွေတာ႔<br />ေၿမာင္းပုတ္ၿဖစ္သြားမွာေပါ႔......<br /><br />ကဗ်ာဆရာကေတာ႔ ဘာေတြေရးမိလုိ႔ ေရးမိမွန္းမသိဘူးဗ်ာ။စာသားေတြ ရင့္သီးသြားရင္ ခြင့္လြတ္ၾကပါ။ကဗ်ာကတစ္ပုိင္းတစ္စနဲ႔ ဆက္ၿပီးလည္းမေတြး ခ်င္ေတာ႔လုိ႔ပါ။ ဘာရယ္မဟုတ္ပါဘူး ဘာကုိမွလည္းမရည္ညြန္းပါ။ ကဗ်ာအၿဖစ္ေရးလုိက္ၿခင္းသာၿဖစ္ပါသည္ ။ အမွားပါသြားရင္ ခြင့္လြတ္ေပးၾကပါ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3792002769192854523?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-64865762589118613632007-12-18T09:29:00.001-08:002007-12-18T19:45:25.523-08:00<span style="color: rgb(51, 51, 255);">တနလၤာသားသမီးမ်ား</span><br />က်န္းမာေရး ။ သင္ယခုအရက္အတြင္း ေရခ်ဳိးရင္သတိထားပါ။ ၾကာၾကာေရမစိမ္ပါႏွင့္ အေအးမိလိမ္႔မည္။ ေရမခ်ဳိးခင္ ေရအရင္ေသာက္ပါ။အခ်ဥ္အစပ္မစားပါႏွင့္ ဗုိက္နာလိမ့္မည္။<br />လူမွုေရး ။ အေပါင္းအသင္းသတိထားပါ။ သင့္အား ဗလာခ်ီၿပဳံးၿပသူအား ေရွာင္ပါ ပုိက္ဆံေခ်းလိမ္႔မည္။<br />အခ်စ္ေရး ။ ရည္းစားမရွိက မိဘမ်ားေပးစားတာယူလုိက္ပါ သုိ႔မဟုတ္ပါက အပ်ဳိၾကီး လူပ်ဳိၾကီးမ်ား ၿဖစ္သြားလိမ္႔မည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အဂၤါသားသမီးမ်ား</span><br />က်န္းမာေရး ။ က်န္းမာေရးအထူးဂရုစုိက္ပါ။ ဖ်ားနာလွ်င္ ေဆးခန္းသြားပါ။ က်န္းမားလွ်င္ သြားစရာမလုိပါ။<br />လူမွုေရး ။ ေၿပာစရာမလုိေအာင္ ေကာင္းပါသည္။ ပတ္၀န္းက်င္ကုိသတိထားပါ။ သတိမထားလွ်င္ ကြိသြားလိမ့္မည္။<br />အခ်စ္ေရး။ သင္ ကံမေကာင္းပါ။ ကံေကာင္းလွ်င္ ဒီေဗဒင္ဆရာမွားၿပီလုိ႔ တြက္လုိက္ပါ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဗုဒၶဟူးသားသမီးမ်ား</span><br />က်န္းမာေရး ။ ထမင္းမွန္မွန္းစားပါ။ ေရးမ်ားမ်ားေသာက္ပါ။ ထမင္းအသက္ခုႏွစ္ရက္ ေရသက္တစ္မနက္တဲ့ မသိလွ်င္မွတ္ထားပါ။<br />လူမွုေရး ။ အေပါင္းအသင္းမ်ား ပုိက္ဆံလာေခ်းလွ်င္ ေပးလုိက္ပါ။ မေပးလွ်င္ ကပ္ေစးနဲသူဟု ယူဆခံရလိမ့္မည္။ ေခ်းလွ်င္ ၿပန္ရဖုိ႔ လမ္းမၿမင္။<br />အခ်စ္ေရး ။ ခ်စ္သူရွိၿပီးသားသူမ်ား ကုိယ္႔ခ်စ္သူအား ၿပစ္မထားပါႏွင့္ ပါသြားလိမ့္မည္။ မရွိတဲ့သူမ်ား ၾကဳိးစားၾကပါ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ၾကာသာပေတးသားသမီးမ်ား</span><br />က်န္းမာေရး ။ သင္သည္ ဘယ္ၿဂဳိလ္မွာ က်ေရာက္ေနပါေသာေၾကာင့္ ဘာၿဖစ္ေနပါသည္။<br />လူမွုေရး ။ အေမြရႏုိင္ကိန္းရွိသည္ ။ ရလွ်င္ေဗဒင္ဆရာကုိမေမ႔ပါႏွင့္။ မရလွ်င္ ေစာင့္ၿမဲေစာင့္ေနပါ။<br />အခ်စ္ေရး ။ ကုိခ်စ္ေသာ သူမွ ကုိယ္႔အား လက္ခံရန္အရိပ္အေၿခၿပေနလွ်င္ ဖြင့္ေၿပာလုိက္ပါ။ သတိ.. သင့္အၿမင္မွားေနရင္လည္း မွားေနႏုိင္ပါသည္။ သံခ်ပ္ကာ၀တ္စုံရွာၿပီး ၀တ္သြားပါ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေသာၾကာသားသမီးမ်ား</span><br />က်န္းမာေရး ။ ယခုေဆာင္းရာသီၿဖစ္ေသာေၾကာင့္ ေႏြးေႏြးေထြးေထြးေနပါ။ မေနလွ်င္ ဖ်ားနာလိမ့္မည္။<br />လူမွုေရး။ စကားေၿပာရင္သတိထားပါ။ စကားမ်ားမ်ားမေၿပာပါႏွင့္ သင္ေသာၾကာသားသမီးမွန္းသိသာသြားလိမ့္မည္။<br />အခ်စ္ေရး ။ ေဗဒင္ဆရာကုိယ္တုိင္ေတာ႔ ကံမေကာင္းပါ။ သင္တုိ႔လည္း ၾကည့္ၾကပ္လုိက္ေနပါ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">စေနသားသမီးမ်ား</span><br />က်န္းမာေရး ။ ေကာင္းပါသည္။မေကာင္းလွ်င္ မေကာင္းဘူးဟုမွတ္ပါ။<br />လူမွုေရး ။ စိတ္ကုိလြတ္မထားပါႏွင့္ ၾကဳိးခ်ည္ထားပါ။ စိတ္က ထစ္ဆုိ "...."က ဖ်စ္ကနဲမၿဖစ္ပါစေႏွင့္။ <br />အခ်စ္ေရး ။ စုံတြဲမ်ားသတိထားပါ ။ စိတ္ဆုိးလွ်င္ ေခ်ာ႔ေပးၾကပါ။ မေခ်ာ႔လွ်င္ ကုိယ္႔အၿပစ္နဲ႔ကုိယ္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">တနဂၤေႏြသားသမီးမ်ား</span><br />က်န္းမာေရး ။ ဘာေၿပာရမွန္းမသိေတာ႔ပါ။ ေဗဒင္ဆရာ ရႊီးစရာ စကားမရွိေတာ႔လုိပါ။<br />လူမွုေရး ။ မေကာင္းတာမလုပ္ပါႏွင့္ ေကာင္းတာလုပ္ပါ။<br />အခ်စ္ေရး ။ ကုိယ္႔ခ်စ္သူအား ရည္းစားစာေပးလုိလွ်င္ <a href="http://khunmgmyo.blogspot.com/2007/12/blog-post_3424.html"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေမာင္မ်ဳိး</span></a>ႏွင့္ဆက္သြယ္ပါ။<br /><br /><br />ဟီး ဟီး ဘာမွမဟုတ္ဘူးေနာ္ ေပါက္ကရေတြ ။ အမွားပါသြားရင္ ခြင့္လႊတ္ၾကပါကုန္.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6486576258911861363?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-27793350974617386832007-12-17T05:51:00.000-08:002007-12-17T05:54:14.678-08:00မၿဖစ္ႏုိင္မွန္းသိရက္နဲ႔<br />ငါလည္းရူးမုိက္ခ်င္တယ္<br />သံေယာဇဥ္ဆုိတဲ့အရာကုိေရာ<br />အၿပစ္ေၿပာလုိ႔ရမလား<br />ထားမိတဲ့ငါ႔ေမတၱာကုိပဲ<br />ငါရွက္ေၾကာက္မိတယ္<br />ထုတ္ေဖာ္၀င္ခံဖုိ႔လည္း စုိးရြန္႔<br />ပုိင္ဆုိင္မွုကုိလည္းရခ်င္တယ္<br />ေန႔စဥ္နဲ႔အမွ်သတိတရ<br />ေတြးမိတာလည္းငါ႔စိတ္ေတြပါပဲ<br />အလြမ္းဆုိတဲ့ဒဏ္ရာနဲ႔<br />အၿပီးသက္ဇာတ္သိမ္း<br />နာက်င္ငုိေၾကြးရရင္လည္း<br />ငါမခံႏုိင္ဘူးကြယ္...<br />မရွက္မေၾကာက္၀န္ခံရရင္ေတာ႔<br />မင္းကုိ ငါခ်စ္တယ္....<br />ခ်စ္မိတဲ့ငါ႔မွာအၿပစ္ရွိတယ္ဆုိရင္<br />မေနႏုိင္မထုိင္ႏုိင္<br />လက္ေဆာ႔မိတဲ့ငါႏွလုံးသားကုိပဲ<br />ေသာ႔ခတ္ထားလုိက္ခ်င္ေတာ့တယ္....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2779335097461738683?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-69199829946649226912007-12-15T22:59:00.001-08:002007-12-15T22:59:39.620-08:00<div style="text-align: justify;">က်ေနာ႔ကုိလြမ္းေနၾကၿပီထင္တယ္(ဟီး ဟီး သူ႔လည္းဘယ္သူမွလြမ္းမဲ့သူရွိပဲနဲ႔)။ အစကေတာ႔ တစ္ပတ္တိတိနားမလားလုိ႔ဆုံးၿဖတ္ထားတာ။ အခုမရေတာ႔ဘူး ညီကုိေမာင္ႏွမေတြကို အရမ္းသတိရလာၿပီ။ ဘာလုိလုိနဲ႔ က်ေနာ္ ဘေလာဂ္ကုိၿဖတ္လုိက္တာ ငါးရက္ေလာက္ရွိသြားၿပီပဲ(ငါကြ)။ ဘာမွမဟုတ္ပါဘူး ေနာက္မ်ားမွာ အင္တာနက္အခက္အခဲေၾကာင့္ ဘေလာဂ္ထဲမ၀င္ၿဖစ္ေတာ႔ရင္ ခံသာေအာင္လုိ႔ဆုိၿပီးေလ႔က်င့္ၾကည့္တာပါ(အမွန္က ပ်င္းေနတာလည္းပါမွာေပါ႔ေနာ္ ဟီးးး..)။ လာလည္တဲ့သူအားလုံးကုိ မႏုတ္ဆက္ခဲ့တာကုိ ခြင့္လြတ္ၾကပါလုိ႔ ဒီကေနပဲ အားလုံးကုိေတာင္းပန္ပါတယ္ခင္ဗ်ာ။<br /></div><div style="text-align: justify;"><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6919982994664922691?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-59965444285457314982007-12-15T22:51:00.002-08:002007-12-15T22:52:25.774-08:00ညဘက္ စဥ္စား<br />အေတြးမ်ား ေခါင္းစား<br />သံစဥ္တစ္ပုဒ္အတြက္<br />ကာရန္ညွုိေနတဲ့ကဗ်ာ<br />အခ်စ္လား<br />အမုန္းလား<br />မသိ...<br />အလြမ္းလား<br />အေဆြးလား<br />သြားစမ္း...<br />ရွုပ္တယ္<br />ေခါင္းထဲမွာ ဗလာနတၱိ<br />ခံစားစမ္း အတၱမဲ့<br />ရင္ေတြပူလာၿပီ<br />ေသာက္လုိက္ဦး ေရတစ္ခြက္<br />ေနာက္တစ္ခြက္...<br />ေနာက္တစ္ခြက္....<br />ေနာက္တစ္ခြက္......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5996544428545731498?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-20679364780938411432007-12-15T22:51:00.001-08:002007-12-15T22:51:47.810-08:00သို႔...<br />အလြမ္းသခင္<br />ေန႔စဥ္ညတုိင္း<br />ငါ႔အိမ္မက္သုိ႔<br />မဖိတ္ေခၚပဲ<br />၀င္ေရာက္မလာရန္...<br /><br />သုိ႔...<br />အေတြးသခင္<br />စကၠန္႔မလပ္<br />စိတ္၀ိဥာဥ္ကုိ<br />ဖမ္းစားမွုမ်ဳိး<br />မၿပဳလုပ္မိေစရန္...<br /><br />သုိ႔...<br />အခ်စ္နတ္သမီး<br />ႏွလုံးသား၏<br />ၿဖဴစင္မွုကုိ<br />လွည့္စားၿခင္းမ်ား<br />ေရွာင္က်ဥ္ေစရန္...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-2067936478093841143?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-49300325503006597722007-12-10T14:14:00.000-08:002007-12-10T14:22:11.214-08:00တစ္ကယ္ေတာ႔<br />အဲဒီေန႔ကမုိးမလင္းခဲ့ပါဘူး<br />ငါပဲမ်က္စိေမွာက္ခဲ့တာပါ<br />ေတာေၿခာက္ၿခင္းလုိ႔ပဲေခၚမလား<br />စိမ္းလန္းေၿခာက္ေသြ႔တဲ့<br />သစ္အုိပင္မ်ားလည္း<br />ရယ္ေမာၿခင္းေတြ ေပ်ာက္ဆုံး<br />ရြက္ဝါေတြ ေၾကြဖုိ႔ေတာင္<br />ေမခဲ့ၿပီ...<br /><br />ေက်းငွက္ေတြဆုိရင္<br />အေတာင္ပံမဲ့ပ်န္းသန္း<br />ကုိယ့္အိမ္ၿပန္လမ္းကုိ<br />ေမ႔ေနၾကၿပီး<br />ေလလြင့္ငွက္တစ္ေကာင္ကေတာ႔<br />အိမ္ရာသစ္တစ္ခုကုိ ဦးတည္လုိ႔ေပါ႔...<br /><br />မေန႔ကအေၾကာင္းအရာတစ္ခု<br />ဒီေန႔ကုိတမ္းတေနၾကၿပီး<br />ဒီေန႔အၿဖစ္အပ်က္ေတြက<br />မနက္ၿဖန္ကုိလြမ္းေနၾကၿပန္ၿပီ<br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္<br />ဥဩငွက္တစ္ေကာင္ကေတာ႔<br />အလြမ္းသီခ်င္းတစ္ပုဒ္ကုိ<br />စြန္႔ၿပစ္ခဲ့ၿပီ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-4930032550300659772?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-73387336567667810662007-12-10T12:54:00.000-08:002007-12-10T13:06:23.838-08:00တိတ္ဆိတ္ၿငိမ္သက္စြာပဲ<br />ညရဲ႕အခန္းထဲ၀င္လာၿပီး<br />ဘာမွန္းမသိလုိက္ခင္<br />ႏုတ္မဆက္ရုတ္တရက္<br />မင္းၿပန္သြားတယ္<br />ဒီလုိနဲ႔..<br />ေန႔တုိင္းအိပ္ပ်က္<br />အေတြးကြန္ယက္ေတြထဲ<br />တုိး၀င္ေနမိတဲ့ ည<br />အိမ္မက္တေစ ၦတစ္ေကာင္၏<br />ေသြးေဆာင္ရာ အေမွာင္ထဲသုိ႔<br />တုိးတိတ္ညင္သာစြာ....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7338733656766781066?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-19690437789625257762007-12-07T02:56:00.000-08:002007-12-07T02:58:13.840-08:00ေန႔ညရက္ဆက္ ငါလုိက္ရွာတယ္<br />ဘာေတြလည္း လာမေမးၾကနဲ႔<br />ငါသိတာက ငါ႔မ်က္လုံးေတြ<br />သိစိတ္ကထိန္းခ်ဳပ္မရေတာ႔ဘူး<br />မသိစိတ္က လက္ေတြ႔ဆန္မယ္<br /><br />ေပ်ာ္ရႊင္မွု႔ေတြေနာက္ ငါလုိက္တယ္<br />ဒဏ္ရာေတြလုိက္ရင္ ငါေၿပးတယ္<br />ဒီၿပဳိင္ပြဲကုိ ကုိယ္တုိင္ဖန္တီး<br />အဆုံးသတ္မွာ ဘလာနတၱိ<br />သံသရာထဲမွာပဲ တ၀ဲလည္လည္<br /><br />ေတာ္ပါေတာ႔လုိ႔ ေတာင္းဆုိပုိင္ခြင့္<br />ငါကုိခြင့္မေပး ႏုိင္ၾကဘူးလား<br />ရင္ဘက္တစ္ခ်မ္းလည္း နာက်င္စြာ<br />အုိ.... ငါ႔မ်က္လုံးေတြ<br />နံရံမ်က္ႏွာက်က္ကုိ ၿမင္ပါေတာ႔ကြယ္...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1969043778962525776?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-56812045344110171702007-12-06T08:43:00.000-08:002007-12-06T08:49:24.685-08:00သံစဥ္/စာသား-လြမ္းေစ ဆုိ-လြမ္းေစ<br /><br />ဪကြယ္ ဘေလာဂ္ ဘေလာဂ္ရယ္....<br />မေနႏုိင္ေအာင္ပဲ တမင္ သူၿပဳစားရက္တယ္..<br />တစ္ေန႔... သူ႔ဆီမလာရရင္ ငါလည္းရူးေအာင္ ခံစားရတယ္...<br />မပ်င္းမရိ အခ်ိန္ေတြကုိ ဘေလာဂ္နဲ႔ ငါၿဖတ္သန္းမိတယ္..<br />ဘေလာဂ္ရယ္ မင္းမွမကယ္ရင္ ငါအသက္ရွင္စရာလမ္းလည္းမၿမင္..<br />ဪ... အမယ္မင္း ဘေလာဂ္ရယ္ ငါေတာ႔ ေဆြးၿပီကြယ္<br />ပုိ႔စ္အသစ္ေလးမတင္ရရင္ ငါဦးေႏွာက္ေတြ ေသြးၿပက္တယ္<br />မေနႏုိင္မထုိင္ႏုိင္ ငါပဲ စမိတယ္.. ကြယ္ အယ္....အယ္<br /><br />(<span style="color: rgb(51, 51, 255);">အခုေတာ႔ ဆြဲၿပီ.. ဘေလာဂ္ေရာဂါ</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">အခုေတာ႔ မြဲၿပီ.. အင္တာနက္ဖုိး</span>) ၂<br /><br />အိပ္ၿပက္ညေတြလည္း မ်ားၿပီ<br />ဒါေတြလည္း ဘေလာဂ္ထဲကအၿပဳံးေလးေတြၿမင္ရင္<br />ငါ႔ကုိ အားသစ္ေတြ ေပးသလုိကြယ္<br />ရူးၿပီ ဘေလာဂ္ ဘေလာဂ္ရယ္... အဲ.. ဟဲ့ အယ္<br /><br />က်ေနာ္႔လုိ လိုက္ရူးခ်င္သူမ်ား ဒီသီခ်င္းေလးကုိ ေကာ့ရွာၿပီးသာ ဆုိၾကေပေတာ႔။<br />အားေပးၾကေနာ္.. ဒီသီခ်င္းေလးနဲ႔ နာမည္ေက်ာ္သြားရင္ သူတုိ႔ကုိ သတိမေမ့ဘူး ဟဲ ဟဲ...။ :D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5681204534411017170?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-83207849924211097052007-12-06T08:10:00.000-08:002007-12-07T02:59:22.562-08:00ဖ်က္... ဖ်က္ ..<br />ဖလပ္.. ဖလပ္..<br />တိတ္ဆိတ္ေသာ ညယံတြင္ လူတစ္ေယာက္ အေမွာင္ထုကုိ ထုိးေဖာက္ထြက္ေပၚလာသည္။ လူပုံက သုိင္းသမားတစ္ေယာက္လုိ မာန္ပါလြန္းလွသည္။ ေလွ်ာက္လာပုံကလည္း အားမာန္ႏွင့္၊မ်က္လုံးမ်ားက စူးရွၿပီးအတြင္းအား ၿပင္းထန္လြန္းေသာ လူတစ္ေယာက္ၿဖစ္ႏုိင္သည္။ လက္ထဲတြင္ေတာ႔ လက္နက္တစ္ခုပုံ ခပ္လုံးလုံးရွည္ရွည္ အရာတစ္ခုကုိကုိင္ၿပီး ေလွ်ာက္လာသည္။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မေက်နပ္ဘူး... မေက်နပ္ဘူး...</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဘယ္သူ႔မွ မေက်နပ္ဘူး .. ေဟ႔ ေအ႔(ကြ်တ္ထုိးသံ)</span><br />အဲ.. လူပုံက အခုမွ ပုိထင္ရွားလာတယ္။ ဪ... ဒါက်ေနာ္တုိ႔ ရက္ကြပ္ထဲက ငမူးပဲ။ လုပ္ပါေစ ... သူက ေန႔တုိင္းဒီလုိပဲ ၿဖစ္ေနၾကပဲ။<br /><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေဟ႔... ဘယ္ေကာင္မွ လူမထင္ဘူးကြ.. ေအ့</span><br /><div style="text-align: justify;">လူမုိ႔ လုိ႔ လူၾကဳိက္တဲ့ အရက္ေသာက္တာကြ။ ကုိယ္ၾကဳိက္လုိ႔ ကုိေသာက္တာ .. မၾကဳိက္တဲ့လူ မေသာက္နဲ႔ .. ၾကဳိက္တဲ့လူေသာက္ေပါ႔ကြ .. ဟား ဟား ေအ႔...<br /></div><div style="text-align: justify;">ေဟ႔... မူးခ်င္လုိ႔ ေသာက္တာမဟုတ္ဘူးကြ.... ေသာက္လုိ႔မူးတာ.. ဘယ္သူငါ႔ကုိ လာေၿပာမလည္း.. ေၿပာတဲ့လူ အရက္တုိက္လႊတ္မယ္ကြ ဟ ဟ ဟ ဟ ေအ႔...ဘယ္ေကာင္မုိက္လည္းကြ မုိက္တဲ့ေကာင္ထြက္ခဲ့ .. ထြက္လာတဲ့ေကာင္ အရက္လုိက္တုိက္ခုိင္းမယ္... ငါ႔ထက္မုိက္တဲ့ေကာင္ရွိရင္ အရက္မူးေအာင္တုိက္ၿပစ္လုိက္မယ္ကြ.. ငါ႔ကုိ ဘာေကာင္မွတ္လုိ႔လည္း ေအ႔ ေဟ႔....။ ငမူးတဲ့ကြ တစ္မူးတည္းမူးတဲ့ ငမူး ..ကုိၾကီးေက်ာ္ေတာင္အခုရွိရင္ ၿပဳိင္ေသာက္ဖုိ႔ စိန္ေခၚမဲ့ ငမူးကြ ဟ ဟ ဟ ဟ ေအ႔ ... ေအ႔<br /></div>ခြမ္း.......... (ပုလင္းကြဲသံ)<br />ေအာ္.... ကုိငမူးၾကီးလည္း သူထက္မုိက္တဲ့ လူနဲ႔ေတြ႔ၿပီး ေမွာက္သြားပါေလသတည္း....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8320784992421109705?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-87309532586264026122007-12-05T13:22:00.001-08:002007-12-05T13:24:01.309-08:00<div style="text-align: justify;">အင္း.. ဘေလာဂ္ဆုိတာ အရင္က ဘာေကာင္ၾကီးလဲလည္းလုိ႔ ေမးယူရတဲ့က်ေနာ္ အခုေတာ႔... စားမ၀င္အိပ္မေပ်ာ္ တမွိင္မွိင္တစ္ေထြေထြနဲ႔(အဲဒါကေတာ့ ပုိလြန္းၿပီ :D) ဘေလာဂ္ေရာဂါရေနၿပီေလ တစ္ေန႔ကုိ ဘေလာဂ္မၿမင္ရရင္ တစ္ခုခုပဲလုိေနသလုိ၊ ဂေရာင္ေတြေပး အေၿခအေနေတြက ဆုိးသထက္ ဆုိးလာၿပီ။ အင္း..သံေယာဇဥ္ကလည္း ၿဖတ္လုိ႔မရ။ အဲဒါေၿပာတာေပါ႔... သံေယာဇဥ္ဆုိတာ ၿဖတ္ႏုိင္သူ အဖုိ႔ ေအးခ်မ္းပါတယ္ဆုိတာ ။ အခုေတာ႔.. နင္ ဘယ္လုိလုပ္မလည္း ငလြမ္းေစ။ မွတ္ၿပီလား ... ကဲ စာၾကေတာ႔ အစာေတာင္ေကာင္းေကာင္းမစားတဲ့ အေကာင္ အခုေတာ႔ .. ဟဲ ဟဲ နိဒါန္းေလးေပါ႔ ....။<br /><br />က်ေနာ္ဘေလာဂ္စေရးတာမွ ႏွစ္လေက်ာ္ေက်ာ္ပဲရွိေသးတယ္ အခုေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ဘေလာဂ္ကုိ ခင္တြယ္ေနမိပါၿပီ။ က်ေနာ့္ကုိ ဘေလာဂ္ေရးဖုိ႔ ဆြဲေဆာင္သူကေတာ႔ ဟုိအေကာင္ေပါ႔။ ဘယ္သူရွိရ မလည္း။ က်ေနာ္႔ကုိ ေကာင္းတာေတြေရာ မေကာင္းတာေတြေရာသင္ေပးတဲ့ အေကာင္။ အလုပ္မရွိ အကုိင္မရွိ ၿပာေတြကုိ မွ်ားေနတဲ့အေကာင္ေပါ႔(ဟီး.. အစ္ကုိၾကီး စိတ္ဆုိးနဲ႔ေနာ္ စတာ)။ အရင္က ဘေလာဂ္ကုိ စိတ္မ၀င္စားပါ။ အားရင္ ဂိမ္းပဲကစား၊ ပ်င္းလာရင္ ဂိမ္းပဲကစားနဲ႔ ၾကာေတာ႔ၿငီးေငြ႔လာ တယ္ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ စိတ္မေလေအာင္တစ္ခုခုေတာ႔လုပ္မွပဲလုိ႔ စဥ္းစားမိေတာ႔ က်ေနာ္႔ သူငယ္ခ်င္းလည္း ၿဖစ္၊ အစ္ကုိတစ္ေယာက္လည္းၿဖစ္တဲ့(:P) မွ်ားၿပာဆီမွာစၿပီး ပညာသင္ပါတယ္။ ဒါေပမဲ့ က်ေနာ္ပ်င္း ေနတာနဲ႔ မလုပ္ၿဖစ္ေသးပါဘူး။ ေအာက္တုိဘာ ၂၄ မွ စၿပီး အေကာင့္ေတြ၀င္လုပ္၊ မသိတာရွိရင္ က်ေနာ္႔ ဆရာတစ္ပါးၿဖစ္တဲ့ ကုိခြန္ေမာင္ကုိ ေမးၿမန္း အႏုိင္က်င့္ၿပီး၊ ၿမန္မာေဖာင့္ေပၚတာကအစ အကုန္လုံးပဲ အစ္ကုိခြန္ေမာင္ပဲ လုပ္ေပးသြားတယ္။ ဒါနဲ႔ပဲ ေအာက္တုိဘာ ၂၅မွာ က်ေနာ္႔ဘေလာဂ္ေလးရုပ္လုံးေပၚလာပါေတာ႔တယ္။ စေရးေရးခ်င္းမွာ စုိးရိမ္မိတာေလးတစ္ခုရွိပါတယ္.. က်ေနာ္႔ဆီကုိ လာမွလည္ပမလားလုိ႔ အရမ္းစုိးရိမ္ပါတယ္။ အခုေတာ႔ က်ေနာ္႔ ဘေလာဂ္အသုိက္အ၀န္းေလးလည္းစီကားသင့္သေလာက္စီကားေနၿပီလုိ႔ ထင္တာပဲ(:D)။<br /><br /><br />အခု.. က်ေနာ္ အက်င့္တစ္ခုရေနပါၿပီ။ အားရင္ ဘေလာဂ္ကုိဖြင့္တယ္၊ စီေဘာက္စ္ကုိ အရင္ဆုံးၾကည့္ လာလည္တဲ့ မ်ားရင္မ်ားသလုိ မ်ားမ်ားပီတိၿဖစ္၊ ၿပီးရင္ ကုိ လက္လွမ္းမွီသေလာက္ဘေလာဂ္ေတြကုိ ေလွ်ာက္လည္နဲ႔ အခ်ိန္ေတြ ကုန္မွန္းမသိကုန္သြားတက္ပါတယ္။ က်ေနာ္၀မ္းသာမိတာ တစ္ခုရွိပါတယ္။ ဘာလည္းဆုိေတာ႔... အခုက်ေနာ္ က်င္လည္ေနတဲ့ ဘေလာဂ္အသုိက္အ၀န္းေလးဟာ chatting ေတြနဲ႔မတူ ေႏြးေထြးလွိုက္လွဲမွုရွိတယ္လုိ႔ က်ေနာ္ခံစားေနရတယ္။ က်ေနာ္လည္း ေပ်ာ္ပါတယ္။ အစ္ကုိေတြအစ္မေတြ၊ ညီေတြ ညီမေတြနဲ႔ ေတြ႔ဆုံေနရသလုိပါပဲ။ အခုလုိ က်ေနာ္႔ဘေလာဂ္ေလး နာမည္ရလာေအာင္လာအားေပးတဲ့ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမေတြေရာ က်ေနာ္႔ဆရာကုိခြန္ေမာင္၊က်ေနာ္႔အစ္ကုိ မွ်ားၿပာေရာ ေနာက္တစ္ေယာက္ရွိေသးတယ္.. သူလည္းက်ေနာ္႔ အာစရိပဲ(ဆရာမ်ား သားေသဆုိတာ ဒါကုိေၿပာတာ :D)ေရႊေရာင္ေကာင္းကင္ တုိ႔ အားလုံးကုိ ေက်းဇူးတင္ပါတယ္ဗ်ာ။ ေနာက္လည္း လာအားေပးၾကပါဦး....။ က်ေနာ္႔ကုိ ဒီေခါင္းစဥ္နဲ႔ တက္တဲ့ ကုိေပကီကုိလည္း ဒီေလာက္နဲ႔တင္ေက်နပ္ေစခ်င္ပါတယ္။ ကုိပီေက<br />ေရ ေက်းဇူးေနာ္....။<br /><br /></div><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8730953258626402612?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-50072632026077671732007-12-04T15:06:00.000-08:002007-12-04T15:08:56.182-08:00နားလည္မွု႔ကုိ အသုံးခ်<br />ဘ၀ကုိ လုိရာကစား<br />က်ားကြက္ေရြ႕သလုိ<br />လွည့္စားၿပီးမွေတာ႔<br />ေနာက္က်သြားၿပီလုိ႔<br />မေၿပာနဲ႔ေနာ္...<br />သူ႔မ်ားမ်က္ခုံးေမႊးေပၚ<br />စင္းၾကံေလွ်ာက္ခ်င္လွပါတယ္ဆုိတဲ့<br />မင္းေၿပာခဲ့တဲ့စကား<br />ေနာင္တမရဖုိ႔ေတာ႔<br />သတိထားၿပီးသာ<br />ေလွ်ာက္ေပဦးေတာ႔...<br /><br />ငါကေတာ႔...<br />ေနာက္ကုိလည္း<br />လွည့္မၾကည့္ဘူး<br />အေရ့ွကုိလည္း<br />ေမွ်ာ္မၾကည့္ခ်င္ဘူး<br />ဘာၿဖစ္လုိ႔လည္းသိလား...<br />ငါတုိ႔ေလွ်ာက္ေနတာက<br />ေခ်ာက္ကမ္းပါးၾကီးေပၚမွာေလ<br />ငါက..<br />ေသမွာေတာ႔ေၾကာက္တယ္<br />ၿပဳတ္က်ရင္ေသမယ္သိရဲ႕နဲ႔<br />ဂရုမစုိက္ပဲ သြားခ်င္ရင္ေတာ႔<br />မင္းလူမုိက္ၿဖစ္သြားမွာေပါ႔...<br /><br />မင္းလုပ္ခဲ့သမွ်ရဲ႕<br />အက်ဳိးရလဒ္တုိင္းမွာ<br />ေနာင္တနဲ႔ ေက်နပ္မွုဆုိတာ<br />ရွိလိမ့္မယ္<br />ေနာင္တပဲရေနရင္<br />ေက်နပ္မွု႔မရႏိုင္သလုိ<br />ကုိလုပ္ခဲ့တဲ႔ရလဒ္ကုိ<br />ေက်နပ္ႏွစ္သိမ့္ႏိုင္မယ္ဆုိရင္.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5007263202607767173?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-60551633814049590362007-12-03T09:40:00.000-08:002007-12-03T10:04:05.235-08:00ငါ႔ရဲ႕.....<br />သိမ္ငယ္လွတဲ့ အခန္း<br />နားမလည္စြာၾကည့္ၾကမယ္<br />အထင္ေသးစြာ ေတြးၾကမယ္<br />ထင္ခ်င္သလုိထင္ၾကစမ္း...<br /><br />ငါကေတာ႔.....<br />ဒီအခန္းက်ဥ္းေလးထဲမွာပဲ<br />အေတြးေတြနဲ႔ မြန္းက်ပ္ေနပေစ<br />ေပ်ာ္ေမြ႔ၿပလုိက္မယ္...<br /><br />ဒီအခန္းထဲမွာ...<br />အတၱမာနမရွိဘူး<br />ကဗ်ာ၀ိဥာဥ္ေတြပဲ<br />လြင့္ေမ်ာစီးဆင္းေနတယ္<br />ကဗ်ာဆရာရဲ႕<br />စိတ္ကူးရြက္ေလွေလးနဲ႔ေပါ႔...<br /><br />မုိးေတြယုိပါေစ<br />ကဗ်ာအၿဖစ္ စီးဆင္းေစမယ္<br />ေနပူပါေစ<br />ကဗ်ာေတြနဲ႔ ကာရံလုပ္ၿပစ္လုိက္မယ္<br />သတိ.....<br />အခန္းတံခါးေတာ႔ မေခါက္ပါနဲ႔<br />ကဗ်ာေတြ အေတြးၿပက္သြားမယ္။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6055163381404959036?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-32018384511848575722007-12-01T12:15:00.000-08:002007-12-01T17:25:37.838-08:00<span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span>ဟဲ့ သူခုိးၾကီး ငလြမ္းေစ..</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br />အဲ ဘာလည္းဟ ဘယ္သူလည္းဟ.. ငါလည္းဘာမွ မလုပ္ရပါလား။<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 51);"></span>ငါဘယ္သူလည္း သိလား?<span style="color: rgb(0, 0, 0);">"</span></span><br />ဟင္ ဘယ္သူမွလည္းရွိပဲနဲ႔။ ဘယ္က စကားေၿပာေနတာပါလိမ့္။<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span>ဟဲ့ ေမာင္မင္း ငါကုိယ္ေတာ္ တရားသူၾကီးမင္း ေပါင္ခ်ိန္ဆုိတာ မသိဘူးလားကြ"</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span>ဪ.. ေတြ႔ ပါၿပီခင္ည။ က်ေနာ႔ မ်က္လုံးက နည္းနည္းေမွာင္ေနလုိ႔ခင္ဗ်။</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">က်ေနာ္ဘာမ်ား လုပ္မိလုိ႔ ဒီလုိသူခုိးလုိ႔ စြပ္စြဲတာလည္းဗ်<span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဟဲ့ ေမာင္မင္း ... ေမာင္မင္းလုပ္ခဲ့တဲ့အလုပ္ကုိ မမွတ္မိဘူးလား ဟင္<span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"</span>မသိရပါဗ်ာ။ ေနပါဦး ခင္ဗ်ားက ေပါင္ခ်ိန္အစစ္လား<span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(51, 51, 255);">။ဒါန႔ဲ ခင္ဗ်ားရဲ႕ လၿခမ္းက ဘယ္ေရာက္ေနတာလည္း..</span>”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဟဲ့ ငါလုိ အသားၿဖဴၿဖဴ ခန္႔ခန္႔ေခ်ာေခ်ာကုိ မင္းမသိဘူးလားကြ ေဟ...ငါလၿခမ္းက အတုကြ ၊ လာခါနီး တပ္ဖုိ႔ေမ့ေနခဲ့လုိ႔</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မသိရပါဗ်ာ။ ေပါင္ခ်ိန္ကုိ အၿပင္မွာ မေတြ႔ဘူးလုိ႔ပါ။ ေနပါဦး ခင္ဗ်ားက ဘာလို႔ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">က်ေနာ႔္ဆီေရာက္လာရတာလည္း</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br />“<span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေဟ႔ သူခုိး ငလြမ္းေစ မင္းလုပ္ခဲ့တာကုိ အခုထိ ၀န္မခံေသးဘူးလား?”</span><br />ဟာ ဒီတရားသူၾကီးေတာ႔၊ ငါလည္းဘာမွ မလုပ္ရပါလား ဟ။<br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဒီမွာ တရားလုိေကာင္မေလးကေရာက္ေန<span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ၿပီ</span>”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>မင္းသူ႔ဆီကေန ပစၥည္းတစ္ခု သူမသိေအာင္ ခုိးယူသြားတယ္ဆုိကြ<span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">"</span>ဘာပစၥည္းလည္းဗ်။ က်ေနာ္လည္း ဘာမွ မလုပ္ရပါဘူး။ က်ေနာ္႔ မွာလည္း </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဘာပစၥည္းမွ မရွိပါဘူး<span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ီ</span>”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ေမာင္မင္းက အခုထိၿငင္းခ်င္ေသးတာကုိး<span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ေဟ႔ တရားလုိ ကူးကူးကုိ ေခၚထုတ္လာခဲ့စမ္း<span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br />အန္.. ဘယ္က ကူးကူးလည္းဟ။<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>က်ေနာ္မသိပါဘူးဗ် အဲဒီကူးကူးက</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>မင္းကမသိ ဘူးဆုိတယ္ ဟုိက မင္းကုိ တရားစြဲေနၿပီကြ”</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ေမာင္မင္း အၿပစ္ကုိ ၀န္ခံၿပီလား</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>က်ေနာ္ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာအၿပစ္ကုိ ၀န္ခံရမွာလည္း</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဟဲ့ တရားလုိ ကူးကူး မယ္မင္းဆီက သူဘာခုိးသြားလည္းဆုိတာ ေလွ်ာက္ထားစမ္း</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>တရားသူမင္းၾကီးရွင့္...ဒီငလြမ္းေစဆုိတဲ့အေကာင္ က်မဆီကေနမသိေအာင္ ယူထားတာရွိပါတယ္ရွင္</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ေဟ ... အဲဒါဘာလည္းဆုိတာ ေၿပာစမ္း မယ္မင္း</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဟုတ္ကဲ့..တရားသူၾကီးမင္းရွင့္ သူက်မဆီကေန အခ်စ္ေတြ ခုိးယူသြားပါတယ္ရွင့္</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ေဟ... ဘယ္လုိ ဘယ္လုိ ရွင္းေအာင္ေၿပာစမ္း မယ္မင္း</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဒီလုိပါရွင့္.. သူက်မကုိ အေၿဖေပးမယ္ဆုိၿပီး က်မကုိၿပစ္ထားခဲ့ပါတယ္ရွင္</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ေဟ.. ဟုတ္လား ငလြမ္းေစ</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>တရားသူၾကီးမင္းရွင့္(အဲေလ ခင္ဗ်)... က်ေနာ့္မွာ အရင္ရွိၿပီးသားေလးေတြ ရွိလုိ႔ သူ႔ကို</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">မစဥ္းႏုိင္ပါဘူးဗ<span style="color: rgb(0, 0, 0);">်”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);"></span></span><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span></span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေဟ... ဘယ္သူေတြမုိ႔လုိ႔ ေမာင္းမင္းက ကူးကူးလုိမိန္းကေလးကုိ မစဥ္းစားႏုိင္ရတာလည္းကြ</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>နတ္ကလ်ာနဲ႔ ဂ်န္ေဂ်၀ူးပါ<span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဒါကုိ ကူးကူးကမေက်နပ္ဘူး ဟုတ္လား မယ္မင္း<span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဟုတ္ကဲ့ရွင့္ က်မ မေက်နပ္ဘူး တရားမွ်တေအာင္ ေဆာင္ရြက္ေပးပါရွင့္</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ကဲ ကဲ စီရင္ခ်က္ခ်မယ္ နားေထာင္...</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>တရားခံ ငလြမ္းမိန္ကေလးတစ္ေယာက္ကုိ လိမ္လည္လွည့္ဖ်ားတဲ့အတြက္ </span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">အၿပစ္ၾကီးတယ္<span style="color: rgb(0, 0, 0);">”</span></span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);"><span style="color: rgb(0, 0, 0);">“</span>ဘာအၿပစ္လည္း ဆုိတာစဥ္းစားဦးမယ္... ေမာင္းမင္းကုိ အၿပစ္ေပးဖုိ႔ ေခြးေခါင္းဓါးစက္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">က်ားေခါင္းဓါးစက္ေတြကလည္း အမွု႔လုိက္အရာရွိက်န္ေက်ာင္း အရက္နဲ႔လဲေသာက္လုိ႔</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">မရွိဘူးကြဲ႔.. ဒီေတာ႔ မိန္းကေလးကူးကူး ေက်နပ္တဲ့အထိ တရားခံငလြမ္းေစက ေပးဆပ္</span><br /><span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေစ...<span style="color: rgb(0, 0, 0);">.ဒူ...ေ၀..ေ၀..”</span></span><br />“<span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဟဲ့ မယ္မင္း..မိန္းကေလးက သူ႔ကုိဘယ္လုိမ်ား ေပးစပ္ခ်င္သလည္းေလွ်ာက္ထားစမ္း</span>”<br />“<span style="color: rgb(204, 51, 204);">တရားသူၾကီးမင္းရွင့္ သူ႔မွာ အရင္ရွိၿပီးသားဟုတ္လည္း က်မကုိလည္း သူ႔အိမ္သူသက္ထား</span><br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">စာရင္းထဲမွာ ထည့္ေပးေစခ်င္ပါတယ္ရွင့္...</span>”<br />ကဲကြာ.. ေသေရာကြာ။ ဒီႏွစ္ေယာက္ေတာင္ မနည္းရွာေၾကြးေနရတယ္။ေနာက္တစ္ေယာက္ တုိး<br />လာရင္ေတာ႔ အခက္ပဲ။<br />“<span style="color: rgb(51, 51, 255);">တရားသူၾကီးမင္း ခင္ဗ်... ဒါက မတရားပါဘူး။ က်ေနာ္မွာ ႏွစ္ေယာက္ရွိႏွင့္ၿပီးသားမုိ႔လုိ႔ </span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေနာက္တစ္ေယာက္စာအတြက္ေတာ႔ အပုိမကုန္ခံႏုိင္လုိ႔ပါ။ ကုန္ေစ်းႏွုန္းကလည္း အရမ္း</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ၾကီးလြန္းပါတယ္။ ၿပီေတာ႔ က်ေနာ္႔ မဒီကညာေတြကလည္း ရန္ေတာ္ေတာ္မ်ားလုိ႔ က်ေနာ္</span><br /><span style="color: rgb(51, 51, 255);">ေနာက္ထပ္ရန္ေတြ မတုိးခ်င္ေတာ႔ပါဘူးခင္ဗ်ာ</span>”<br />“<span style="color: rgb(204, 0, 0);">ကဲ..တရားခံက ဒီေလာက္ေတာင္ၿဖစ္ေနတာ ငါပဲယူေတာ႔မယ္ကြာ</span>”<br />“<span style="color: rgb(0, 102, 0);">ဒါကေတာ႔ မတရားပါ အာစရိ၊ ယူၿခင္းယူ က်ေနာ္လူပ်ဳိသုိးၾကီး က်န္ကုေ၀ ပဲယူရမွာေပါ႔</span>”<br />“<span style="color: rgb(204, 0, 0);">ဟဲ့ ေမာင္မင္းက မေက်နပ္ဘူးလားကြ ေဟ...</span> ”<br />“<span style="color: rgb(102, 0, 204);">မွန္ပါ ရွီးေဖာ က်ေနာ္မ်ဳိး မာဟန္႔နဲ႔ က်န္သုံးေယာက္ကလည္း ကူးကူးကုိ လုိခ်င္ပါတယ္</span>”<br />“<span style="color: rgb(204, 0, 0);">ေဟ... ေမာင္မင္းတုိ႔ ငါ႔ကုိမေလးမစားလုပ္တာလားကြ ေဟ.. ငါဆုံးၿဖတ္တာကို<br />ေမာင္မင္း</span><span style="color: rgb(204, 0, 0);">တုိ႔မွ မနာခံ ဘယ္သူနာခံၾကမလည္းကြ</span>”<br />“<span style="color: rgb(51, 204, 0);">ဒါက ဒီလုိရွိပါတယ္ အာစရိ၊ က်ေနာ္မ်ဳိးတုိ႔ တရားသူၾကီးမင္းအေပၚ ေပးစပ္လာခဲ့တာ</span><br /><span style="color: rgb(51, 204, 0);">အခု ဒီကိစၥကုိေတာ႔ မေက်နပ္ႏုိင္ပါဘူး</span>”<br />“......... .. . . .. . .”<br />“...... .. . . .. . . ..”<br />“.... .. .. . . .. . . .”<br />လု ၾကစမ္း ငါကေတာ႔ ဂ်န္ေဂ်၀ူးေလးနဲ႔ နတ္ကလ်ာေလးဆီ ေၿပးၿပီး ေဘာလုံးပြဲ အတူတူၾကည့္လုိက္ဦးမယ္ ....။:D<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-3201838451184857572?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com4tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-84666977556725851482007-11-30T10:56:00.000-08:002007-11-30T10:57:28.270-08:00နံနက္ခင္းေလေရ...<br />ငါကေတာ႔ မေန႔ကအညစ္အေၾကးေတြ<br />စြန္႔ၿပစ္ခဲ့ၿပီ<br />ပစၥဳပၸန္ကုိပဲ အလွပဆုံးၿဖစ္ေအာင္<br />ဖန္တီးလုိက္ေတာ႔ကြယ္<br />တစ္ေန႔တာအတြက္ ၿဖစ္တည္ရမဲ့<br />ေန႔စဥ္အခ်ိန္ဇယားကုိလည္း<br />ေၿပာင္းလိုက္ေတာ႔မယ္<br />မေန႔က ငါဘာလုပ္ခဲ့လဲဆုိတာ<br />ေနာင္တကုိ ကန္႔လန္႔ကာခ်လုိက္ၿပီ<br />ေနၾကာပန္းေလးလုိပဲ ေလာကဒဏ္ကုိ<br />ေခါင္းေမာ႔ရင္ဆုိင္လုိက္ၾကတာေပါ႔..<br />တိမ္ညဳိေတြအေရာင္ေတာက္ၿပီဆုိရင္ေတာ႔<br />ငွက္ကေလးေတြ အိပ္တန္း၀င္ဖုိ႔<br />အေနာက္ရပ္ကုိ ဦးတည္ၾကမယ္ေလ<br />ေဟာ... ဘာလုိလုိနဲ႔<br />တစ္ေန႔တာ ကုန္ဆုံးဖုိ႔<br />ေနမင္းၾကီးက အခ်က္ၿပေနၿပီေလ ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8466697755672585148?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-64204028289608680212007-11-30T08:12:00.000-08:002007-11-30T08:18:07.413-08:00ေရာင္နီလာခ်ိန္မွာေတာင္<br />ေလပ်ဳိေတြကုိ မနမ္းရွုိက္ခဲ့ရတဲ့ ငါ<br />ေနညဳိခ်ိန္ေတြကုိ မြန္းၾကပ္စြာၿဖတ္သန္းေနမိတယ္<br />ဟုိး.. အေ၀းက တိမ္ညဳိေတြကုိ ၾကည့္လုိက္<br />ေလေၿပေတြကုိ ေတာင့္တေနၾကတယ္<br />သူတုိ႔ ေနရာေၿပာင္းခ်င္ေနၾကၿပီ...<br />ေနရာတုိင္းမွာက ေလေၿပေတြရွိတယ္<br />ဒါေပမယ့္ ေလေကာင္းေလသန္႔ရွားပါတယ္ေလ<br />ငါေတြးမိတာက ဒီလုိ<br />ဘာကုိမွ ၿပန္တမ္းတမေနနဲ႔<br />အတိတ္ကုိေမ႔ထားလုိက္ေတာ႔<br />ေလဟုန္စီးၿပီး ပ်ံသန္းလုိက္<br />မေ၀းေသာအရပ္မွာ ပန္းတုိင္ရွိတယ္.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-6420402828960868021?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-5026368576403573592007-11-29T06:03:00.001-08:002007-11-29T15:00:09.169-08:00ဒီရက္ပုိင္း ေဘာလုံးပြဲေတြ နဲ႔ အလုပ္ရွုပ္ေနလုိ႔ ပုိ႔စ္အသစ္မတင္ၿဖစ္တာၾကာၿပီ။ အလည္လာတဲ့လူေတြလည္းပ်င္းေနၾကေရာ႔မယ္။<br />ဒုိင္မပါေသာ ေဘာလုံးပြဲ ဆုိလုိ႔ နာမည္ၾကီး ပရီးမီယားလိဂ္တုိ႔၊ ခ်န္ပီယံလိဂ္တုိ႔ မဟုတ္ပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ရြာက<br />ရက္ကြက္ခ်င္းကန္တဲ႔ ေဘာလုံးပြဲေလးတစ္ပြဲပါ။ က်ေနာ္ ေက်ာင္းၿပီးလုိ႔ခြင့္ၿပန္သြားတဲ့အခ်ိန္က အေၾကာင္းေလးပါ။<br />က်ေနာ္တုိ႔ရြာက ရြာသာဆုိတယ္ ေဘာလုံးပြဲေတြအေၾကာင္းေတာ႔ ေတာ္ေတာ္ႏွံစပ္ၾကတယ္ဗ်။ ေဘာလုံးကစား<br />တာကုိလည္း အားေပးၾကတယ္။ေတာ္ေတာ္ကုိ အားေပးၾကပါတယ္။ ဘယ္လုိအားေပးလည္းဆုိရင္ ရက္ကြက္ခ်င္း<br />ကန္ရင္ တစ္ရက္ကြက္နဲ႔တစ္ရက္ကြက္ရန္ၿဖစ္သလုိ တစ္ၿခားရြာေတြနဲ႔ ကန္လုိ႔ရွုံးရင္လည္း တစ္အားရွုံးမဲမဲတာဗ်။ တစ္ဖက္အသင္းကုိ အၿပစ္ရွာေနတက္တာမ်ဳိး။အၿပစ္ေတြ႔လုိ႔ကေတာ႔ လူၾကီးေရာ ကေလးေရာ မိန္းမေတြပါမက်န္ ေဆာ္ေတာ႔တာပဲဗ်ဳိ႕။ က်ေနာ္တုိ႔ ရြာမွာက ရက္ကြက္ခုႏွစ္ခု ရွိပါတယ္။ ရြာမွာ ပြဲေတာ္တစ္ခုခုလုပ္ရင္ပဲ ေဘာလုံးပြဲေလး ပါေအာင္လုပ္တက္ပါတယ္။ ရက္ကြက္က ခုႏွစ္ရက္ကြက္ပဲရွိလုိ႔ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားအသင္းဆုိၿပီး တစ္သင္းဖြဲ႔ အုပ္စုႏွစ္စုခြဲၿပီး ကန္ပါတယ္။ ဒုိင္လူၾကီး လုပ္သူကေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ရြာေက်ာင္းေလးရဲ႕ ေက်ာင္းအုပ္ၾကီးပါ။ တစ္ၿခားအခ်ိန္ေတြမွာ သူ႕ကုိေတာ္ေတာ္ေလးကုိ ေလးစားၾကပါတယ္။ ပြဲစဥ္တစ္ေလွ်ာက္သူကုိင္ခဲ့တာလည္း ဘယ္သူမွ ေစာတကမတက္ရဲပါဘူး။ အုပ္စုပြဲေတြၿပီးလုိ႔ ရွုံးထြက္ပြဲေတြ ေရာက္မွ ၿပႆနာကစေတာ့တာပဲဗ်ဳိ႕။ အဲဒီေန႔မွာ ႏွစ္သင္းကန္မွာဆုိေတာ႔ ညေနႏွစ္နာရီေလာက္မွာပဲ ရြာၿပင္ကြင္းထဲမွာလူေတြၿပည့္ေနၿပီ။<br />ပထမပြဲကေတာ႔ က်ေနာ္တုိ႔ရက္ကြက္နဲ႔ တကၠသုိလ္ေက်ာင္းသားအသင္းပါ။ အရမ္းၾကည့္လုိ႔ေကာင္းပါတယ္။<br />ကစားကြက္ေတြ ေကာင္းလုိ႔ မဟုတ္ပါ။ က်ေနာ္တုိ႔ရက္ကြက္က ရာလုပ္သူ သန္သန္မာမာေတြ မ်ားပါတယ္။<br />တကၠသုိလ္အသင္းကေတာ႔ ေက်ာင္းသားေတြၿဖစ္တာမုိ႔ အသန္႔ရွင္းဆုံးကစားသြားပါတယ္။ ကြင္းထဲမွာ တကၠသုိလ္<br />အသင္းေဘာလုံးရလုိ႔ ဂုိးစည္းေရ့ွေရာက္ရင္ပဲ လုံးေထြးၿပီး တစ္အားကုိၾကည့္လုိ႔ေကာင္းပါတယ္။ ေဘာလုံးရတဲ့လူဆီ<br />ေၿပးၿပီး၀င္ၾကဳံးတဲ့လူက ၾကဳံး၊ ေဘးက ေဘာလုံးေတာင္းေနတဲ႔လူေတြကုိ ကုိယ္လုံးနဲ႔ ၀င္တုိက္တဲ့သူက တုိက္နဲ႔ အရမ္း<br />အားေပးလုိ႔ေကာင္းတယ္။ ေပ်ာ္စရာလည္း ေကာင္းပါတယ္။ ၿပစ္ဒဏ္ေဘာဆုိေၿပာမေနနဲ႔ တကၠသုိလ္အသင္းပဲ တည္ကန္ေဘာေတြ ကန္ရသလားေအာက္ေမ႔ရတယ္၊ က်ေနာ္တုိ႔ ရက္ကြက္ကစားပုံကလည္း ၾကမ္းၾကမ္းရမ္းရမ္းကုိး။ အင္း ဒီပြဲကေတာ႔ ေပ်ာ္ေပ်ာ္ရႊင္နဲ႔ ၿပီးသြားပါတယ္။ ဒုတိယပြဲက ပုိဆုိးတာ ရြာမွာ အသန္မာဆုံးေတြ၊အၾကမ္းဆုံး၊ကုိယ့္အသင္းကုိ အထိမခံ ရက္ကြက္ႏွစ္ခု ထိပ္တုိက္တုိးတာ။ ပြဲစတာနဲ႔ တစ္အုံးအုံး ကန္လုိက္ၾကပုံမ်ား ကြ်ဲေတြ ေရမ်ားလူးေနသလားပဲ။<br />ႏွစ္သင္းလုံးကလူေတြကလည္း အသားမည္းၾကတယ္ဗ်။ သန္မာမွု႔ကလည္း ေၿပာမေနနဲ႔ ေဘာကန္ဘိနပ္နဲ႔ မကန္တက္လုိ႔ေၿခဘလာနဲ႔ ကန္တဲ့လူကကန္ၾကတာဗ်ဳိ႕။ မက်ဳိးၾကဘူးလားမသိဘူးဗ်ာ ေဘးကၾကည့္တဲ့က်ေနာ္႔ေတာင္ေၿခေထာက္ေတြ<br />ေတာင္ၾကိမ္းတယ္။ ပြဲစတာ မိနစ္၂၀ ေတာင္မၿပည့္ေသး ဒုိင္လူၾကီးဘက္လုိက္လုိ႔ ဆုိၿပီး ဒုိင္ကုိ ပရိတ္သတ္ေတြက ၀င္သမမယ္လုပ္လုိက္ပုံမ်ား ဘယ္ေၿပာေကာင္းမလည္း ေဘာလုံးသမားေတြက ကယ္လုိက္လုိ႔ေပါ႔ ဒုိင္မေသတာ။ ဒါနဲ႔ ဒုိင္ကစိတ္ဆုိးၿပီး မင္းတုိ႔ဘာသာကန္ေတာ႔ ငါမကုိင္ေတာ႔ ဘူးဆုိၿပီးၿပန္သြားတယ္။ က်န္တဲ့လူၾကီးေတြလည္း ဘယ္သူမွ မကုိင္ရဲၾကဘူး။ ဒါနဲ႔ ႏွစ္သင္းလုံး ညွုိၿပီး ဒုိင္မပါပဲကန္ၾကပါေလေရာဗ်ာ။ ဘယ္ေၿပာေကာင္းမလည္း လူသတ္ပြဲလား၊ ေဘာလုံးပြဲမွဟုတ္ရဲ႕လားလုိ႔ ေမးရမလားပဲ။ ဒုိင္မပါေတာ႔ ၿဖစ္ခ်င္သလုိၿဖစ္၊ ၾကမ္းခ်င္သလုိၾကမ္း၊ လုပ္ခ်င္သလုိလုပ္ေနပုံမ်ား။ က်ေနာ္ကေတာ႔ ၾကည့္လုိ႔ေကာင္းတယ္လုိ႔ ထင္တာပဲ (ဟီး ဟီး ေကာင္မေလးေတြ အာၿဗဲေအာင္ေအာ္ဟစ္အားေပးေနတာကုိ)။<br />မိန္းမၾကီးေတြမ်ား အရမ္းဆုံး။ ပြဲက တစ္ၿဖည္းနဲ႔ ၾကမ္းလာတယ္ဗ်။ တစ္သင္းက တစ္ဂုိးရသြားေတာ႔ ပရိတ္သတ္ေတြကရန္ေတြေဆာင္ကုန္ၿပီ။ ရန္ၿဖစ္ဖုိ႔က ဦးတည္ေနၿပီ။ ေတာ္ေသးတာေပါ႔ လူၾကီးေတြအေမွ်ာ္အၿမင္ၾကီးၿပီး ေက်ာင္းထုိင္ဘုန္းၾကီးေတြ သြားေခၚလုိ႔ နည္းနည္းၿငိမ္သြားတယ္။ ၿငိမ္သြားတယ္ဆုိတာက ေဘာလုံးကန္တဲ့လူေတြကုိ ေၿပာတာပါ။ ရွုံးေနတဲ့ပရိတ္သတ္ကေတာ႔ နည္းနည္းမၾကည္ခ်င္ဘူးဗ်။ ေဘာလုံးပြဲၿပီးတယ္ဆုိရင္ပဲ ရွုံးတဲ့ရက္ကြက္က မိန္းမၾကီးေတြ ၾကမ္းလိုက္ပုံးမ်ားက်ေနာ္တုိ႔ၿဖင့္ ဖေနာင့္နဲ႔တင္ပါး တစ္သားတည္းေၿပးလုိက္ရတယ္။ ပြဲၿပီးလုိ႔ ၿပန္မယ္လုပ္ခါရွိေသး ဟုိဘက္အသင္းကေနခဲမုိးေတြရြာတာဗ်ဳိ႕ ဘုန္းၾကီးေတြ ေခါင္းမေပါက္တာကံေကာင္း။ ခဲမုိးရြာတာကလည္း ေတာ္ယုံတန္ယုံမဟုတ္ဘူး လုိက္ၿပီးေတာ႔ကုိရြာတာ ရြာထဲအထိေၿပးလုိက္ရတယ္။ ကံေကာင္းလုိ႔ မေသတယ္။ ေနာက္ေန႔ ဒီရက္ကြက္လည္း မေခ်ာင္ပါဘူး။ဘုန္းၾကီးေတြ အၿပစ္ေပးလုိက္တာ ေရကန္ၾကီးေလးကန္ တစ္ပတ္နဲ႔ အၿပီးတူးလုိက္ရတယ္။ အခု ဒီေရကန္ၾကီးေတြ က်ေနာ္တုိ႔ရြာမွာ ေသာက္ေရအတြက္ အသုံး၀င္ေနပါၿပီ။<br />အခုလုိအၿပီးထိဖတ္ေပးတာကုိ ေက်းဇူးတင္ပါေၾကာင္း...။ ဒီလုိမ်ဳိးေဘာလုံးေတြ ၾကည့္ခ်င္တယ္ဆုိလည္း က်ေနာ္တုိ႔ ရြာေလးကုိအလည္လာဖုိ႔ ဖိတ္ေခၚပါေၾကာင္း။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-502636857640357359?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-81429884350556825222007-11-26T17:36:00.000-08:002007-11-26T18:26:23.778-08:00အဲဒီကဗ်ာ...<br />ခ်ီးမြမ္းကဲ့ရဲ႕ၾကမလား<br />ရယ္ေမာေလွာင္ေၿပာင္ၾကမလား<br />ထိေရာက္မွဳ႕ရွိရဲ႕လား..<br />ဂရုမစုိက္နဲ႔<br />ဘယ္သူမၾကဳိက္ ငါၾကဳိက္တယ္<br />ငါအားေပးတယ္<br />ရလဒ္တစ္ခုကုိ ခ်င့္ခ်ိန္ၾကည့္လုိက္<br />ေက်နပ္သြားလား<br />ကဗ်ာဟာ ကဗ်ာေပါ႔..။<br /><br />ဘယ္လုိမ်ဳိးေရးလည္း..<br />ဦးတည္ခ်က္ေတြနဲ႔လား<br />ရပ္တည္ၿခင္းနဲ႔လား<br />ရင့္က်က္မွဳ႕ေတြနဲ႔လား<br />တစ္စုံတစ္ရာအတြက္လား<br />ၿဖစ္ခ်င္တာၿဖစ္မယ္ မစဥ္းစားနဲ႔<br />ေခါင္းရွုပ္တယ္<br />စာေတြကုိစီလုိက္ အဓိပၸာယ္ေတြ<br />ၿပည့္စုံသြားလား<br />ကဗ်ာလုိ႔ ေခါင္းစဥ္တပ္လုိက္မယ္...။<br /><br />အတိတ္ရဲ႕အရိပ္ေတြ<br />ပစၥဳပၸန္ရဲ႕ၿဖစ္တည္မွဳ႕ေတြ<br />အနာဂတ္ေမွ်ာ္လင့္ၿခင္းေတြ<br />ေရြးခ်ယ္မေနနဲ႔..<br />လြမ္းဆြတ္နာက်င္မွဳေတြလား<br />ဆုံးရွုံးေၾကကြဲၿခင္းေတြလား<br />လုိအင္ေတာင့္တမွုေတြလား<br />ေပ်ာ္ရႊင္ၾကည္ႏူးၿခင္းေတြလား<br />ေတြးခ်င္တာေတြးမယ္ ဦးေခါင္းဗလာနဲ႔<br />သိစိတ္ရဲ႕ေစရာကုိ ကေလာင္တံနဲ႔အသုံးခ်လုိက္<br />ဘယ္လုိစာသားေတြ ၿဖစ္ေပၚလာမယ္<br />ကဗ်ာၿဖစ္ေစေရာ႔လကြယ္......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8142988435055682522?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-4456986936212141012007-11-26T04:53:00.000-08:002007-11-26T05:01:33.001-08:00ေလွ်ာက္စမ္း..ေလွ်ာက္ၿပစ္လုိက္စမ္း..<br />ဆူးခင္းလမ္းလား ပန္းခင္းလမ္းလား<br />ေၿခဖ၀ါးတစ္စုံ ေပါက္ၿပဲသြားတဲ့အထိ<br />ဟုိး...ကမာၻအဆုံးကုိ...<br />အေဖာ္မပါ တစ္ကုိယ္ေရဆုိလည္း<br />နားလည္မွဳ႕ဆုိတာ ငါမွမသိခဲ့ပဲ<br />တကယ္ဆုိ....<br />ငါက ေလလြင့္ငွက္တစ္ေကာင္မွ<br />မဟုတ္တာ<br />ခရီးဆုံးရင္ေတာ႔ နားရမွာပဲေလ...။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-445698693621214101?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-79717384552034581682007-11-25T20:19:00.000-08:002007-11-26T21:12:38.729-08:00ေတာ္ေတာ္ထူးဆန္းေနပါလား .....<br />ဒီေန႔လြမ္းေစဆုိတဲ့ေကာင္ မၿဖစ္ဘူးတာေတြၿဖစ္ေနပါတယ္။မနက္အေစာၾကီး အိပ္ရာကႏုိးလာတယ္။နာရီကုိၾကည့္ေတာ႔ ငါးနာရီပဲရွိေသးတယ္။<br />ဟာ.. ဟုတ္ေသးပါဘူး ဘယ္နဲ႔ ဒီအခ်ိန္ ငါႏုိးတဲ့အခ်ိန္မွမဟုတ္တာ။ ၿပန္အိပ္မယ္ကြာ.. ကုတင္ေပၚမွာ တစ္နာရီေလာက္ လူးလိမ့္ၿပီးေတာ႔ ဟုိေတြးဒီေတြးနဲ႔မ်က္လုံးကလည္း ၿပဴးတာမွ ၿပဲေတာင္ၿပဲေတာ႔မလားပဲ။ ဟာကြာ ဒီေလာက္ရွိတာ ထၿပီးလုပ္ခ်င္ရာလုပ္ေတာ႔မယ္ကြာ။ စိတ္ကလည္းၾကည္လင္ေနတာပဲ။ အေပါင္းအသင္းေတြဆီလည္းမေရာက္တာ<br />ၾကာၿပီ ေလွ်ာက္လည္လိုက္ဦးမယ္ဆုိၿပီး လည္ၿပစ္လုိက္တယ္။ စိတ္ကပုိၾကည္လင္လာတယ္။ အင္း<br />အခုေန ဘုရားေလးရွိခုိးၿပီး ေမတၱာေလးပုိ႔လုိက္ရင္ ပုိေကာင္းမယ္။<br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ဘုရား</span>အားကေတာ႔ပါ၏ ။ ....<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">တရား</span>အားကေတာ႔ပါ၏ ။ ....<br /><span style="color: rgb(51, 51, 255); font-weight: bold;">သံဃာ</span>အားကေတာ႔ပါ၏ ။ ....<br /><span style="color: rgb(204, 51, 204);">သတၱ၀ါအေပါင္းက်န္းမာခ်မ္းသာၾကပါေစ..</span><br />ေက်ာင္းကမနက္ကုိးနာရီမွာသြားရမွာ။ လုပ္စရာမရွိတာနဲ႔ စိတ္ၾကည္လင္တုန္းဘုရားကေတာ႔ၿပီးေတာ႔<br />အေပါင္းအသင္းေတြကုိ ေမတၱာပုိ႔လုိက္ပါတယ္ဗ်ာ..။ <span style="color: rgb(204, 51, 204); font-weight: bold;">လုိရာဆႏၵ တစ္လုံးတစ္၀တည္းၿပည့္စုံၾကပါေစ</span><span style="color: rgb(0, 0, 0);"> ဗ်ာ....။:)</span><div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7971738455203458168?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-11340161226168135382007-11-25T10:43:00.000-08:002007-11-25T10:44:26.148-08:00သြားပါေလ...<br />မႏွင္ခင္ကတည္းက<br />သြားခ်င္ေနၿပီပဲ<br />မ်က္ရည္ေတြဖန္ဆင္း<br />ဇာတ္လမ္းလည္း<br />ဆင္မေနပါနဲ႔ေတာ႔<br />မင္းေရးတဲ့ဇာတ္လမ္း<br />မင္းေလွ်ာက္မဲ့လမ္း<br />မင္းဘာသာရုိက္ခဲ့ၿပီပဲ<br /><br />ငါကေတာ႔ ...<br />မင္းေရးခဲ့တဲ့ဇာတ္ညႊန္း<br />အဆုံးမသတ္ရေသးတဲ့<br />ဇာတ္သိမ္းပုိင္းအတြက္<br />အခ်စ္မပါ<br />အသည္းဗလာနဲ႔<br />ေနေရာင္ၿခည္မ်ား<br />ေၿပာက္ကြယ္သည္အထိ<br />ေလွ်ာက္ရဦးမယ္ေလ.....။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1134016122616813538?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-73479673498905022722007-11-19T14:35:00.000-08:002007-11-19T14:37:45.569-08:00ေ၀းၿပီဆုိတဲ႔အသိတစ္ခု<br />ငါလက္ခံႏုိင္ေအာင္ၾကိဳးစားသင့္လား<br />ေမ႔ေၿဖာက္လုိ႔မရႏုိင္တာကေရာ<br />ငါ႔အၿပစ္ၿဖစ္ခဲ့လား...<br /><br />မင္းထားရက္ခဲ့တာကုိက<br />ငါ႔ဘ၀ရဲ႕ကံစီမံရာတစ္ခုလုိ႔<br />ဘ၀ကိုသေဘာထား<br />ေၿခဦးတည့္ရာ ရြက္လႊင့္သင့္လား...<br /><br />ငါ႔အခ်စ္ကုိမွ အထင္မၾကီး<br />အေ၀းကုိေၿပးထြက္သြားးတဲ့မင္းကုိပဲ<br />အၿပဳံးနဲ႔ခြင့္လႊတ္<br />မ်က္လုံးစုံမွိတ္ ေမ႔ၿပစ္လုိက္ရမလား...<br /><br />အနာဂတ္ကုိလည္းသတိရတယ္<br />ပစၥဳပၸန္မွာလည္း မင္းကိုလြမ္းတယ္<br />ေနာက္ေန႔ေတြ ေနာက္ေန႔ေတြအတြက္လည္း<br />မင္းကုိေမွ်ာ္လင္႔မယ္...<br /><br />ငါ့ရင္ထဲက အလြမ္းမ်က္ရည္ေတြသာ<br />ၿမစ္တစ္စင္းၿဖစ္ခဲ့မယ္ဆုိရင္<br />မင္းရဲ႕အခ်စ္ပင္လယ္မွာစီး၀င္ဖုိ႔<br />ၿပန္လာခ်ိန္ကုိပဲ လြမ္း.................။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7347967349890502272?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-79169344019595516272007-11-18T08:18:00.000-08:002007-11-20T04:29:20.761-08:00သူ႔တစ္ေယာက္ကုိေတာ႔....<br /><br />ပန္းတစ္ပြင့္လုိ<br />ႏွလုံးအိမ္မွာ<br />ယုယေထြးပုိက္<br />ေန႔ညမပ်က္<br />အလွၾကည့္ခဲ့...<br /><br />ခူးေၿခြလာသူ<br />လွမ္းမမွီေအာင္<br />ပင္ယံထက္တြင္<br />လွပတင့္ဖြယ္<br />လန္းပြင့္ေစခဲ့...<br /><br />၀တ္ရည္ေသာက္သုံး<br />ပ်ားပိတုန္းတုိ႔<br />အနားမကပ္<br />မၿဖတ္ေလေအာင္<br />ငါေၿခာက္လွန္႔ခဲ့....<br /><br />ပန္းတစ္ပြင့္လုိ<br />အလွမပ်က္<br />မညူိးႏြမ္းေအာင္<br />ေမတၱာေရနဲ႔<br />ထပ္ခါေလာင္းမည္...<br /><br />ေၾကြကာႏြမ္းေၿခာက္<br />တစ္ေန႔ေရာက္ေသာ္<br />ႏွလုံးအိမ္တြင္<br />သိမ္းကာထားမည္...<br /><br />ငါ႔အခ်စ္တုိ႔နဲ႔ၿပည့္စုံေစ.......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7916934401959551627?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-9175438783381826022007-11-17T13:30:00.000-08:002007-11-18T06:53:14.222-08:00ပုိစ္အသစ္ကလည္း မတင္ၿဖစ္တာၾကာၿပီ။ ေရးမယ္ေရးမယ္ နဲ႔ဗ်ာ ဘာေတြ လုပ္ေနမွန္းကုိယ္တုိင္လည္းမသိ၊ ေခါင္းထဲမွာလည္း ဗလာနတၱိ(ဦးေဏွာက္ေတာ႔ က်န္ဦးမွာေပါ႔ေနာ....) တစ္ေယာက္တည္းကုိ ရွုပ္ေနတာပဲ။<br />စာၾကည့္မယ္လုပ္ၿပီး စာအုပ္ကုိလွန္ေတာ႔ စာကမရွိ၊ ရွိတဲ႔စာကုိ ၾကည့္ေတာ႔လည္း ဘာမွနားမလည္။ အဲဒါနဲ႔ပဲဘာလုပ္ရေကာင္းမလည္းစဥ္းစား စဥ္းစားကာမွ ေခါင္းကပုိရွုပ္၊ အပုိအလုပ္ေတြပဲ လုပ္ေနမိတာကုိး....။ဘေလာဂ္ဂါေတြဆီအလည္သြားမယ္လုပ္ပါမွ ေကာ္နက္ရွင္ကမေကာင္း website တစ္ခုဖြင့္ရဖုိ႔အေရး တစ္ဆယ့္ငါးမိနစ္ေလာက္ေစာင့္ေနရတဲ့ဘ၀ ၿငီးေငြ႔လာၿပီလားဆုိေတာ႔ မဟုတ္။ ဒီဘ၀ေလးကုိပဲ ေက်နပ္ႏွစ္သိပ္ေနရတယ္။ အင္း..... ငါေတာ႔ဘာမွ လုပ္ခ်င္စိတ္ကုိင္ခ်င္စိတ္မရွိ အၿပင္ထြက္လည္မယ္ဆုိေတာ႔ ရာသီဥတုကေန႔နဲ႔ညနဲ႔မွား။အာ...ရွုပ္တယ္ကြာ အိပ္တာပဲေကာင္းတယ္..........။ ဪ ၿဖစ္ေနတာေတြ ....ၿဖစ္ေနတာေတြ..။ ေၿပာမေၿပာခ်င္ဘူး...... ဘာမွကုိ မေၿပာခ်င္ေတာ႔တာ ။ ေနာက္ဆုံးအေၿဖထြက္လာတာကေတာ႔ လြမ္းေစတစ္ေယာက္ အပ်င္းေရာဂါ စြဲကပ္ေနပါတယ္တဲ့.................။ဟီး<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">မွတ္ခ်က္</span>။ ။ သိသြားရင္လည္း ဘယ္သူ႔မွေရွာက္မေၿပာၾကနဲ႔ေနာ္......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-917543878338182602?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com1tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-84569687112366423612007-11-17T12:58:00.000-08:002007-11-17T13:25:29.969-08:00ဘ...၀....<br />ကံဆုိးမ သြားရာ မုိးထစ္ခ်ဳန္းရြာတဲ႔<br />အဆုိးအေကာင္း ဘာမဆုိလာ<br />ရင္ဆုိင္ႏုိင္သူအတြက္ ေပ်ာ္စရာမရွားသလုိ<br />သတၱိေၾကာင္သူအတြက္ ငရဲခန္းေပါ႔......<br /><br />ကံ....ၾကမၼာ...<br />အလွည့္အေၿပာင္း အခ်ဳိးအေကြ႔<br />မာယာေတြနဲ႔ ရွုပ္ေထြးေပြလီလွတဲ႔<br />မ်က္လွည့္ၿပကြက္ တစ္ခုေပါ႔......<br /><br />ေလာ...ဘ...<br />ငယ္ရြယ္စဥ္ကေတာ႔ ဆႏၵ<br />ၾကီးထြားလာရင္ေတာ႔<br />ေဒါသ ၊ ေမာဟ ေတြကုိလက္သတ္ေမြးၿပီး<br />ေဆြးမ်ဳိးသားခ်င္း အေပါင္းအသင္း<br />ဘာကုိမွ အေရးမထား ရက္စက္တယ္တဲ႔<br />မေကာင္းဆုိး၀ါးတစ္ေကာင္ေပါ႔.......<br /><br />ပတ္..၀န္း..က်င္...<br />သူကေတာ႔<br />ေကာင္းေအာင္လုပ္ဖုိ႔၀န္မေလးသလုိ<br />ပ်က္စီးေစဖုိ႔လည္း တြန္းအားေပးတက္တဲ႔<br />မိတ္ေဆြ တစ္ေယာက္ေပါ႔.......<br /><br />ေမတၱာ... သစၥာ...<br />အမွန္တရားကုိ လက္ကုိင္ထားၿပီး<br />အရာရာကုိ အေကာင္းအတုိင္းၿဖစ္ေစသူ<br />စည္းလုံးညီညြတ္ၿခင္းရဲ႕ ၿပယုဂ္တစ္ခု<br />ေလာကၾကီးမွာ ရွားပါးလွတဲ႔<br />ကယ္တင္ရွင္ တစ္ပါးေပါ႔.....<br /><br />ပန္းတုိင္..... ေပ်ာ္ရႊင္ၿခင္း....<br />ကံၾကမၼာကုိ အေကာင္းဆုံးဖန္တီး<br />ပတ္၀န္းက်င္လွုိင္းဒဏ္ကုိ ၾကံၾကံခံၿပီး<br />ေလာဘကင္းစြာ ဘ၀ကုိၿဖတ္သန္းသူေတြအတြက္<br />ရလဒ္တစ္ခုဆုိရင္.......။<br /><br />(ရည္ရြယ္ရာသုိ႔ အေရာက္လွမ္းႏုိင္ၾကပါေစ......။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8456968711236642361?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-47128210558049321662007-11-14T05:55:00.000-08:002007-11-14T13:43:36.950-08:00ကုိ<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ရြားသားကေလ</span>းက ေဆာင္းရာသီမွာ ေကာက္ရုိးတဲေလး ေဆာက္တဲ႔ အေၾကာင္း၊ အုန္းေမာင္းတီးတဲ့အေၾကာင္းေလးေတြ ေၿပာေတာ႔ က်ေနာ္လည္း ရြာကုိၿပန္ၿပီးသတိရသြားတယ္ဗ်ာ။ ဒါနဲ႔ အားက်မခံ ကုိယ္ေတာ႔ ေၿပာဦးမွပဲ လုိ႔ ေတြးမိၿပီး (<span style="color: rgb(0, 0, 153);">ကုိရြာသားကေလးေရ က်ေနာ္လည္းေရးၿပီဗ်ဳိ႕</span>) ၊ ငယ္ငယ္တုန္းက ရြာမွာ ညီအစ္ကုိေတြနဲ႔ ပဲပင္ေတြခုိးၿပီး ဖုတ္စားတဲ႔ အေၾကာင္းေလးကုိ ေရးဖုိ႔ဆုံးၿဖတ္လုိက္တယ္။ ကဲ...ေရးၿပီဆုိေတာ႔ အေၾကာင္းေလးေတြက ဆက္စပ္ၿပီးပါလာၿပီ။<br />အဲေတာ႔လည္း ေၿပာၿပရေတာ႔မေပါ႔...။<br /><br />ဒီလုိဗ် ....... အဲ ဘယ္ကဘယ္လုိစေၿပာရမလည္း မသိေတာ႔ဘူး ။ ခဏ စဥ္းစားလုိက္ဦးမယ္ဗ်ာ..။ ဪ.. သတိရၿပီ။ ဟုိလုိဗ်.......<br /><br />ေဆာင္းရာသီဆုိရင္ ရြာရဲ႕ ေဘးပတ္၀န္းက်င္ ကြင္းၿပင္ေတြမွာ ပဲစိမ္းခြန္၊ပဲဒီ ၊ ပဲစိမ္း၊ကုလားပဲ ၊ ေၿမပဲ အစသၿဖင့္ေပါ႔ဗ်ာ ရိတ္သိမ္းၿပီးထားၾကတယ္ ။ အဲဒီကြင္းၿပင္ေတြကုိ က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာ တလင္းလုိ႔ေခၚၾကတယ္ဗ်...။ အေစာင့္ေတာ႔ထားရတယ္ေပါ႔ ဗ်ာ။ အဲဒီကြင္းၿပင္ေတြက မုိးရာသီဆုိ က်ေနာ္တုိ႔ရဲ႕<br />သု၀ဏ ေဘာလုံးကြင္းေပါ႔ ...။ က်ေနာ္႔အိမ္က ရြာေတာင္ပုိင္းမွာဗ် ။ အစြန္လည္းက်တယ္ ဆုိေတာ႔ တ လင္းေတြနဲ႔လည္းနီးတယ္။ ၿပီးေတာ႔ လယ္ခင္းေတြနဲ႔<br />လည္းနီးတယ္ ။ အိမ္ေဘးမွာလည္း က်ေနာ္အေမရဲ႕ အစ္ကုိနဲ႔ အစ္မတုိ႔ မိသားစုေနၾကတယ္ ။ သူတုိ႔မွာလည္း က်ေနာ္တုိ႔ အရြယ္ ညီအစ္ကုိေမာင္ႏွမ တစ္၀မ္းကြဲေတြ ေမြးထားၾကေတာ႔ ဒီကေကာင္ေတြ ဘယ္ေၿပာေကာင္းမလည္း .... ေမ်ာက္ရွုံးေအာင္ေဆာ႔ၾကတာေပါ႔ ။ ည ည ဆုိရင္ တလင္းေတြထဲ အေစာင့္ေတြကုိခြင့္ေတာင္းၿပီး ပဲပင္ေတြ လက္တစ္ေပြ႔စာေလာက္ေတာင္းေတာင္းၿပီး ဖုတ္စားၾကတာေပါ႔ ။ က်ေနာ္တုိ႔ ညီအစ္ကုိေတြက ပဖုတ္ကုိေတာ္ေတာ္ၾကဳိက္ၾကတယ္ဗ် ။ ၿပီးေတာ႔ ပဲဖုတ္စားရတာေပ်ာ္စရာအရမ္းေကာင္းတယ္ဗ်.. ။ ပဲဖုတ္စားရတာက လြယ္ပါတယ္..။ ပထမဆုံး ပဲစိမ္းခြန္အရုိးေတြကို မီးရွုိ႔ၿပီးပဲပင္ေတြ မီးေပၚတင္ၿပီး နဲနဲသမေပးရတာေပါ႔...။သမဖုိ႔ကေတာ႔လက္ႏွစ္ဆစ္ေလာက္ပဲစိမ္းခြန္အရုိးႏွစ္ေခ်ာင္းနဲ႔ပဲ ကုိင္ၿပီးသမေပးလုိက္တယ္။ မဟုတ္ရင္ပဲေတြ အကုန္တူးသြားမွာ...။ ေဘးနားကအားေနတဲ႔ ညီအစ္ကုိေတြက ေတာ႔ ပဲက်က္ရင္ မီးသတ္ဖုိ႔ဆုိၿပီး တုတ္တၿပင္ၿပင္ ပါးစပ္တၿပင္ၿပင္ပဲ။ က်က္ၿပီဆုိတာနဲ႔ ညီအစ္ကုိေတြ တက္ညီလက္ညီမီးကုိ၀ုိင္းသတ္ ၊ ၿပီးတာနဲ႔ လုစားၾကေတာ႔တာပဲ ...။ ေပ်ာ္စရာၾကီးဗ် ။ လုစားရင္းနဲ႔ မီးခဲငုံမိတာလည္းအၾကိမ္ၾကိမ္ ၊ မီးေသြးခဲစားမိတာ ခဏခဏ ။ ညီအစ္ကုိေတြရယ္ရယ္ေမာေမာ ေနရာလုတဲ႔လူက လု ၊ေလာဘၾကီးတဲ့ေကာင္ကအိကၤ်ီအိပ္ကပ္ထဲ ပဲေတြေရာၿပာေတြေရာ အကုန္ထည့္ ၊ သန္႔ရွင္းတဲ႔လူက ပဲလုံးေလးေတြ တစ္လုံးခ်င္းေရြးစား(<span style="color: rgb(51, 51, 255);">အဲလုိလူကရွားပါတယ္ လုစားတာကမ်ားပါတယ္</span>)။ပဲလုံးေလးေတြကလည္း စားလုိ႔အရမ္းေကာင္းဗ်။ နည္းနည္းေလး စိမ္းတဲ႔ပဲဆုိရင္ စိမ့္ေနတာပဲ စားရတာ ၊ မွည့္ၿပီးသားပဲ(<span style="color: rgb(51, 51, 255);">အစိမ္းအတုိင္းဆုိေၿခာက္ေနတဲ႔ပဲပါ</span>)ဆုိရင္ ၾကြတ္ၾကြတ္ေလးဗ်ာ ေကာင္းလုိက္ပုံမ်ား ။စားလုိ႔၀လုိ႔ အၿပန္မွာ တစ္ၿခားပုိင္ရွင္ဆီက မနက္စာပါ ထပ္ေတာင္း (<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟီး.. အဲလုိ အဲလို အားထည့္တာ</span>)။<br /><br />တစ္ေန႔ေပါ႔ဗ်ာ.....ညက ညီအစ္ကုိေတြ မဆုံလုိက္လုိ႔ ပဲဖုတ္မစားလုိက္ရဘူး ။ မနက္ေရာက္ေတာ႔ ပဲဖုတ္စားခ်င္တဲ့စိတ္က ဆႏၵကၿပလာၿပီ ။ဒါနဲ႔ ညီအစ္ကုိေတြလုိက္စု ၿပီး တလင္းေတြထဲထြက္လာခဲ့ေရာ...။ ကံဆုိးခ်င္ေတာ႔ တလင္းပုိင္ရွင္ေတြကလည္း ေတာင္းဖုိ႔ က်န္တဲ႔သူမရွိေတာ႔ဘူး ။<br />ဒါနဲ႔ ညီအစ္ကုိေတြ ထပ္တုိင္ပင္ၾကေရာ။ ငါတုိ႔ ထပ္ေတာင္းလုိ႔ မေကာင္းဘူး ၊ မသိေအာင္ယူလုိ႔ကလည္းမရဘူး ၊ ဒီေတာ႔ လယ္ခင္းေတြဖက္သြားမယ္လုိ႔ဆုံးၿဖတ္လုိက္တယ္....။ မနက္ကလည္း ေ၀လီေ၀လင္းဆုိေတာ႔ ပဲဖုတ္စားလုိ႔အေကာင္းဆုံအခ်ိန္ေပါ႔။ မီးၿခစ္ကေတာ႔ လယ္ကြင္းေတြဖက္သြားေတာ႔မယ္ဆုိ<br />တစ္ေယာက္မဟုတ္တစ္ေယာက္ယူခဲ့ၿမဲ(<span style="color: rgb(51, 51, 255);">လူလစ္ရင္ လစ္သလုိ ပဲပင္ေတြ ခုိးခုိးဖုတ္စားတာကုိး ဟဲ ဟ</span>ဲ)။ လယ္ကြင္းေတြဖက္မွာက မရိတ္ရေသးတဲ့ ပခင္းေတြရွိတာဆုိေတာ႔ ညီအစ္ကုိေတြ ခ်ီတက္လာခဲ့ေရာ... ။ ပဲခင္းေတြဖက္လည္းေရာက္ အခင္းရွင္ရဲ႕ အရိပ္အေၿခကုိၾကည့္ လစ္ၿပီလို႔ယူစၿပီး ပဲပင္ေတြ ကုန္းႏုတ္မယ္ၾကံကာရွိေသးတယ္ "<span style="color: rgb(51, 51, 255);">ဟိတ္ေကာင္ေတြ မေၿပးန႔</span>ဲ" တဲ့ ။ ဘယ္...ေၿပာေကာင္းမလည္း တင္ပါးကုိ ဂ်က္တပ္ၿပီးေၿပးသည္ေပါ႔ ။ အမယ္ သူကလည္းမရဘူးဗ် ကုိယ့္ထက္ၿမန္တဲ႔ က်ည္ဆံရထားမ်ားပါလာသလား မွတ္ရတယ္။ ေနာက္ကေန ေခြးေဟာင္သံက ကပ္ပါလာတာဗ် ။ ေသပါေလေရဗ်ာ... တစ္သက္မွာ<br />တစ္ခါဗ်ာ (<span style="color: rgb(51, 51, 255);">လူမိတာကုိ ေၿပာတာပါ ၊ လုပ္ေနတာေတာ႔ ခဏခဏပါ ဟီး...</span>) ၊ ကေလးေတြပဲ ရွိေသးတာဆုိေတာ႔ ေၾကာက္လုိက္တာဗ်ာ ၊မိသြားမွာလည္းေၾကာက္တာပဲ။ အဲမွာဗ်ာ.. က်ေနာ္႔ ညီတစ္၀မ္းကြဲ ၾကီးေတာ္ၾကီးရဲ႕သားငယ္ေလးကုိ ေခြးက မိသြားၿပီးကိုက္လုိက္ပါေလေရာ ....။ က်ေနာ္တုိ႔လည္း ဘာလုပ္လုိ႔ ဘာကုိင္ရမွန္းမသိ ၊ ေၾကာင္ၿပီးေတာ႔ရပ္ၿပစ္လုိက္တယ္။ အဲမွာ အခင္းရွင္က သူ႔ေခြးသူၿပန္ေခၚၿပီး "<span style="color: rgb(51, 51, 255);">မင္းတို႔ဘာလုိ႔ေၿပးတာလည္း</span>"တဲ႔ ၊ မင္းတုိ႔ ေနာက္ အဲလုိမလုပ္ၾကနဲ႔၊ စားခ်င္ရင္ ခြင့္ေတာင္ၿပီးစားၾကဆုိၿပီး ေခြးကိုက္ခံရတဲ႔ ညီေလးကုိ <span style="color: rgb(51, 51, 255);">မုန႔္ဖုိး ၁၅ က်ပ္</span>ေပးလိုက္တယ္(အားေတာင္က်တယ္ ငါေတာင္ေခြးကုိက္ခံခ်င္<br />လုိက္တာလုိ႔ ေတြးမိလုိက္ေသး ဟဲ ဟဲ)။ အဲတုန္းက ၁၅ က်ပ္ကလည္းေတာ္ ေတာ္ မ်ားတယ္ဗ် ။အိမ္လည္းေရာက္ေရာ မိဘေတြက ဆူပါေလေရာဗ်ာ ။ေခြးကုိက္ခံရေအာင္ နင္တုိ႔တစ္ေတြ ဘာေတြလုပ္ၾကသေလး ၊ ဘာေလး ညာေလးနဲ႔ဆူတာေပါ႔ ။ တုတ္ေတြက တရြယ္ရြယ္ဆုိေတာ႔ ေၾကာက္လန္႔ၿပီးက်ေနာ္လည္း ေၿပာမိေၿပာရာ ေၿပာၿပစ္လုိက္တယ္ ။ က်ေနာ္႔ ညီေလး ေနာက္ထပ္မုန္႔ဖုိးရသြားတယ္ဗ်... ။ ဟဲ ဟဲ<br /><br />က်ေနာ္တုိ႔ရက္ကြက္ထဲမွာ အရမ္းေသာင္းက်န္းတဲ႔ ေခြးဆုိးတစ္ေကာင္ရွိပါတယ္။ က်ေနာ္က ၾကီးေတာ္ကုိ ေၿပာလိုက္တာက အဲဒီေခြးဆုိးကက်ေနာ္တုိ႔ သူ႔အိမ္ေရ့ွက ၿဖတ္သြားတုန္း လုိက္ဆြဲတာလို႔ေၿပာလိုက္တာ...။ၾကီးေတာ္ၾကီးက အိမ္ရွင္ကုိညီေလးလက္ဆြဲၿပီး ဘာၿဖစ္တယ္၊ညာ<br />ၿဖစ္တယ္နဲ႔ ရန္သြားေထာင္ၿပစ္လုိက္တယ္။ အိမ္ရွင္ကလည္း ဘုမသိ ဘမသိနဲ႔ ရုံးေရာက္မွာ ေၾကာက္တာနဲ႔ ေဆးဖုိးနဲ႔ ညီေလးအတြက္မုန္႔ဖုိးပါေပးလုိက္တယ္....။ ( ဟဲ ဟဲ ဟဲ ဘယ္ေလာက္ေကာင္းလုိက္တဲ့ က်ေနာ္႔ အၾကံလည္း၊ လူေတာ္ပါဆုိ ဟီး........) ဒါပါပဲ ဗ်ာ...။ ေၿပာစရာေတြကအမ်ားၾကီးပဲအခုေတာင္ ေတာ္ေတာ္မ်ားသြားၿပီ။ဘယ္သူကုိတက္ရေကာင္းမလည္းစဥ္းစားလုိက္ဦးမယ္...။ ေရးဖုိ႔သာ ၿပင္ထားေတာ႔ ဟဲ ဟဲ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-4712821055804932166?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com2tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-84417069869579320362007-11-13T00:45:00.000-08:002007-11-13T00:55:16.266-08:00အလုပ္မရွိ အကုိင္မရွိ<br />ရြာရုိးကုိးေပါက္<br />ေၿခသလုံးအိမ္တုိင္<br />အုတ္ၾကားၿမက္ေပါက္ေကာင္...<br />စေကာေလာက္မွ ေစာက္မနက္<br />သေရေပၚအိပ္ သေရသားစား<br />အရြက္ေနေန အခက္ခ်ဳိးခ်ဳိး<br />အၾကံပက္စက္တဲ့ေကာင္...<br />ေခြးၿမီးေကာက္ က်ည္ေတာက္စြတ္<br />ကြ်ဲပါးေစာင္းတီး<br />ပုိးသာကုန္ ေမာင္ပုိေစာင္းမတက္<br />ႏြားေၿခရာကုိ သမုဒၵရာလုိ႔ထင္တဲ့ေကာင္...<br />ငတုံး...<br />ငအ.....<br />ငၿဖင္း...<br />ငပ်င္း....<br />ငအ.......<br />လဒ........။<br />အာ .... ဘာေတြမွန္းကုိ မသိဘူး..<br />ရွုပ္ေနတာပဲ......။<br /><br />ဟီး ဟီး ဘာမွမဟုတ္ဘူး ေရးစရာမရွိလုိ႔ လူေတြေၿပာေနၾကစကားေလးေတြ စဥ္းစားမိသမွ် အကုန္ေရးၿပစ္လုိက္တယ္။<br />(ကုိတုိင္ေရးကုိတုိင္ဆုိ)အဲေလ ဟုတ္ပါဘူး၊ကုိယ္တိုင္ေရး ကုိယ္တုိင္ရယ္ေပါ႔ ဒီပုိ႔စ္ကုိတင္ၿပီးတစ္ေယာက္တည္း ရယ္ၿပစ္လုိက္တယ္။ အေပါင္းအသင္းတုိ႔လည္း လုိက္ရယ္ၾကေနာ္။ <span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">ရယ္ေမာၿခင္းသည္ အသက္ရွည္ႏုိင္၏</span> တဲ႔၊မရယ္တဲ့သူ အသက္မရွည္ပဲ ေနေနဦးမယ္။းပီ လုိက္ရယ္ လုိက္ရယ္ ။ က်ေနာ္က ေတာ႔ ရယ္ၿပီဗ်ာ အဟီး..............................။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8441706986957932036?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com3tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-14439248176615883702007-11-11T07:16:00.000-08:002007-11-11T10:49:59.941-08:00သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ၿပဳံးၿပဳံးေလးေနလုိက္ပါ<br />ခံစားခ်က္ဆုိတာ ကုိယ္တုိင္ခံစားလုိ႔ရေပမဲ့<br />သူမ်ား၀င္ၿပီး ေ၀ဖန္လုိ႔မရဘူးေလ<br />မင္းဘာအတြက္ေၾကာင့္ပဲ စိတ္ညစ္ညစ္<br />မင္းရဲ႕အေပၚယံ ဟန္ေဆာင္မွဳ႕ကုိ<br />ၾကဳိးစားၿပီး ခဏၿခဳံထားလုိက္ပါ<br />မင္းခံစားမွဳ႕ကုိ နားလည္သူကုိပဲ<br />မွ်ေ၀ခံစားေပးေပါ႔...<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />ဘာပဲၿဖစ္ၿဖစ္ ငါတုိ႔ကုိသတိရလုိက္ပါ<br />မင္းရဲ႕ခံစားခ်က္မွန္သမွ်ကုိ<br />ငါတုိ႔နားလည္း ခံစားႏုိင္တယ္ဆုိတာ<br />လုံး၀ေမ့မသြားနဲ႔ေနာ္<br />ငါတုိ႔ကုိ မင္းေမ႔သြားတဲ့ေန႔ဟာ<br />မင္းရဲ႕၀ိဥာဥ္ ၿငိမ္းခ်မ္းစြာလဲေလွ်ာင္းတဲ႔<br />ေန႔တစ္ေန႔ပဲ ၿဖစ္ေစခ်င္တယ္...<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />တုိ႔ေတြက တစ္ေယာက္ကုိတစ္ေယာက္<br />နားလည္ခ်စ္ခင္ခဲ့တာ ၁၅၀၀ ေမတၱာထက္<br />ပုိတယ္ေနာ္<br />လူဆုိတဲ့ လူေတြ ေလာကဆုိတဲ့<br />ဘ၀သံသရာၾကီးထဲမွာ<br />ေရ့ွတည့္တည့္ကုိပဲ ကူးခတ္ေနၾကတယ္<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />ေနာက္မွာ မက်န္ရစ္ခဲ့ေစနဲ႔ေနာ္<br />ေနာက္ကုိက်န္ခဲ့ရင္ ၀ါးကူထုိးမဲ့<br />လူေတြနဲ႔ပဲ မင္းေတြ႕လိမ့္မယ္<br />ၾကဳိးစားၿပီး ေလွ်ာက္လုိက္ပါကြာ<br />ေရ့ွက အနာဂတ္အသစ္က မေ၀းေတာ႔ပါဘူး...<br /><br />သူငယ္ခ်င္းေရ...<br />သတိမေမ႔ေက်းေနာ္...........။<br /><br />(ရင္ထဲကလာေသာခံစားခ်က္ၿဖစ္ပါသည္။ က်ေနာ္႔မွာ သူငယ္ခ်င္းေကာင္းေတြ ရွိတဲ့အတြက္ ဂုဏ္ယူ၀မ္းသာမိပါတယ္။ က်ေနာ့္ခ်စ္သူငယ္ခ်င္းေတြ အတြက္ ၾကဳိးစားၿပီး စပ္ထားၿခင္းသာ ၿဖစ္ပါသည္။)<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-1443924817661588370?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-51322860426142758902007-11-10T06:40:00.000-08:002007-11-10T06:41:26.974-08:00အခ်စ္ေရ ..<br />ကုိယ့္အတြက္ အခ်စ္ဆုိတာ<br />ပုိင္ဆုိင္ရၿခင္း စြန္႔လႊတ္ရၿခင္းေတြထက္<br />အခ်ိန္တုိင္း အသိစိတ္ထဲမွာ မင္းရွိေနတယ္ဆုိရင္<br />ငါ႔ဘ၀ ၿပည့္စုံေနပါတယ္...<br /><br />အခ်စ္ေရ...<br />အိမ္မက္ထဲမွာ မင္းလာၿခင္း မလာၿခင္း<br />နံနက္ခင္းတုိင္းမွာ မင္းရွိၿခင္း မရွိၿခင္းထက္<br />ကုိယ့္အေတြးထဲမွာ မင္းရွိေနရင္<br />ငါဘ၀ ၿပည့္စုံေနပါတယ္...<br /><br />အခ်စ္ေရ...<br />ကုိယ့္ရဲ႕တုိင္တည္မွဳကုိ မင္းၾကားႏုိင္ၿခင္းထက္<br />တစ္သက္လုံးအတြက္ မင္းကုိခ်စ္ေနမယ္ဆုိတာ<br />ကုိယ့္ႏွလုံးသားက ၿပယုဂ္တစ္ခုပါ.......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5132286042614275890?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-74244806855257389142007-11-10T05:29:00.000-08:002007-11-10T06:08:02.095-08:00<div style="text-align: justify;">အလြမ္းအိမ္က တက္ဆုိေတာ႔လည္း တက္ရၿပန္ၿပီေပါ႔ဗ်ာ ။ အၿမင့္ေၾကာက္တက္ပါတယ္ဆုိ အတင္း... းပီ။<br /></div><span style="font-weight: bold; color: rgb(255, 102, 102);">လြမ္းေသာအရာ</span> တဲ့ တက္ၿပီဗ်ာ..။ အင္း ဘာကုိ လြမ္းသလည္းဆုိေတာ႔ လြမ္းတာေတြေတာ႔ အမ်ားၾကီးပဲဗ်။တစ္ခုပဲ ေၿပာၿပေတာ႔ မယ္ဗ်ာ လြမ္းတဲ႔ အရာေတြ ေၿပာၿပေနရင္ ဆုံးမွာမဟုတ္ေတာ့ဘူး ။ အခုခ်ိန္ က်ေနာ္လြမ္းေနတာေတာ႔ အေမ့လက္ရာ နန္းၾကီးသုပ္ ေပါ႔ ။ အရင္ က်ေနာ္ငယ္ငယ္က ရြာဘုရားပြဲေတြတုိင္းမွာ က်ေနာ္႔အမ<br />ေတြနဲ႔ အတူတူ အေမက မုန္႔ဆုိင္ထြက္တယ္။အေမကေတာ႔ မုန္႔လုပ္တာေပါ႔။မုန္႔ဆုိတာက အမ်ားၾကီးပဲ<br />နန္းၾကီးသုပ္ ၊ မုန္႔ဟင္းခါး ၊ ၾကာဆံဟင္းခါး အဲဒါေတြ အေမကုိယ္တုိင္လုပ္တာ။အဲဒီအထဲမွာ က်ေနာ္ကေတာ့နန္းၾကီးသုပ္ကုိ အၾကဳိက္ဆုံးပဲ။ဒီမုန္႔က ေအးတာကုိေစာင့္မေနရေတာ႔ဘူးေလ(ဟဲ ဟဲ ) ဘယ္သူအားေပးေပးမေပးေပး က်ေနာ္ကေတာ့ ထုိင္ရာကမထ ဗိုက္စာတုိင္း အားေပးတာပဲ။ဟင္းရည္အတြက္ကေတာ႔ မပူရဘူး မုန္႔ဟင္းခါးအရည္ေသာက္မလား၊ ၾကာဆံဟင္းခါးအရည္ေသာက္မလား.. ေပါမွေပါဗ်ာ။အေမကေတာ႔ က်ေနာ္႔<br />ကိုသူ႔ဆုိင္မလာေစခ်င္ဘူး လားအားေပးတဲ့လူေတြအတြက္ေနရာေၿပာက္လုိ႔ တဲ႔။ အခုေတာင္ အေမကုိ က်ေနာ္႔ဆီေခၚၿပီး<br />လုပ္ခုိင္းခ်င္လုိက္တာဗ်ာ ။ ေနာက္တစ္ခု က်န္ေသးတယ္ ...။<br />အေမလုပ္တဲ့ မုန္႔ၿပားသလပ္ေပါ႔(က်ေနာ္တုိ႔ဆီမွာ အဲဒီလုိေခၚပါသည္)။ အေမက မုန္႔စုန္လုပ္တက္တယ္။<br />က်ေနာ္ကလည္း အေမလုပ္တဲ့ မုန္႔မွန္သမွ်အကုန္ ၾကဳိက္။မုန္႔ၿပားသလပ္ကုိ အပုိင္းပုိင္းေလးေတြ လွီး ၊<br />ၿပီးရင္ ဆီစမ္းစားလုိ႔ကေတာ႔ၿဖင့္ ခ်ဳိစိမ့္ေနတာပဲ ( ေၿပာရင္းနဲ႔သြားရည္ေတာင္ က်လာၿပီ)။ တစ္ခါတစ္ေလဆုိ<br />မုန္႔လုပ္ေနတုန္း မုန္႔ထဲမွာၾကက္ဥပါ ထည့္လုိက္ရင္ ပုိေကာင္းေပါ႔ဗ်ာ ။ကဲ ကဲ <span style="color: rgb(255, 102, 102); font-weight: bold;">အလြမ္းအိမ္</span>ေရ ေက်နပ္ေတာ႔ေနာ္ ထပ္ၿပီးေၿပာရရင္ ငုိခ်င္လာၿပီ ( အဟင့္ ဟင့္ )။ လြမ္းတာကေတာ႔ အကုန္လြမ္းတယ္ဗ် ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7424480685525738914?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-87926950778092745022007-11-08T13:42:00.000-08:002008-03-02T04:56:19.331-08:00စိမ္႔စမ္းေတာေတာင္ လွ်ိေၿမာင္ခ်ဳိင့္၀ွမ္း<br />သယံဇာတ ေပါၾကြယ္လွသည္<br />ေရႊေရာင္မည္တဲ႔ အမိၿမန္မာၿပည္...<br /><br />ရင္းႏွီးေဖာ္ေရႊ ခ်စ္စဖြယ္<br />ညီကုိေမာင္ဖြား တုိင္းရင္းသားတုိ႔<br />ေပါင္းစည္းထားသည့္ အမိၿမန္မာၿပည္...<br /><br />ဗုဒၶသာသနာ ေရာင္၀ါထြန္းကား<br />အလွဴအတန္းလည္း ရက္ေရာၾကသည္<br />သာယာေအးခ်မ္းသည့္ အမိၿမန္မာၿပည္...<br /><br />ကမာၻေပၚတြင္ ၿမန္မာေဟ့လုိ႔<br />သက္တမ္းၾကာရွည္ ရက္တည္ခဲ့သည္<br />သတၱိေၿပာင္သည့္ ဒုိ႔ၿမန္မာၿပည္...<br /><br />အေၾကာင္းေၾကာင္းေၾကာင့္ ငါအေ၀းေရာက္ေသာ္<br />ငါေမြးဖြားရာ ဤေနရာအား<br />စကၠန္႔မလပ္ အၿမဲသတိရသည္...<br /><br />ငါတုိ႔ေမာင္းဖြားညီအစ္ကုိမ်ားလည္း သာယာခ်မ္းေၿမ့<br />မိတ္မၿပက္ပဲ ရုိင္းပင္းကူညီ ဒုိ႔ၿမန္ၿပည္အား<br />အဓြန္႔ရွည္ေအာင္ ၾကဳိးပမ္းႏုိင္ၾကေစ.......။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-8792695077809274502?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-53698491077194006362007-11-07T14:21:00.001-08:002007-11-07T14:27:54.350-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp2.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/RzI7OX3tVyI/AAAAAAAAACc/Tu3Wxt9U6HE/s1600-h/thinking2.jpg"><img style="margin: 0pt 10px 10px 0pt; float: left; cursor: pointer;" src="http://bp2.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/RzI7OX3tVyI/AAAAAAAAACc/Tu3Wxt9U6HE/s400/thinking2.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130228043640297250" border="0" /></a>မင္းမရွိေတာ့တဲ့ ေန႕မ်ားစြာမွာ<br />နာရီေတြကုိ ၿပန္တူးေဖာ္<br />ငါ႔အလြမ္းေတြကုိၿမဳပ္ႏွံၿပီး<br />တမ္းတၿခင္းေန႔ရက္ေတြကုိ<br />ငါတစ္ေယာက္ထဲ ၿဖတ္သမ္းခဲ့တယ္ .......<br /><br />မင္းမလာတဲ့ ေနညုိညိုညေနခင္းေတြမွာ<br />မနက္ၿဖန္မ်ားစြာကုိ တမ္းတ<br />ေမွ်လင့္ခ်က္မ်ားစြာကုိ<br />ငါ့အလြမ္း လြယ္အိပ္ထဲမွာ<br />အၿမဲသိမ္းထားတယ္......<br /><br /><br /><br />ေက်းငွက္ေလးေတြ ႏူိးတက္တဲ့<br />နံနက္ခင္းမ်ားစြာမွာ<br />ပန္းခင္းေလးကုိ ၾကည့္ၿပီး<br />မင္းအနမ္းေတြကုိ<br />တစ္ဖန္ အသက္ၿပန္သြင္းၾကည့္ခဲ့တယ္.......<br /><br />ခ်စ္..သူ...ေရ ..<br />မင္းငါ့ကုိ သတိမရေတာ့ဘူးဆုိရင္ေတာင္<br />ေက်းငွက္ေလးေတြ<br />ပန္းရနံေလးေတြက တစ္ဆင့္<br />ငါ့အလြမ္းေတြကုိ ၾကားႏုိင္ပါေစ........ ။<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-5369849107719400636?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0tag:blogger.com,1999:blog-4042136328900556879.post-71096960362289209102007-11-07T07:35:00.000-08:002007-11-07T07:52:32.836-08:00<a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp3.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/RzHdl33tVvI/AAAAAAAAACE/c3j5agL_ViE/s1600-h/avril351024x768.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp3.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/RzHdl33tVvI/AAAAAAAAACE/c3j5agL_ViE/s320/avril351024x768.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130125093274212082" border="0" /></a><br /><a onblur="try {parent.deselectBloggerImageGracefully();} catch(e) {}" href="http://bp0.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/RzHdmH3tVwI/AAAAAAAAACM/gDVf33sHkXU/s1600-h/avril731280x1024.jpg"><img style="margin: 0px auto 10px; display: block; text-align: center; cursor: pointer;" src="http://bp0.blogger.com/_BJAAX3sP-fs/RzHdmH3tVwI/AAAAAAAAACM/gDVf33sHkXU/s320/avril731280x1024.jpg" alt="" id="BLOGGER_PHOTO_ID_5130125097569179394" border="0" /></a>ေနရာတစ္ကာ သူ႔အလုိအတုိင္း<br />ေနၿပရတဲ႔ က်ေနာ္႔ဘ၀<br />သူစိတ္ေကာက္ရင္လည္း ေခ်ာ႔မွ<br />ေက်နပ္ေသာ ခ်စ္သူ.......<br />မ်က္ေစာင္းေလးကုိထုိး<br />ႏုတ္ခမ္းေလးကုိကုိက္ခါ<br />ခ်စ္စႏိုးအမူအရာလည္း<br />လုပ္ၿပတက္သည္။<br /><br />ခ်ိန္းထားတာ ေနာက္က်တုိင္း<br />ေမြးကတည္း ဗီဇပါလားမသိ<br />ကပ္ကပ္လန္ေအာင္<br />ရန္ေတြ႔တက္သူ ခ်စ္သူ.......<br />ပီယ၀ါဇ ခ်စ္ဖြယ္ေသာ<br />အၾကင္နာစကားမ်ားကုိလည္း<br />နား၀င္ခ်ဳိေအာင္<br />ေၿပာၿပတက္ေသးသည္။<br /><br />က်ေနာ္႔အေပၚ ႏြဲ႔ဆုိး ဆုိးေသာခ်စ္သူ..<br />က်ေနာ္႔အေပၚ အႏုိင္ယူတက္ေသာခ်စ္သူ..<br />က်ေနာ္႔အေပၚ ၾကင္နာတက္ေသာခ်စ္သူ..<br />ခ်စ္သူ .. ခ်စ္သူ.... ခ်စ္သူ.......<br />အဲဒါ...<br />က်ေနာ္႔ ခ်စ္သူ.......။<br /><br /><span style="font-weight: bold; color: rgb(51, 51, 255);">မွတ္ခ်က္</span>။ က်ေနာ္႔ တြင္အဲလုိမ်ဳိးခ်စ္သူမရွိပါ ။ လက္ကမ်ဥ္း၍ ေရးထားၿခင္းလည္းမဟုတ္ပါ ။<br />ေရးခ်င္၍ ေရးထားၿခင္းသာ ၿဖစ္ပါသည္။ ဟီး ဟီး<div class="blogger-post-footer"><img width='1' height='1' src='https://blogger.googleusercontent.com/tracker/4042136328900556879-7109696036228920910?l=www.lwansay.co.cc' alt='' /></div>lwansaynoreply@blogger.com0